"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

Ky është forumi ku mund të diskutoni për tema që nuk mund të përfshihen në forumet e tjera.

Moderator: Arban Blandi

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4135
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#16

Post by Zeus10 » Fri Aug 28, 2015 6:48 pm

Mark Krasniqi para vdekjes:

Varrimi duhet të jetë civil, pa ceremoni fetare
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#17

Post by rrëqebull » Thu Sep 24, 2015 8:30 pm

https://en.wikipedia.org/wiki/Korban:

Image

Po citoj pjesërisht këtë shkrim, për aq sa lejon shprehjen e atyre fakteve që çdo Shqiptar që di të përdorë arsyen di të dallojë:

❝Të gjithë praktikuesve të fesë islame ua uroj adetin e jahudive.
smile emoticon

Sinqerisht, pa dashtë me thumbue fort në këtë ditë festive, fakti që kjo feja e Abrahamit ka depërtue kaq fort në kaq shumë njerëz, duhet me qenë veç shejë e…❞ tjetërsimit, shpërfytyrimit dhe ndotjes mendimore, botëkuptimore e kulturore dhe të vullnetfikjes që kanë shkaktuar pushtuesit tek ata që u janë nënshtruar atyre duke u kthyer ata vetë në mohues, braktisës e shkatërrues të kombit të vet!

«Ç'ka të bëjë myslimanëria apo krishteria me shqiptarinë?» shkruante Faik Konica në vitin 1903 duke e lënë plotësisht të kuptueshme përgjigjen që ai vetë dhe çdo Shqiptar di t'i japë kësaj pyetjeje vetëpërgjigjëse.

Ç'ka të bëjë mendësia/ tradita/ botëkuptimi/ kultura meslindore abrahamike me Kulturën Shqiptare?!

ASGJË!

prandaj çdo Shqiptar i vetëdijshëm e kupton dhe e pohon zëshëm, përballë kujtdo, se urimet drejtuar bashkëkombësve duhen ruajtur veç për festat kombëtare burimore iliroshqiptare e jo për këto ndotje shkatërrimtare të huaja që janë veçse gjurma e turpshme e nënshtrimit ndaj atyre që kanë dashur dhe ende sot duan t'i zhdukin Shqiptarët dhe çdo gjë shqiptare!


User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#18

Post by rrëqebull » Tue Sep 29, 2015 1:39 pm

Kur nuk dallon më të shëmtuarën nga e Bukura, do të thotë se ke humbur edhe aftësinë për të dalluar të Mirën nga e dëmshmja apo të Vërtetën nga e rremja.

Pikërisht për këtë arsye Kombi ynë po sulmohet në mënyrën më të egër nga mediat në shërbim të globalizmit të cilat i drogojnë e shthurin shikuesit me shëmti nga më të gërditshmet dhe kundraartistiket (me helme të mirëfillta pamore, zanore e botëkuptimore): për të na bërë të paaftë për të dalluar dëmet që po na shkaktohen si Komb dhe gënjeshtrat që po na thuhen.
Image

viewtopic.php?p=42241#p42241

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#19

Post by rrëqebull » Tue Dec 15, 2015 6:44 pm

Toni (domosdoshmërisht dhe majeutikisht!) sarkastik dhe provokues që 'erëmon' nga rreshtat e këtij shkrimi, është në të vërtetë guaska e sipërfaqshme e një Kushtrimi të çmuar shqiptarësor — drejtuar bashkëkombësve tanë në gjithë Shqipërinë Lindore (nga Ohri në Shkup) — për ta pastruar botëkuptimin nga "fusnota" shkombëtarizuese abrahamike të cilën zkizofrenobullgarët sllavo-"maqedonas" po e përdorin si armë të fuqishme për të na zhdukur nga Trojet Tona!; një Kushtrim shqiptarësor të cilin nuk janë në gjendje që ta dëgjojnë vetëm ata të cilët kanë lejuar që dogmat botëkuptimhelmojëse abrahamike dhe ksenofilia patologjike për kulturën turkoarabe t'ua 'shurdhojnë' vetëdijen e t'ua turbullojnë aftësinë për të arsyetuar me mprehtësi dhe aftësinë për ta 'lexuar' njëmendësinë (realitetin) me syshqiponjësínë që duhet për mos të rënë pre e grackave kundrashqiptare të cilat tregojnë se turkoarabët dhe sllavët janë në fakt në të njëjtin krah dhe në simbiozë të plotë kundra Nesh! [Sepse ndërtimi i bunkerve abrahamike dhe i `Jugohromit` janë në fakt pjesë të të njëjtit helmim dhe sulm kundra Kombit Tonë!]
Xhamitë e Pollogut dhe Jugohromi

Nëse nesër qeveria e Maqedonisë do të mbyllte xhamitë e Pollogut, atëherë në këtë krahinë ku banojnë mbi 250 mijë shqiptarë (në atë që për efekt censusi njihet si Regjioni Statistikor i Pollogut), do të ndodhte një kryengritje e përgjithshme e shqiptarëve dhe popullsisë tjetër muslimane, si turq, romë etj. Shumë prej shqiptarëve të Pollogut do të jepnin jetën pa ngurim për të mbrojtur xhamitë. Policia dhe Ushtria Maqedone do të përballeshin me mësymje të qindra e qindra kamikazëve, të cilët do të vetësakrifikoheshin pa ngurim për kauzën religjioze islame. Brenda 48 orëve shteti maqedon do të humbte kontrollin mbi Pollogun.

Prej gjashtë viteve ajri i Pollogu është duke u helmuar për shkak të vendimit të konsideruar të papërgjegjshëm të Qeverisë së Maqedonisë për rihapjen e uzinës metalurgjike të kromit (ish-Jugohromi) në Jegunovë, afër Tetovës. Tashmë ndotja ka arritur në kufij të tillë sa mund të quhet luftë kimike me efekt të ngadalësuar. Nëse Jugohromi do të vazhdojë të punojë, atëherë në 2057, në 100 vjetorin e ditës kur Jugohromi nisi të punojë, nuk do të ketë mbetur asnjë njeri i gjallë në Pollog. Jugohromi do të ketë arritur t’ i vrasë të gjithë. Banorët e Pollogut janë të vetëdijshëm se Jugohromi po i vret me një vdekje të ngadalshme. Ata ankohen, protestojnë, por aspak ashtu si do të kishin bërë nëse do t’ ua kishin mbyllur xhamitë, ndonëse është fjala për jetën e tyre dhe të fëmijëve të tyre.

Zwri më i fuqishëm i protestës që është dëgjuar deri më sot është ai i deputetes së BDI Ermira Mehmeti, e cila ulëriu: “Mbylleni atë dreq Jugohromi!”. Kjo në fakt nuk është banore e Pollogut, por ka një shqetësim të madh personal. Ermira përjeton panikun e femrës së bukur 36 vjecare, e cila ve re çdo mëngjes në pasqyrë se lëkura e fytyrës së saj nuk është më ajo që ka qenë. Meqënëse sit ë gjithë femrat, veçanërisht ato të bukura nuk e pranon dot se ky ndryshim ka ndodhur për shkak të moshës, i konvenon të gjejë shkaqe të tjera. Si deputete është e detyruar të shkojë në Pollog, edhe për arsye se atje është selia qendrore e partisë së saj. Dhe duke udhëtuar në Pollog thith ajrin e ndotur të Jugohromit. Ky duhet të jetë shkaku i ndryshimit në lëkurën e saj. Dhe deputete Ermira nuk fal kur është fjala për lëkurën e fytyrës. Sepse ajo është aseti kryesor që i mundësoi karrierën politike nga gazetare e emisioneve për fëmijë (në fakt edhe si gazetare e emisioneve për fëmijë) në politikane, deputete me diplomë të UEJL, master të London School of Economics dhe doktorante e Universitetit të Tiranës. Duket se nuk mundi të shkojë në LSE për doktoraturë për shkak të pasojave të Jugohromit. Ka të drejtë pra të ulërijë: Mbylleni atë dreq Jugohromi!

Por Jugohromi nuk është thjesht një dreq. Rihapja e tij është vepër e disa dreqërve për të cilët leverdia ekonomike e Jugohromit është përfitimi më i vogël që sigurohet prej tij. Vendimi i Qeverisë së Maqedonisë për rihapjen e Jugohromit nuk është aspak i papërgjegjshëm, por shumë i përgjegjshëm nga pikëpamja e interesave sllavomaqedone. Me Jugohromin në punë, në 2057, Maqedonia do të ketë rreth 400 mijë shqiptarë më pak, duke llogaritur edhe shtesën natyrore të banorëve të Pollogut. Ose rreth gjysmë million muslimanë më pak, duke llogaritur dhe të tjerët, muslimanët joshqiptarë. Kështu me anë të Jugohromit sigurohet që sllavo-maqedonët të jenë shumica e popullsisë edhe pas rreth gjysmë shekulli. Kështu që Jugohromi nuk është thjesht një industri, por një interes nacional vital sllavo-maqedon. Jugohromi është faktori më i rëndësishëm i ruajtjes së stabilitetit në Maqedoninë e konceptuar si shtet të shumicës sllavo-maqedone.

Në këto rrethana, mbetet që dikush t’ u thotë shqiptarëve të Pollogut se nëse nuk veprojnë për të mbyllur Jugohromin, atëherë xhamitë do të mbyllen gjithsesi, sepse në ardhmërinë jo të largët nuk do të ketë njerëz të gjallë në Pollog që të shkojë në to. Jugohromi pra do të bëhet shkak që të mbyllen xhamitë! Këtë nuk e tolerojnë bijtë e Allahut në Pollog. Mjaft që të binden se Jugohromi i prek në fe. Jugohromi mund të bëhet shkak që në xhamitë e Pollogut të mos thirret ezani në arabisht se qytetet e fshatrat do të jenë të shkretë pa njerëz.

Kjo nuk mund të durohet nga shqiptarët e Pollogut, të cilët janë shqiptarë me fusnotë, ngjashëm me Kosovën që është shtet me fusnotë. Shqiptarët e Pollogut dhe të Maqedonisë janë muslimanë shqiptarë, jo shqiptarë muslimanë. Për ta është i pari Islami e pastaj Shqiptaria. Si shqiptarë me fusnotë i nënshtrohen fatit dhe sundimit sllavo-maqedon duke pranuar të vdesin bashkë me fëmijët e tyre, duke i lënë të shkreta shtëpitë e tyre. Si muslimanë nuk e pranojnë dot që xhamitë të mbeten shkretë për shkak të Jugohromit. Prandaj ka shumë gjasa të çohen për ta mbyllur Jugohromin që të shpëtojnë jetën e fëmijëve, të nipërve, ashtu që të ketë kush t’ i mbushë xhamitë e Pollogut, për të adhuruar Allahun e Madh./Kastriot Myftaraj
https://www.facebook.com/kastriotmyftar ... 0860780718

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#20

Post by rrëqebull » Tue Mar 08, 2016 7:18 pm

Financuesi i Al-Kaedës kërkon 12 milionë USD dëmshpërblim nga Shqipëria - 08/03/2016 - 18:38

Në vitin 2001, biznesmeni arab Yassin Kadi humbi perandorinë e biznesit të ndërtuar në mesin e viteve ’90 në Shqipëri, pasi emri i tij u përfshi në listën e zezë të Organizatës së Kombeve të Bashkuara si financues i terrorizmit. […]

Biznesmeni Yassin Kadi nga qyteti Jedahh i Arabisë Saudite e shtriu aktivitetin e tij në Shqipëri nga ndërtimet deri tek financimi për qëllime bamirësie në mesin e viteve ’90. Por bizneset e tij në Shqipëri morën të tatëpjetën pas sulmeve terroriste të 11 shtatorit 2001, kur Kadi u përfshi në listën ndërkombëtare të personave të kërkuar për financim të organizatës famëkeqe Al-Kaeda./Agjensia e Lajmeve Sot News
Ky lajm është një shembull i mirë i asaj se çka ndodh kur dordolecikanët kundranacionalistë bolshevikë dhe neobolshevikë që vendosen në krye të shtetit bëhen përçues të dogmave kulutorisht liberale e ekonomikisht liberiste për hir të "multikulturalizmit" dhe "tregut të lirë".

Këto dogma janë të studiuara për të shqyer çdo mburojë botëkuptimore, ekonomike e ligjore të shtetkombit dhe janë ato që e karakterizojnë gjithë "tranzicionin" dhe prapësitë e njëpasnjëshme që po ndodhin përgjatë tij.

Gaboni dhe vetëgënjeheni nëse, kur shikoni burreca, gra e vajza me petka të nacional-perandorizmit arab, mendoni se ajo është një "zgjedhje e lirë e tyre": ata janë veçse kaviet e trushpëlara të eksperimenteve shkombëtarizuese të "shoqërisë së hapur" që po bëhen në dëm të Kombit Tonë prej dhjetëra vjetësh dhe pasojë e drejtpërdrejtë e veprimtarive "bamirëse" dhe "investuese" që janë bërë e po bëhen nga joshqiptarët e kundrashqiptarët si ai për të cilin flitet në këtë lajm, duke shfrytëzuar dogmat shtet/komb'shpërbërëse të "tregut të lirë", "hapjes ndaj investitorëve të huaj", "shoqërisë së hapur", "multikulturalizmit" dhe "tolerancës fetare", pa kurrfarë mbikëqyrjeje e madje në bashkëpunim dhe me miratim të plotë nga "auritetet" e prosituuara vendore, të drejtuara nga ultraetnomazokistë të paaftë, pa pikë vetëdijeje kombëtare dhe me psikoza të pasurimit-në-dëm-të-Kombit.

Multikulturalizími, abrahamizími, neobolshevizími, globalizími dhe çdo lloj shkombëtarizími tjetër me të cilin po sulmohemi si Komb nuk janë kurrsesi diçka 'e vetvetishme' por -strategji të planifikuara në detaj dhe të zbatuara me financime shumëmiliardëshe- nga kundrashqiptarët, qoftë nga abrahamistët, (neo)bolshevistët dhe kanibal-kapitalistët globalistë qoftë nga ata "fqinjë".


#‎globalizëm‬ ‪#‎multikulturalizëm‬ ‪#‎abrahmizëm‬ ‪#‎ultraliberalizëm‬ ‪#‎kufishqyerje‬ ‪#‎shtetshpërbërje‬ ‪#‎shkombëtarizim‬ ‪#‎kundrashqiptarokraci‬

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#21

Post by rrëqebull » Thu May 19, 2016 1:54 pm

Ja dy nga ato ngjarjet e rëndomta të historisë së feve abrahamike te ne: një mitropolit me bekimin e jahveut ndërmjetëson për shitjen e Shqipërisë te serbët e grekët dhe një grup hoxhallarësh me bekimin e allahut ndërmjetësojnë për kryeuljen e shqiptarëve para pushtuesit turk.

Vërtetim gati matematik i shprehjes së Nolit: "Asnjë s'mundet t'a mohojë sot që fetë në Shqipëri janë vegla politike dhe, më shumë nga të gjitha, Orthodhoksia dhe Musulmanisma."

[Gjithashtu, nëpërmjet ngjarjes së vitit 1879, na rikujtohet se EULEX-i dhe gjithë organet kuçedrore të regjimit pushtues të BE-së (dhe të globalizmit në tërësi) që po veprojnë kriminalisht kundra Sovranitetit Tonë dhe Vetvetqenies Sonë Kombëtare në çdo fushë dhe drejtim, janë të paktën po aq kundrashqiptare sa organet e regjimit kundrashqiptar pushtues osman.]
/ SI SOT NË HISTORI:
/ 19 MAJ

1914: Forcat nacionaliste dhe forcat e xhandarmërisë nën drejtimin e kolonelit holandez Lodevik Tomson rrethojnë e hapin zjarr, duke u bërë gati për të goditur dhe me artileri, banesën e ministrit të Punëve të Brendshme, Esat Toptanit, i dyshuar si faktori nxitës i grushtit të shtetit në marrëveshje me grekët dhe serbët përmes mitropolitit famëkeq të Durrësit, Jakov Nikolaut - Esati dorëzohet dhe pas ndërhyrjes së italianëve dëbohet në Itali me zotimin për të mos u kthyer më, të cilin do ta shkelte pak muaj më vonë

1879: Komiteti Kombëtar i Lidhjes Shqiptare pas kërkesës për vetëqeverisje gjyqësore, kërkon vetëqeverisje administrative - Stambolli nuk pranon zëvendësimin e gjykatave turke me shqiptare - Lidhja shpall bojkotimin e gjykatave turke dhe popullata ridrejtohet në gjykatat shqiptare - Caktohen ndëshkime për ata që u drejtohen gjykatave turke në territorin shqiptar

1854: Forcat shqiptare në Pejë zënë peng grupin e hoxhallarëve të dërguar nga sulltani për të "paqësuar" kryengritësit

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#22

Post by rrëqebull » Fri May 20, 2016 5:15 pm

Një intervistë interesante për shumë arsye, mes të cilave pohohet dhe nga vijnë fondet për ngritjen e xhamive dhe infektimin e shqiptarëve. Por dua të ndalem tek topitja dhe rrethsjellja e shoqërisë sonë. Mes të tjerash e pyet gazetari, thirrësin për xhihad: "Policia ka gjetur edhe një libër 'Asgjësimi i teorisë së përzierjes së fesë Islame me fetë e tjera'! Ky libër thotë prokuroria 'nxit urrejtjen ose grindjen', pasi bëhet fjalë për luftë ndaj besimeve të tjera. Si mendoni?" Përgjigjja që merr është: "Nuk është e vërtetë. Ky libër është botuar në Arabinë Saudite. Është përkthyer. Libri tregon që nuk lejohet përzierja, ti ke fenë tënde unë kam timen. Kjo është. S’ka asnjë gjë për të luftuar të krishterët, pasi nuk lejohet."

Libri për të cilin flitet konkretisht është nga një teolog arabosaudit me titull anglisht "Invalidity of the Interfaith Theory: Mixing Islam with Other Religions", që me këtë rast i bien ca gradë nga agresiviteti verbal që në titull. Prokuroria jonë një libër që nuk përmban a prodhon dot as 1% të dëmit dhe të urrejtjenxitjes që prodhon "Kurani", e konsideron si literaturë të parashikuar nga Kodi Penal, por "Kuranin" ama, që është libri par excellence i urrejtjenxitjes, nuk ia bën dora ta prekë. Dhe ndodh kjo pikërisht në emër të HIPOKRIZISË së frikshme të një shoqërie të tërë, që s'ka këllqe t'i quajë gjërat me emrin e vet, por duke u përpjekur të bëjë sikur po jep vendime i rrotullohet gjuha në gojë.

Dhe të bën përshtypje se ndërsa një organizatë abrahamike si KMSH-ja e shkel ligjin me të dyja këmbët për të njëjtën kategori penale, këta të "painkuadruarit" duket sikur i dënojnë se nuk janë pjesë e KMSH-së dhe jo se kanë shkelur ligjin...
Kjo HIPOKRIZIA pas së cilës po fshihen vektorët kundrashqiptarë për të na e shthemeluar solidarsínë shoqërore dhe Kulturën Kombëtare, po pjell edhe kategori juridike të përçudnuara, si "toleranca ligjore", që hibridizojnë, baraspeshojnë, alternojnë apo edhe shkëmbejnë të drejtën me të padrejtën, të ligjshmen me të paligjshmen dhe të dënueshmen me të padënueshmen, në emër të po asaj hipokrizie të pikënisjes dhe të po asaj shthurjeje dhe shpërbërjeje qytetërimore që ajo shkakton.

Siç theksohet edhe në shkrimin e mëlartshëm, "Ligji" "ynë" dënuaka «nxitjen e urrejtjes dhe grindjes» së përmbajtur në një libër teologjik abrahamik bashkëkohor ndërkohë që, ndaj -nxitjes së vrasjeve-■ që bëhet në librin matricë të teologjisë abrahamike ("Kurani") ku mbështetet libri i dënueshëm, tregohet tërësisht "tolerant", shurdhmemec a "shejtanbudalla", pra hipokrit.

Të gjithë ju e dini apo e kuptoni se çfarë cilësie marrëdhëniesh mund të prodhojë një miqësi e themeluar në hipokrizi. Tani zgjerojeni fushëpamjen dhe mendoni pak se çfarë cilësie bashkëjetese mund të prodhojë shoqëria e një kombi në tërësi, nëse e themeluar në hipokrizi.

Ashtu siç "toleranca ligjore" është veçse një eufemizëm i padrejtësisë, paligjshmërisë dhe pandëshkueshmërisë, në të njëjtën mënyrë "toleranca fetare" [ndaj ideologjive kriptopolitike e kriptoparaushtarake abrahamike] është veçse një eufemizëm i përçarjes, shthurjes, shpërbërjes dhe zhdukjes kombëtare. Dhe "toleranca ligjore" është nënprodukt i drejtpërdrejtë i "tolerancës fetare" dhe në funksion të plotë të saj; pra, është edhe ajo vet shkombëtarizim dhe në funksion të plotë të shkombëtarizimit të mëtejshëm, pasi Shqiptarësí do të thotë vetvetiu edhe Drejtësi, ashtu siç padrejtësi do të thotë vetvetiu joshqiptarësí.

Islamizmi urdhëron vrasjen e joislamikëve

Pjesë nga "Kurani" ku bëhen thirrje për luftë/shfarosje kundër jobesimtarëve: lexo

Këto direktivat islamike më lart parashikohen në nenin 265 të Kodit Penal shqiptar. Si e lejon shteti shpërndarjen e këtij libri që bën thirrje për vëllavrasje në Shqipëri?!

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#23

Post by rrëqebull » Mon May 23, 2016 10:18 pm

Shkurt, qart e Shqip:
Një artikull që mes të tjerash tregon dhe pasojat e kulturës abrahamike mbi organizmin kombëtar - në thelb çnatyrimin e jo pak shqiptarëve. Autorja përpiqet, si gjithnjë me artikuj të këtill lloji nga të huajt, të bëjë atë ndarjen e dështuar mes abrahamizmit "të moderuar" dhe atij "radikal", për arsyet e saj. Por për ne infeksioni mbetet infeksion, nga këndvështrimi kombëtar dhe racional bashkë. Nëse ke zgjedhur të punosh për një kulturë nga joshqiptare deri në antishqiptare me drejtime dhe misione krejt të huaja për ne, kujt i hyn në punë nëse si abrahamik je "i moderuar" apo "radikal", je abrahamik... doktrina të bën që dhe veten ta shikosh me prejardhje tjetër biologjike dhe kulturore nga shqiptarët...

Image
Abrahamizmi është shkulturim e shfarim (asimilim kulturor e biologjik)
dhe
shkulturimi e shfarimi janë nënkoncepte të zhdukjes (se asimilimi është nënkoncept i gjenocidit)!

Tani, pyeteni veten:
përtej propagandave marroqe të themeluara në botëkuptimkalbjen, hipokrizinë, arsyefobinë dhe vetëcensurimin që u ka shkuar deri në palcë të mendjes figurave "tona" publiko-politike dhe atyre të mediave (joedheaq)shqip'shkruese (të gjithë mediokër deri në idiotësi, dhe idiotë deri në ultraetnomazokizëm, se edhe për këto "cilësi" janë aty ku janë),
a ka kuptim të flitet për zhdukje "të moderuar"? Për gjenocid "të moderuar"? Apo për tolerancë ndaj zhdukjes/gjenocidit që po pëson?

Del kështu në pah se vet togu "abrahamizëm i moderuar" (pra: 'zhdukje e moderuar' apo 'çshqiptarizim i moderuar') është në funksion të mbajtjes së shoqërisë sonë në gjendje padijenie, vetëmashtrimi dhe papërgatitjeje kundrejt sulmit abrahamizues (pra: zhdukës e çshqiptarizues) që po pëson.
Kuptohet se, si kurdoherë, kjo mbështjellje retorike ka të bëjë me taktikat e luftës psikologjike abrahamike (dhe, më gjerë, globalistokratike): mjafton një emër i pasaktë apo një përkufizim i cekët e madje 'i zbukuruar' dhe jo në përputhje me realitetin për ta bërë, diçka jashtëzakonisht të dëmshme, të padukshme apo të përkrahshme për publikun e gjerë (që trushpëlahet, shpërmendet e shpërqendrohet njëkohësisht me qindra kumte nënvetëdijësore nga televizionet, reklamat, telefilmat, këngët dhe gjithë arsenali mendjendrydhës dhe mendimmpijës që kanë në dorë kundrakombëtarokratët). [Taktika është e njëjtë me atë që bëhet nga globalistët dhe dordolecikanët e tyre me anë të përdorimit të fjalës "reforma" për të maskuar shkatërrimin e shtetit, asgjësimin e sovranitetit, sëprapthtësimin e ligjësisë dhe rendit, shkarravitjen e kushtetutës etj.].

Në vazhdën e sa më sipër (dhe për ata që i kanë qejf shembujt dhe metaforat): a mendoni vërtet se ka ndonjë dallim, në fund të llogarive, midis dëmit që ju shkakton dikush që jua boshatis shtëpinë duke jua marrë plaçkat një e nga një dhe dëmit që ju shkakton dikush jua vjedh gjithë pronat në një natë të vetme? E pra: aq sa ka kuptim të bëhet dallim midis "vjedhësve të moderuar" dhe "vjedhësve ekstremistë", po aq ka kuptim të flitet për abrahamizëm/shkombëtarizim/zhdukje "të moderuar" dhe abrahamizëm/shkombëtarizim/zhdukje "ekstremiste".

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#24

Post by rrëqebull » Wed Jul 06, 2016 6:31 pm

TASHMË ËSHTË E QARTË SE KEMI TË BËJMË ME NJË STRATEGJI PËR GODITJEN DHE ZHDUKJEN E LAICIZMIT NË SHQIPËRI❞ ….Pra, për goditjen dhe zhdukjen e Shqiptarisë nëpërmjet njërës prej armëve botëkuptimore, kulturore e kriptopolitike më shkatërrimtare të arsenalit të globalizmit: abrahamizmit dhe posaçërisht islamizmit.

…Dhe kjo po bëhet me miratimin e heshtur dhe në emër të të gjithë atyre jokurrizorëve që e kanë braktisur vetveten në humnerën e qullosjes, mosmendimit, nënshtrimit dhe zvetënimit (ku përfundon cilido sylesh që shkëputet nga Gjendja e Natyrshme prej Syshqiponje e Shqiptarit) dhe që me fletët e fikut propagandistike vetëmashtruese të kinse "tolerancës fetare" dhe gjoja "islamit të moderuar" po duan më kot që të mbulojnë turpin e rëndë të lënies së Kombit dhe të mendjeve të tyre në mëshirë të eksperimenteve dhe planeve botësunduese e kombrasëse të kundrashqiptarëve globalisto-abrahamikë që po i verbojnë me fonde dhe po i drogojnë me helme botëkuptimore që për themel kanë dogmat e nënshtrimit, të mirëpritjes së pushtimit dhe të kryerjes së vetëvrasjes kombëtare, të paketuara si "fjalë e një zoti" me emër në gjuhën e pushtuesit!
Gjyqtari i Gjykatës së Lartë të Arabisë Saudite drejtoi faljen e Bajramit në bulevardin e Tiranës- atentat islamik ndaj rendit kushtetues laik shqiptar


Dje Komuniteti Mysliman i Shqipërisë organizoi faljen e namazit të Fitër Bajramit në bulevardin kryesor të Tiranës. Faljen e drejtoi Sheiku Saleh bin Muhammed bin Ibrahim al Talib i cili në Arabinë Saudite mban dy detyra, atë të imamit të Xhamisë së Kaabas (Qabes) në Mekë, të njohur si Masjid Al Haram, si dhe të anëtarit të Gjykatës së Lartë të Arabisë Saudite.
Në Arabinë Saudite shteti dhe feja (Islami) nuk janë të ndarë. Kurani është Kushtetuta e vendit dhe Shariah, ligji kuranik është ekuivalenti i legjislacionit penal dhe civil në vendet laike.
Shqipëria është një vend laik ku feja është e ndarë nga shteti. Komuniteti Mysliman i Shqipërisë, me marrëveshjen që ka bërë me qeverinë shqiptare dhe që është ratifikuar nga Kuvendi duke u shndërruar në ligj (Ligji 10056, dr. 22. 1. 2009), ka fituar të drejta dhe ka marrë përsipër detyrime. Një nga detyrimet që ka marrë përsipër është ai i përcaktuar në nenin 12, që rregullon marrëdhëniet me bashkësitë e huaja fetare. Paragrafi i parë i këtij neni thotë:
“Komuniteti Mysliman i Shqipërisë ka të drejtë të krijojë dhe të mbajë kontakte me bashkësi fetare të të një vendi tjetër ose ndërkombëtare, të marrë pjesë në veprimtaritë e tyre fetare e bamirëse, për aq sa këto kontakte nuk bien ndesh me rendin e brendshëm kushtetues.”
Në rastin e ftesës zyrtare që Komuniteti Mysliman i Shqipërisë i bëri imamit-gjykatës saudit kemi të bëjmë pikërisht me një kontakt që bie ndesh me rendin e brendshëm kushtetues laik shqiptar.

Neni 10 i ligjit të cituar më lart, përcakton se: “Palët angazhohen për respektimin e parimeve kushtetuese mbi të cilat ndërtohet kjo Marrëveshje dhe do të punohet së bashku për zbatimin e legjislacionit shqiptar në fuqi.”
Kjo do të thotë se Komuniteti Mysliman i Shqipërisë është i detyruar të respektojë parimin e laicizmit, të ndarjes së fesë nga shteti.
Pjesëmarrja e një funksionari të lartë shtetëror të një vendi tjetër në ceremoninë zyrtare të faljes të organizuar nga një Komuniteti Mysliman, në rolin e e drejtuesit të ceremonisë, përbën një atentat ndaj rendit kushtetues laik shqiptar, madje një vepër penale.
Si zyrtar i lartë i një shteti tjetër, Sheiku Saleh bin Muhammed bin Ibrahim al Talib ishte nën mbrojtjen e posaçme të Policisë së Shtetit dhe posacërisht të agjentëve të Antiterrorit, gjatë qëndrimit të tij në Shqipëri. Me këtë rast edhe këta kanë kryer veprimtari antikushtetuese.
Nuk po merrem këtu me faktin që Sheiku Saleh bin Muhammed bin Ibrahim al Talib është një ideolog wahhabi, si klerik. Kjo është një histori tjetër. Fakti që ai është dhe një zyrtar i lartë shtetëror e bën edhe më të rëndë praninë e tij si drejtues në një ceremoni zyrtare fetare.
Tashmë është e qartë se kemi të bëjmë me një strategji për goditjen dhe zhdukjen e laicizmit në Shqipëri dhe ngjarja e mësipërme shkon në këtë kahje./Kastriot Myftaraj
Image

#‎AGRESION_ABRAHAMIK‬
‪#‎SULM_KULTUROR_ABRAHAMIK‬
‪#‎ZAPTIM_MJEDISOR_ABRAHAMIK‬
‪#‎PUSHTIM_ABRAHAMIK‬
‪#‎MBJELLJE_PËRÇARJEJE_ABRAHAMIKE‬
‪#‎DEPËRTIM_POLITIK_ABRAHAMIK‬
#GLOBALIZËM_KOMBVRASËS

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#25

Post by rrëqebull » Thu Jul 14, 2016 5:24 pm

Fakti që ky skulptor shfaq në këtë shkrim të tijin

- një botëkuptim të shëndetshëm shqiptaror,
- një shkathtësi dhe thellësi strategjizuese kombëtarore,
- një vetëdije të kristaltë, jo vetëmashtruese dhe zbërthyese të strategjive, skizofreno-historiografive, propagandave dhe qasjeve kundrashqiptare e shqiptarofobe rajonale dhe më gjerë,
- një pjekuri depërtuese mendimtarore për ta dalluar zvetënimin e skajshëm politko-kulturoro-botëkuptimor të institucioneve "tona" të pushtuara nga ultraetnomazokistët e për ta seksionuar e nxjerrë atë në pah në gjithë krimbjen dhe krimbësinë e vet paaftësiste, disfatiste, nënshtrimiste dhe përhershmërisht e patetikisht viktimiste e pseudoreciporcitet-iste,
- një aftësi dhe elegancë shtjellimore dhe
- një herës mençuror (kuocient intelektiv)

që ia kalon gjithë kontingjentit me

-dordolecikanë, paaftikanë e klerikë abrahamikë,
-pseudoprofesorë,
- studentë të kozmopolitanizuar të (de)"gjeneratës erazmus" (të shkombëtarizuar, çrrënjosur e ciganizuar me "bursat" e BE-së),
- prostituta ojq-ësh të pseudoshoqërisë pseudocivile,
- etnomazokistë,
- ksenofilë patologjikë e serbo/greko/turko/…/kundrashqiptarofilë,
- syleshë,
- pseudoanalistë dhe
- liberaleshko

të marrë së bashku, tregon në mënyrë të pakundërshtueshme dhe vërteton se e Mira për Shqiptarinë mund të burojë vetëm dhe vetëm nga brenda Shqiptarisë, nga ata Shqiptarë që janë të 'diplomuar', 'trajnuar' e 'specializuar' para së gjithash në Shqiptarësí! …dhe jo nga rrjeti me ojq e universitete pseudoarsimore që globalistët kanë hapur në Trojet Tona e nëpër Perëndim pikërisht për ta trushpëlarë Rininë Tonë me neobolshevizëm multikultist e kombofobist, për ta gënjyer e droguar me integrim-izëm neo'bashkimvëllazërim-ist, për t'i ulur herësin mençuror, për t'i kalbur botëkuptimin, për ta zvetënuar, skllavëruar e shkalluar mendërisht e për ta kthyer në dordolece dhe vegël të verbër e të patru të globalizmit vetëvrasjekombëtare'nxitës!

Ato letrat me ca vula sipër që merrni nëpër "akademitë" perëndimore dhe "ojq"-të e financuara nga BE-ja (për aq dallim sa mund të kenë sot akademitë nga ojq-të), nuk vlejnë asgjë të gjësë nëse për t'i marrë ju është dashur që të krijoni në mendjen tuaj mure dogmatike dhe alergji patologjike ndaj fakteve dhe njohurive të shtresëzuara mbi to — qofshin edhe ndër më të thjeshtat — (si ato që gjenden të skalitura në këtë analizë) si dhe ndaj zotësisë dhe lirisë mendimtarore (si ajo me të cilën autori e ka skalitur atë).

LLAZARI NË MITROVICË DHE DUKURIA E PUSHTUESVE PREJ BRONZI E MERMERI NË TROJET SHQIPTARE
NGA BUJAR VANI

Një despot i vogël i Rashkës, Llazar Grebeljanoviç, ndër të shumtit që trashëguan feudet prej copëtimit të perandorisë ushtarake 25-vjeçare të Dushanit, “mbërriti” përsëri në Kosovë, më saktë në Mitrovicën veriore! Tashmë jo më si një prej sundimtarëve të shumtë që morën pjesë në aleancën ballkanike kundër ushtrisë osmane, si në vitin humbës 1389, por si “roja” i fundmë i urës së Ibrit. Një roje-shtatore gjigante (8 apo 10 metra) si simbolikë e identitetit serb të këtij qyteti, që pritet të inaugurohet në ditën e Vidovdanit! E s’kishte si të ndodhte ndryshe! Me ndarjen faktike të qytetit pas vitit çlirimtar(!) 1999; me profilin serb që iu dha kësaj pjese të Mitrovicës pas përqendrimit të ikanakëve serbë matanë urës, nën mbrojtjen e administratës ushtarake franceze, dhe përzënien e dhunshme të shqiptarëve vendorë; me organizimin serb të saj dhe me “kufitarët” e urës; e së fundmi me përfigurimin e Zajednicës si gangrenë në trupin e Republikës së Kosovës, – do të vinte edhe “qershia mbi tortë”, uzurpimi i sheshit me simbolikë historike të sajuar serbe.

Në parantezë, kohë më parë kemi trajtuar çështjen e nevojës që ka shteti i ri i Kosovës për të përvijuar edhe shtratin simbolik identitar të tij, përmes simbolikës monumentale figurative, që duhej të pasqyrohej në arredimin e mjediseve urbane, duke sjellë kujtesën historike dhe kulturore shumëshekullore të entitetit të ri shtetëror, në përqasje dhe simbiozë të natyrshme me rrënjësinë etnike e kombëtare, dhe në kontrast me entitetet e tjera shtetërore apo kombëtare ballkanike. Kjo dhe në ballafaqim me përpjekjen e ethshme të shteteve të tjera të rajonit për të mveshur qendrat urbane me simbolikë historike më së shumti imagjinare dhe pjellë e strategjive ekspansive, por që merr një ngarkesë jo të parëndësishme në planin konkret. Jo rastësisht, prandaj, përzgjidhen ata personazhe historikë që evokojnë zgjerime territoresh përmes pushtimesh dhe uzurpimesh, si në rastin e shtatores së Dushanit në Maqedoni apo kjo e fundmja e Llazarit në Kosovë, padyshim si piketa orientuese për politikat dhe strategjitë afatgjata të tyre.

I natyrshëm është reagimi i shqiptarëve në Kosovë tek ndihen të dhunuar në kujtesën historike dhe në identitetin e integritetin e tyre, kur shohin një formë të re rikthimi të Serbisë në vendin e tyre që e menduan tashmë të çliruar përfundimisht. Po në fakt kundër kujt reagojnë e, në rastin e inaugurimit, kundër kujt do të protestojnë?! Kundër institucioneve të shtetit të tyre që, të pafuqishme apo dhe të papërgjegjshme, lejojnë aksione të tilla “serbizimi” brenda territorit sovran?! Kundër vetë Serbisë?! Apo kundër mentalitetit që ende ndjen varësinë prej saj edhe në kushtet e pavarësimit?! Llazari padyshim do të vendoset në Mitrovicë, si rrjedhojë pikërisht e këtij mentaliteti të përgjithshëm, si rrjedhojë e oportunitetit dhe frymës kapitullante të institucioneve, e mbi të gjitha e ngulmimit të Serbisë për të vijuar në kushte e rrethana të reja të njëjtën politikë që ka ndjekur qysh se është shfaqur këtyre anëve.

E nga të gjitha këto, më “e përligjur” dhe më konsekuente duket se është Serbia në aksionin e saj; tekefundit ajo luan dhe do të luajë, pavarësisht iluzioneve apo mashtrimeve propagandistike të tipit “Halil Matoshi” për ura miqësie shqiptaro-serbe, brenda logjikës së interesave të saj. Ajo nuk mund të fajësohet se përse shqiptarët [etnomazokistët në pushtet] vetëmohohen dhe ende vazhdojnë të luajnë rolin e viktimës e të amnezisë historike edhe tash që u shkëputën prej saj. E duke marrë shkas pikërisht nga Llazari, brenda kontekstit të simbolikës monumentale, mund të analizojmë edhe dukurinë e kahjeve të ndryshme që zhvillohen ditëve të sotme, duke e vështruar në një rrafsh më të gjerë: ndër entitetet shtetërore shqiptare në përgjithësi, dhe ndër serbët, apo më tej edhe ndër grekët e sllavomaqedonët.

Këto kahje duken diametralisht të kundërta në logjikën dhe rrjedhojat që sjellin, e do të mund t’i quanim si: legjendarizim i së sotmes te shqiptarët, dhe konkretizim i legjendares te fqinjët e tyre. Secila kahje si projektim edhe i politikave dhe strategjive shtetërore e kombëtare të palëve përkatëse, secila kahje si shprehëse e objektivave dhe aspiratave të tyre. Padyshim që nga lënda e pasqyruar në arredimin figurativ të mjediseve urbane, nga tendenca e përzgjedhjes së subjekteve që përbëjnë ansamblin tërësor të projektimeve historike, kulturore e artistike në qendrat urbane apo edhe rurale të një vendi, pas një analize të përgjithshme, mund të nxirret edhe një sintezë e vetë frymës dhe mentalitetit që përshkon një shoqëri të caktuar; mund të konkludohet në përcaktimin edhe të orientimit ideor, e më tej politik, të vetë asaj.

E në këtë kontekst, nëse kalohet në revistë gama e objekteve skulpturore që gjenden aktualisht në mjedisin shqiptar të kudondodhur, apo edhe ato projekte që janë bërë të njohura, do të arrihej pikërisht në konkluzionin e mësipërm, se shqiptarët priren drejt “legjendarizimit” të kohës së sotme, duke iu shmangur kujtesës së gjatë historike e kulturore, siç duket në përqasje dhe orientim edhe të vetë politikave që kanë sunduar dhe sundojnë pikërisht në “kohët e sotme”. (E vetmja figurë që evokon një kohë të shkuar është ajo e Skënderbeut, që edhe pse ka “gjetur vend” në shumë mjedise, mbetet si një “aksident” historik, si një meteor i rënë në një tokë “të shkretë” për nga kujtesa e vijueshmërisë historike, pa paraardhje e pa pasardhje!). Duke marrë në referim pasqyrimin historik e simbolik në objekte të arredimit figurativ, krijohet përshtypja se shqiptarët kanë një histori të re, të sotme, pa piketa që të shprehin lashtësinë dhe madhësinë e tyre, pa gjurmë të fuqisë politike dhe kulturore të hershme, pa një vijimësi shumëshekullore, edhe pse në forma të tjera diletante rreken të vërtetojnë pikërisht të kundërtën.

Përmes objekteve skulpturore apo të llojit tjetër figurativ që “stolisin” mjediset urbane shqiptare, mund të arrihet deri në një “rindërtim historik” që e shpreh më së miri Mozaiku i Muzeut Historik Kombëtar, domethënë një histori pllakateske pa piketa identitare të spikatura, një masë njerëzish që ecën për inerci të kohës, pa indivualitete politikë e kulturorë, madje dhe drejtimi i individëve që përbëjnë këtë masë është i pacaktuar, secili për hesap të vet!Nga ana tjetër, ajo çka evokohet përgjithësisht mund të grupohej në dy periudha historike: ajo e Rilindjes me tepër mangësi dhe me përzgjedhje në dukje të rastësishme, dhe ajo e luftës partizane e guerilje që dominon mjaft hapësira publike. Ditëve të sotme janë shtuar edhe objekte që paraqesin personalitete të huaja, por kjo është temë tjetër. Ndërsa në Kosovë mbizotëron tematika e luftëtarëve të UÇK-së, si të nënkuptojë se ai territor e ajo shoqëri kombëtare fillon historinë e saj vetëm para pak vitesh…

Por edhe në përzgjedhjen e këtyre figurave përgjithësisht është bërë kujdes që simbolika e tyre të përfaqësojë pikërisht atë frymë viktimizuese të pafuqisë, prirjen difensive, kryesisht të luftës së brendshme mes shqiptarëve, e jo edhe shpalosjen e atyre momenteve apo kyçeve historike që evokojnë fuqinë kombëtare, shtetformimin apo madhësinë territoriale të dikurshme. Mungojnë krejtësisht, apo gjinden si aksidente, figurat e shtetarëve të periudhave të ndryshme historike (siç pasqyrohen rëndom nëpër qendrat urbane të shteteve të tjerë), të mbretërve të lashtësisë, të princërve, zotërve e bujarëve të Mesjetës, personalitete politike [kombëtare] të periudhës osmane, personalitete të hershme të kulturës e diturisë shqiptare, duke “legjendarizuar” figura të kohëve të sotme, shpesh edhe që nuk pranohen nga e gjithë shoqëria, apo që mbartin vlera të pjesshme apo të përkohshme (si në rastin e shumë skulpturave të periudhës komuniste).

Ky “legjendarizim” më pas kthehet në frymë të përgjithshme që pranohet në mënyrë taksative nga shoqëria, pasi e tillë i është servirur dhe vazhdon t’i serviret nga institucionet përgjegjëse. Pesha specifike e këtyre figurave në historinë e përgjithshme shqiptare shpesh është e papërfillshme në raport me personazhe të tjerë apo me ngjarje të tjera, por duke u përjetësuar apriorisht në simbolika urbane, ato marrin ngarkesën e rëndë të “legjendës”. Rasti më i spikatur është ai i Avni Rustemit, që përbën një akt por jo një ngjarje madhore në histori, apo ai i pllakave të mermerta në hyrje të shkollave për disa ilegalë e atentatorë që kanë shpërndarë trakte në kohën e luftës!… Pa folur më tej se, krah Muzeut vendoset Deda që ngriti flamurin në Deçiq, e jo ai që simbolizon aktin e themelimit të shtetit modern shqiptar të vitit 1912. E njëjta ndodh edhe në Kosovë, pra “legjendarizimi” i figurave të një ngjarjeje të kohëve të vona, që përjetësohen pa evokuar ndonjë kulm historik individual, por vetëm pjesëmarrje në formacionet e një ushtrie, si UÇK-ja.

Ndërkohë që, si shtet i ri, do të kishte nevojë të krijonte me ngut shtratin e vet simbolik të kujtesës historike kombëtare, shoqërore e shtetformuese, që nga lashtësia e në vijueshmëri, duke evokuar edhe figurativisht ato momente kulmore dhe kruciale të historisë së vet, në simbiozë kuptohet edhe me historinë kombëtare shqiptare në përgjithësi. Nuk do të kishte vend për Llazarin në Mitrovicë, apo për Llazarë të tjerë që mund të zbarkojnë kohë pas kohe, nëse ai shesh i Mitrovicës dhe sheshet e mjediset e tjera të qendrave urbane të Kosovës do të “ishin zënë” me kohë prej personaliteteve historikë kombëtarë shqiptarë; nëse do të kishte pasur një program institucional për veshjen figurative me kontekst historik identitar shqiptar të mjediseve publike në Kosovë; nëse Llazari do të gjente atje mbretërit dardanë, princërit mesjetarë shqiptarë, apo edhe Hasan Prishtinën, Isa Boletinin e Rexhep Mitrovicën. E pse jo edhe Gjergj Balshën, Teodor Muzakën, Jonimën, Kastriotin e të tjerë kryezotë shqiptarë që formuan koalicionin ballkanik kundër ushtrisë osmane.

Pasi në këtë rast Llazari nuk do të ishte më një piketë strategjike serbe për identitet territoresh, por vetëm një prej pjesëmarrësve të thirrur në këtë koalicion. Edhe pse koalicionet ballkanike iu kanë kushtuar përherë shqiptarëve kombëtarisht, megjithatë në këtë rast nuk do iu jepnin mundësi serbëve të përvetësonin dhe të manipulonin një ngjarje historike në kufijtë e legjendës. Në fakt mund të deduktohet lehtas edhe nga ky aspekt për të cilin po diskutohet, pra i përjetësimit figurativ të simbolikave kombëtare e shtetërore në mjediset urbane, se çfarë vije politike, çfarë frymë shoqërore, çfarë mentaliteti publik e institucional kanë zgjedhur shqiptarët [etnomazokistët] edhe në shekullin që e quajnë “shekullin e tyre”. Vijojnë si në 150 vitet e fundit me psikozën e oportunitetit deri në vetëmohim, duke pasur kujdes gjithherët se mos lëndojnë fqinjët në qëndrimet apo sjelljet e tyre; vijojnë me mendësinë e të dobëtit edhe pse situatat kanë ndryshuar ndjeshëm, qoftë gjeopolitikisht, qoftë demografikisht, qoftë edhe në aspekte të tjera, kundrejt fqinjëve ballkanikë përherë me mendësi agresiviteteti dhe ekspansioni; vijojnë me dëshirën për miqësi dhe bashkëpunim ballkanik, edhe pse palëve të tjera iu mungon krejtësisht kjo prirje; vijojnë të hallakatur pa strategji kombëtare një politikë dite inkoherente, duke pritur çfarë do t’iu japin, çfarë do t’iu sugjerojnë, çfarë do t’i urdhërojnë të tjerët, ata “ndërkombëtarët”

Përkundër kësaj kahjeje të shqiptarëve, kahja tjetër e shpërfaqur prej serbësh, grekësh e maqedonasish, vijon të jetë konsekuente në vijat strategjike të saj. Asgjë nuk ka ndryshuar në mentalitetin, në frymën apo qëndrimet e tyre, veç taktikave të kushtëzuara prej rrethanave të kohës. Ata vijojnë në linjën e “konkretizimit të legjendares” në funksion të strategjive të përhershme e të pandryshueshme të ekspansionit të tyre kombëtar. Ethet e këtyre viteve për të përjetësuar figurativisht në mjedis publik gjurmët dhe shtratin ‘e lavdishëm” historik të tyre e ilustrojnë më së miri këtë. Kthimi i Shkupit në një “muze” skulpturor, duke evokuar një histori që vetëm sllavomaqedone nuk është, përvetësimi i personazheve historikë të lashtësisë maqedone dhjetë e më shumë shekuj para se të shfaqeshin sllavët e parë në këto troje, huazimi i carëve bullgarë apo serbë, si Samueli apo Dushani etj., tregon më së miri pikërisht politikën shtetërore që po ndiqet, duke konkretizuar dhe fiksuar në të tashmen një kujtesë historike të mistifikuar, legjendare e deri të trilluar.

E njëjta gjë mund të thuhet edhe për grekët e për serbët. Vetëm se, këtë tendencë të tyre ata nuk e zhvillojnë vetëm brenda territorit të tyre, por e shtrijnë kur munden dhe kur lejohen prej syleshtësisë apo disfatizimit shqiptar, edhe në trevat historikisht e aktualisht shqiptare. Llazari në Mitrovicë është i fundmi që po zbarkon në to. Pak kohë më parë kemi trajtuar çështjen e Kishës së Gllavenicës dhe të rrugës që të çon atje, e cila mori emrin e car Borisit, duke konkretizuar njëfarë gojëdhëne se aty paskësh lindur mbreti bullgar! Të kujton kjo atë moton sllave të gjithëkohshme se ku ka një varr, ku ka një kishë, ku ka një sllav të vetëm, ajo është tokë sllave, si piketa që motivojnë politikën sllave në kohë oportune. Edhe pse me një mbartje më të vonë historike, në të njëjtën hulli do të vlerësonim edhe ngritjen e lapidarëve të ushtarëve grekë në jugun shqiptar. Kjo më pas përbën edhe një handikap më të madh, pasi këtu nuk bëhet më fjalë për simbolika të një historie të hershme, që mund të mvishet edhe me një aspekt kulturor, por për një simbolikë që cenon integritetin dhe sovranitetin e vetë shtetit shqiptar.

Ushtarët grekë të Luftës së Dytë Botërore ishin trupë pushtuese, ashtu si dhe grekët e ‘12-‘13, apo ata të ‘18-‘19, dhe në popull kujtohen si “greku i parë”, “greku i dytë” dhe “greku i tretë”, për shkak të pushtimit dhe masakrave mbi popullsinë vendore. “Lapidarizimi” i ushtarëve pushtues është një precedent dhe një fenomen tipik shqiptar [më saktë: një modifikim i ARN-së së virusit etnomazokist që ka prekur veçanërisht politikbërësit shqiptarë]! Në bazë të kësaj logjike i gjithë territori i shtetit shqiptar apo dhe i trevave shqiptare në përgjithësi do të kthehej në një mauzole varresh dhe lapidarësh të ushtarëve pushtues serbë, grekë, osmanë, italianë, francezë, holandezë, e pse jo edhe ata të Xhingiz Kanit (!), që ndër shekuj kanë rënë në këto vise. Dhe secilës palë do t’i lindte e drejta të kërkonte ngritjen e varrezave e të lapidarëve për ta nën shembullin e grekëve… Objektet monumentale në mjedisin publik mbartin një simbolikë, gdhendin apo përpunojnë një kujtesë historike, janë gjurmë të saj të përjetësuara dhe të “certifikuara” në mendësinë publike, por edhe me ndikim jo të paktë në orientimin politik e institucional.

Prandaj edhe rëndësia e tyre shkon përtej arredimit estetik të mjediseve urbane apo vlerave kulturore apo artistike që mbartin teorikisht (se praktikisht nuk kemi parë të evidentohen të tilla, qoftë te shtatorja e Llazarit, e aq më pak te lapidarët e ushtarëve grekë, apo te rrugina e Car Borisit); ato kanë rrjedhoja politike afatgjata dhe shërbejnë si piketa orientuese për strategji të mirëfillta politike e kombëtare të atyre që i përdorin. Nëse do t’i vështronim në karakteristikën e tyre themelore, të gjitha këto vërshime prej bronzi e prej mermeri, përjetësojnë elementin pushtues të territoreve shqiptare prej palëve, dhe jo ndonjë vlerë universale, apo qoftë edhe ndërballkanike, që të mund të përligjej në kuadër të ndërveprimit kulturor rajonal. Po reagimi shqiptar karshi këtyre akteve? Në rastin e varrezave greke, reagimi “më i guximshëm” ishte ai i politikanit Idrizi, që kërkoi si reciprocitet ngritjen e varrezave të çamëve në Çamëri! Edhe në këtë rast psikoza e shqiptarëve [etnomazokistëve] shkon deri tek e drejta e mohuar dhe jo si një kundërpërgjigje me të njëjtat kritere.

Pa dashje Idrizi vë një shenjë barazimi mes të drejtës së çamëve për t’u varrosur në trojet e tyre dhe “të drejtës” së ushtarëve grekë për t’u varrosur dhe nderuar me lapidarë në tokat e pushtuara! Po të kërkohej shtatorja e Mustafë Bushatliut në Etoli e Akarnani, apo më tej edhe në Sofje, ndoshta po do të kishim njëfarë reciprociteti. Po në këtë linjë mendësie u hodh edhe ideja “kokëkrisur” që paralelisht me vendosjen e Llazarit në Mitrovicë, të vendosej edhe shtatorja e Skënderbeut në Nish! Po Llazari në Mitrovicë rivendikon një histori politike serbe të Kosovës, ndërsa Skënderbeu nuk evokon kurrfarë domethënie të tillë. Nëse do të kërkohej vendosja e shtatores së Balshës në Banat apo e Karamahmud Bushatit në Vidin, ndoshta do të shkonim drejt një përafrimi kundërvënës, por shqiptarët [etnomazokistët] janë tepër të kujdesshëm, siç thamë, që të mos lëndohen ndjenjat e fqinjëve…

Pra, në kohët moderne po shohim mbi territoret shqiptare dukurinë e “pushtuesve” prej bronzi e mermeri. Natyrisht, në kushte të tjera, nëse do të lejonin rrethanat, ata ushtarë grekë “do të ngjalleshin” duke konkretizuar misionin e tyre të pushtimit, car Borisi do të vinte kalëruar për të veruar në kishën “e tij”, ndërsa Llazari, që e sollën në Mitrovicë si “I teti në bronz”, do të vinte i gjallë bashkë me rashjanët e tij për t’u shtruar në atë vend që dikur s’kishte guxuar ta mendonte si të tijin…/(el.sp/BalkanWeb)

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

#26

Post by rrëqebull » Thu Jul 28, 2016 6:02 pm

Islamizmi është një 'frankenshtjan' protobolshevik komb'vrasës i globalizmit, prandaj:
tolerancë ndaj islamizímit të Kombit Shqiptar
do të thotë
tolerancë ndaj vrasjes së Kombit Shqiptar!

Kur 50, 70 apo 99% e kombit është e paabetarizuar (analfabete) apo pre e ndonjë propagande apo terrorizmi kulturor shkombëtarizues, Shqiptari i ndërgjegjshëm nuk myket në mosveprim për "frikë se mos i fyhen" bashkëkombasit duke u thënë se në çfarë gjendje paditurie, kalbjeje botëkuptimore apo vetëposhtërimi janë zhytur dhe se sa trushkulurisht dhe turpësisht po e dëmtojnë Kombin duke u bërë vegla të verbra të kundrashqiptarëve.

Dhe prandaj Kushtrimi që shqiptarët të mos vetëposhtërohen më duke u vetënofkuar si "muslimanë" është detyrë e përditshme për çdo Shqiptar të mirë, aq më tepër në kohëra si këto, kur kundrashqiptarët kanë marrë yrysh dhe po e organizojnë dhe cytin në çdo mënyrë të mundshme kundra Kombit Tonë ymetin islamik të përbërë nga mulatë e mbetje osmane (që «trak-matruk»-asin shqip) dhe nga etnomazokistë të droguar me dogmat protobolshevike muhametiste.

Dhe… për më tepër, PROPAGANDA ABRAHAMIKE SE "në Shqipni paska 95% muhametistë" ËSHTË SIMOTËR E PROPAGANDËS NEOBOLSHEVIKE SE "në Shqipni paska një komunitet të madh LGBTI"!

- Organizata abrahamike jo-shtetërore jo-kombëtare kundrashqiptare "Bashkësia Islame e Kosovës (BIK)" ka rreth 25 mijë anëtarë;
- Në Shqipëri Veriore mesatarisht 17 mijë pjesëtarë të ymetit islamik ndjekin traditat abrahamike turkoarabe në bunkerët abrahamikë të quajtur "xhami" (ose në rrugë, ku mblidhen për të treguar flluskat e sapunit që u duken si muskuj si pasojë e krehjes së bishtit që u bëjnë dordolecikanët dhe neobolshevikët që i duan për vota);
- Partitë politike islamiste të themeluara dhe financuara nga jugosllavo-greko-turko-arabo-globalistët për ta luftuar Shqiptarinë në mënyrë të organizuar duke depërtuar në Institucionet Tona, nuk kalojnë as pragun elektoral.

Nëse llogarisim që:
- nga 25 mijë anëtar vetëm 17 mijë janë praktikantë atëherë 8 mijë të tjerët janë thjesht pseudomuslimanë dhe etnomazokistë me psikoza të prostitucionizmit dhe vetë-shkombëtarizimit në këmbim të ndihmave ekonomike, pra nuk duhen llogaritur si ymet islamik.
- në Shqipëri Lindore nën administratë shqiptarofobe skizofrenobullgare (sllavo"maqedone"), numri i pjesëtarëve të ymetit islamik është po aq sa ai i praktikantëve në Shqipëri Veriore dhe se
- në Shqipëri Perëndimore numri i tyre është sa gjysma e dy të parëve, pra afro 8-9 mijë,
del se gjithsej ymeti islamik në Trojet Tona nuk shkon në numër përtej 45 mijëshit! (17 mijë + 17 mijë + 9 mijë) që do të thotë se nuk arrijnë të jenë as 0,6% i gjithë popullsisë së Trojeve Tona!

40-45 mijë janë por bëjnë aq zhurmë sa që arrijnë që ta gënjejnë veten sikur janë shumica.
As 1%-shin nuk e arrijnë në gjithë Trojet Shqiptare, sado që serbët, skizofrenobullgarët dhe globalistët po duan që t'ua rrisin numrin artificialisht duke stërfinancuar e lejuar ndërtimin e bunkerëve abrahamikë muhametistë.

Pjesëtarët e ymetit islamik janë shërbëtorët më të mëdhenj të kundrashqiptarëve (duke qenë vegla të verbra të tyre dhe armë e mirëfilltë demografike kundra Shqiptarísë).
Nuk duhet harruar gjithashtu se, nga këta 40-45 mijë, gjysma janë në të vërtetë jokurrizorë etnomazokistë vendas të nënshtruar e të trushpëlarë me ksenofili patologjike ndaj pushtuesit dhe ndershitës të blerë me fonde kurse gjysma tjetër janë joshqiptarë gabelë, magjypë e mbetje osmane e mulate!). S'do mend që me kalimin e kohës edhe ata etnomazokistë që ende sot janë me Identitet Racorkombëtar Shqiptar, do të 'ymetizohen', pra do të kryejnë vetëvrasje kombëtare "në emër të allahut" (lexo: në emër të globalistëve që kanë shpikur allahun), duke e flakur veten mu në mesin e 'rërave thithëse shkretinore' të përzierjes racore me joshqiptarë mulatë, magjypë e mbetje osmane të çorbanisura turkoarabe të paidentifikueshme.

Image

Etnomazokistët të cilët 'fyhen" kur u thuhet se janë Shqiptarë dhe jo "muslimanë" veçse dëshmojnë se në çfarë gjendje trundryshkjeje dhe botëkuptimkalbjeje abrahamike e globaliste janë zhytur duke u shkëputur nga Identiteti burimor Racorkombëtar e Kulturor Shqiptar për t'u përvetësuar e gllabëruar nga ymeti islamik i përbërë nga mulatë dhe njerëz që po mos të kishin "identitetin islamik", nuk do të dinin as vet se çfarë të ishin pasi përzierja që u ka shkaktuar globalizmi abrahamik islamik ua ka shpartalluar e lakranisur identitetin burimor duke i kthyer në të pakomb, në të pakulturë, në të pahistori, në të parrënjë. Pra ymeti islamik është "Homo Globalusi" i dalë nga përzierja e të gjithëve me të gjithë, është "njeriu i ri" që duan të krijojnë globalistët për ta sunduar botën duke i zhdukur kombet që me identitetet e tyre burimore racorkombëtar-kulturore dhe me instinktet e tyre sovranitare përbëjnë pengesë për ta.

Ja ku e keni të pohuar nga vet islamikët (pamja e II) faktin që abrahamizmi muhametist është veçse një armë e globalizmit komb'vrasës për të arritur pushtet global, porsi internacionalizmi ('tejkombëtarizmi') marksist i mëvonshëm!:

Image

Pra, edhe pas muhametizmit qëndron thjesht dhe vetëm synimi i globalistëve për të kryer komb’vrasje racëpërzierëse nëpërmjet shndërrimit të popullsisë botërore në një çorbë të mulatizuar pa rrënjë e pa identitet burimor kulturor e racorkombëtar dhe me psuedokulturë të ndonjë nënprodukti globalist (si pikërisht universalizmi kristianisto-muhametist, internacionalizmi marksist-leninist a ai neobolshevist lgbt-ist e “multikult”-ist) i cili të veprojë si "opium" për ta njëkohësisht duke u gjilpëruar në tru bindjen dhe nënshtrimin e pakusht mendor dhe politik ndaj udhëheqësve (që janë ata që i kanë përpunuar këto "opiume" globaliste duke i paketuar synimet e veta botësunduese si "fjalë të allahut/jahveut").

[3.c.1]

Përfundimi pseudoshkencor bolshevik
  • (që gjepurit se bota na u banuaka nga një megapopull homogjen i ndarë vetëm nga ana kulturore e madje madje vetëm nga pikëpamja e sistemit politik dhe/apo nga pikëpamja klasore dhe ajo e marrëdhënieve ekonimike (që “natyrisht” duhen njësuar edhe këto se kështu kërkojnë “demokracia” dhe/apo “tregu” [hëhë!])
dhe dogma abrahamike
  • (që është veçse protoformulim i përfundimit të paracaktuar pseudoshkencor bolshevik dhe që broçkullit – me fjalë të tjera - të njëjtën profkë sipas së cilës bota na u banuaka nga një megapopull i vetëm ku të gjithë janë pa dallim “bijë të jahveut/allahut” por që ndahet në popuj të ndryshëm vetëm vartësisht “besimit” ose jo në “jahve”/”allah”, pra vartësisht nënshtrimit ose jo ndaj kriptoregjimeve klerikale që na përciellin “fjalën/urdhërat” e “jahveut”/”allahut”)
janë në të vërtetë synimi kundranatyror (dhe kriminal!) i atyre që i kanë sajuar si bolshevizmin ashtu edhe abrahamizmin për ta shtrirë pushtetin dhe kontrollin e tyre mbarëbotërisht dhe për ta homogjenizuar botën me të vërtetë!

PRA SHKURT E SHQIP:
edhe abrahamizmi islamik, muhametizmi, është globalizëm që do të na zhdukë si Komb.

Nxitja që ne:
- të braktisim Botëkuptimin dhe Kulturën Tonë Burimore të cilat janë mbrojtje imunitare për Identietetin Tonë Racorkombëtar,
- dhe që t'i zëvendësojmë ato me drogë dhe helme botëkuptimore që na urdhërojnë të pranojmë (pseudo!)kulturën e joshqiptarëve
- e madje që të përziehemi me ta,

tregojnë se arma globaliste e muhametizmit, (porsi ajo e kristianizmit dhe marksizmit e neomarksizmit), është kundrejt Kombit Tonë një nxitje për hiper-DEGJENERIM e hiper-ÇMORALIZM! Sepse degjenerim dhe çmoralizm është përpikërisht gjithçka që nxit dhe shkakton shkombëtarizimin, rrezikimin, dëmtimin dhe zhdukjen e Kombit Shqiptar!


PRANDAJ DHE ASNJË SHQIPTAR BESNIK, I MORALSHËM DHE SYSHQIPONJË NUK MUND TË PRANOJË PËR VETEN DHE PËR BASHKËKOMBASIT E TIJ 'EMRA' DHE 'NOFKA' TË GËNJESHTËRTA, (VETË)POSHTËRUESE, TË PAMORALSHME, TË SHËMTUARA DHE TË DËMSHME (si nofkat "musliman", "kristian" e "markist")!


NE JEMI SHQIPTARË DHE KY EMËR I PËRFSHIN, I PËRFAQËSON DHE I TREGON TË GJITHA CILËSITË, VETITË DHE VIRTYTET TONA!

MOS GËNJE DHE MOS U VETËPOSHTËRO DUKE E QUAJTUR VETEN "musliman"!
MOS GËNJE DHE MOS I FYEJ BASHKËKOMBASIT DUKE I QUAJTUR "muslimanë"!

NE JEMI SHQIPTARË!

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#27

Post by rrëqebull » Mon Oct 03, 2016 8:37 pm

C.M. wrote:Edhe sot ushton jehona e thirrjeve qysh shqiptarët, turqit e të tjerët janë vllazën që i përbashkon feja. Në nji pamflet të shkruejtun në vitin 1910, shkrimtari turk Ahmed Hilmi bante thirrje post-emocionale qysh shqiptarët, kurdët e çerkezët duhet me hjekë dorë prej nacionalizmit tu mos e harrue vllaznillakun me turq (sic!). Nëse e përimtojmë kaleidoskopin social të kohës del që n'Stamboll e gjetkë kutërbonte bigotria kundër-shqiptare që ushqehej me klishe, stereotipe e paragjykime. Disa vjet para se ultra-racisti sërrb, Vladan Gjorgjeviq t'i quente shqiptarët si «lëkurkuqtë e Evropës» , nji gazetar xhon-turk veç kishte ba krahasime të tilla derogatore. Fjala ásht për Hüseyin Cahit (1875-1957), botuesin e gazetës «Tanin» . Nji rival i tij e akuzon Hüseyin Cahit-in se ásht shqiptar. Pason përgjigjja mohuese e këtij të fundit ku betohet para lexuesve se as prindërit dhe as të afërmit nuk dinin asnji fjalë shqip. «Nuk jam shqiptar e as zezak a lëkurkuq i Amerikës» («Bugün nasıl bir zenci ya da kırmızı derili bir Amerika yerlisi değilsem, Arnavut da değilim» ). Në po të njejtin vit, Riza Nur (përndryshe nji nga bashkëpuntorët ma të ngushtë të Ataturk-ut) kallxon me mburrje qysh nuk ásht martue me nji femën të bukur veç pse ajo ishte shqiptare. Dromca si këto, sado të hapërdame, ndriçojnë mikrokozmosin aspak dashamirës ndaj shqiptarëve n'Stamboll, urrejtje e fobi që sendëzohej në politikën privuese dhe përjashtuese të Turkis' moderne.
Nëse, vetëm për një çast, do t'i linim mënjanë të gjitha kundërpërgjigjet tona ndaj shqiptarofobisë së turkomanëve, ajo çka do të mund të thoshim është se, ndryshe nga sa propagandojnë ideologët e globalizmit, e vërteta e thjeshtë është se NË VENDET KU KA MULTIKULTURALIZËM DHE MULTIETNIZËM KA KONFLIKT! Kjo është një e vërtetë e pamohueshme. Që ne nuk pëlqehemi nga disa të huaj apo që disa të huaj nuk pëlqehen prej nesh është gjë më se e natyrshme dhe e papasojshme për aq kohë sa që ata janë në shtëpinë e tyre dhe në punën e tyre dhe ne jemi në shtëpinë tonë në punën tonë.

E madje mënyra për t'i bërë dy popuj që të mospëlqehen dhe urrehen me njëri tjetrin është pikërisht t'i vendosësh në një territor të vetëm; atëherë konflikti do të jetë i pashmangshëm dhe ka për të plasur, qoftë pas 1 viti, 10 apo 100 vjetësh. Pse? Sepse multikulturalizmi/multietnizimi/multiracializmi është gjendje kundranatyrore, deri edhe evolutivisht e paqëndrueshme. Qëndrueshmëria e shoqërive të tilla arrihet vetëm në dy mënyra: ose kur dy popujt e ndryshëm që jetojnë në të njëjtin territor përzien dhe shkrihen në një popull të vetëm ose kur ata luftojnë derisa të mbizotërojë njëri prej tyre dhe ky të zhdukë tjetrin me zhvendosje ose shfarosje.

Nëse dalim përsëri nga kjo karantenë objektiviteti dhe i rikthehemi Këndpamjes dhe Interesit Tonë Kombëtar si Shqiptarë atëherë kuptojmë se urrejtja e turkomanëve (dhe sllavëve apo turqve ortodoks "grek") ndaj Kombit Tonë është në thelb një luftë për të përvetësuar Atdheun Tonë, për të marrë për vete territoret ku Kombi Ynë ka lindur dhe është zhvilluar nëpër mijëravjeçare dhe që janë të domosdoshme për ne për të jetuar dhe për t'u trashëguar.

Kjo do të thotë se
- çdo lloj shkombëtarizimi që ti lejon që të të shkaktojnë kundrashqiptarët
- çdo lloj kulture a pseudokulture shqiptarësí'gërryese që ti mbart dhe lejon që të depërtojë në Trojet Tona, qoftë abrahamizëm, bolshevizëm a liberaleshkizëm kanipalkapitalisto-neobolshevik dhe
- çdo lloj "tolerance" a "mirëpritjeje" që ti tregon ndaj joshqiptarëve të paketuar nga mediat e regjimit si "refugjatë" ndonëse janë thjesht dhe vetëm kolonizatorë me të cilët globalistët duan të na zëvendësojnë (sikurse ka bërë dhe vazhdojnë të bëjnë serbët, sllavët e IRJMaqedonisë dhe grekët),

nuk tregojnë se ti je duke "arritur paqen" apo duke "shfaqur qytetari" por se je duke ia zhvatur Atdheun Kombit për t'ia dorëzuar turqve, sllavogrekëve, muxhajdinëve e globalistëve, se je duke ia dorëzuar veten tënde, historinë, gjakun, kulturën, kombin dhe ardhmërinë tënde humnerës. Nëse e bën një gjë të tillë ti po i jep "zgjidhje" konfliktit me pushtuesin dhe ardhacakun duke u vetëasgjësuar, duke u çshqiptarizuar dhe duke ia dorëzuar territorin e kombit tënd.

Pasur parasysh të gjitha këto, duke iu kthyer përmbajtjes së shkrimit mendjehapës të C.M., mund të thuhet se nga pikëpamja e dinamikës së natyrshme të gjërave, turkomani në fjalë që nuk ka dashur të martohet me Shqiptare, na ka bërë një nder të madh, si thotë kombulli. Pas shqiptarofobisë së tij dhe të osmanëve dhe post-osmanëve si ai (edhe të atyre të sotshëm), fshihet thjesht dhe vetëm synimi i tyre për ta bërë Shqipninë të vetën (ashtu siç ia arritën me Anadollin që para ardhjes së tyre banohej prej evropianësh e madje gjerësisht iliroarbërorësh, sikurse Greqia dhe e gjithë Siujdhesa Ilire) e madje në masë të gjerë shqiptarofobia e tyre është e shkaktuar nga dështimi i tyre për t'ia arritur plotësisht këtij qëllimi (ku 'plotësisht' nënkupton 'duke na zhdukur krejt si komb').

Në këtë prizëm duhen shqyrtuar edhe këmbënguljet e zëshme të neoosmanëve — veç të tjerash dhe paralelisht me veprimtaritë e tyre shqiptarësí'gërryese të nëndheshme dhe të heshtura — për "rishikim të historisë": duhet kuptuar se Kastrioti dhe Kombi Ynë, Nacionalizmi Shqiptar, për ta, do të jenë gjithmonë një «halë në sy» për aq kohë sa që interesi i tyre do të jetë pushtimi i Trojeve Tona [e aq më tepër sot që pushtimet nuk kryhen më (vetëm) me ushtri por sidomos me arsim, televizione, publicistikë, ekonomi, sipërmarrje dhe marrje në kontroll të aseteve strategjike nëpërmjet depërtimit të institucioneve nga kolaboracionistë etnomazokistë vendas apo nga mbetje joshqiptare nga stoku i pushtuesit që përçojnë interesat e kombit të tyre përkatës duke shfrytëzuar vrimat që u le sistemi i tanishëm demokratik — i cili është mbeturinë e globalizmit sipas formatit të dalë nga "revolucioni" protobolshevik "frëng" ku përkatësisë natyrore kombëtare iu mbivendos ajo "civile, burokratike, nënshtetërore") për t'u mimetizuar si "qytetar si gjithë të tjerët" dhe për të vazhduar sëprapthtësimin dhe gërryerjen e kulturës së kombit vendas pa rënë në sy.]. Pra, kundrashqiptarët le të mendojnë dhe shkruajnë ç'të duan për ne dhe Kastriotin, e rëndësishmja është që mos të depërtojnë në Trojet Tona (as me kontingjent njerëzor e as me viruse botëkuptimore!) dhe që ne ta shkruajmë Historinë Tonë ashtu siç ne e shohim botën dhe jo ashtu siç e shohin ata që ëndërrojnë dhe përpiqen të sjellin një botë pa shqiptarë. Luftës së tyre për të na shfarosur mund t'i bëjmë ballë vetëm duke qëndruar ashtu siç Natyra na ka lindur: si një Mendje e vetme në një Trup të vetëm!

#JEMI_KOMB_ORGANIK!
#NA_DUHET_SHTET_MONOLITIK!
#SHQIPTAROKRACI!

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Toleranca ndaj jo-shqiptarësisë dhe kundra-shqiptarësísë është vetëhelmím

#28

Post by rrëqebull » Fri Oct 07, 2016 4:26 pm

Një trako memo i shpjegon në pak rreshta një etnomazokisti që ka rënë në grackën e "ngrënies së inatit" me Kombin e vet se:

"garimi" se cila copë e Kombit është më humbëse — në vend që të punohet dhe të mbahet Besa për të arritur përbashkimin fitimtar dhe fitoren e përbashkët — është skllavëri, botëkuptimkalbje, mendjendryshje, hoxhizëm, serbofilizëm, bolshevizëm, globalizëm, etnomazokizëm, prostitucionizëm tek kundrashqiptarët, përdhosje e gjakut të Dëshmorëve dhe në interes të regjimit kundrashqiptarokratik.

Image

Image

Dhe duke përçuar me fanatizëm "trashëgiminë" e Shqipni-copëtuesit dhe shqiptarë'vrasësit Hoxha dhe duke ndjekur programin e përmbajtur në fjalët e tij «duhet të bëjmë ç'është e mundur [për t'i çshqiptarizuar dhe jugosllavizuar shqiptaroveriorët]», globalistët dhe prostitutët e tyre sajuan "kombin kosovar" për t'i shkëputur ksodore përfundimisht shqiptaroveriorët nga Shqiptaria duke i bërë "bashkëkombas" me serbët, magjypët, turqit e çdo lloj popullsie tjetër që globalistët do të vazhdojnë të shkarkojnë në Shqipëri Veriore duke e zbrazur njëkohësisht prej shqiptarëve me anë të terrorizmit ekonomiko-politik të kryer nga dordolecët e tyre në pushtet dhe nëpërmjet terrorizmit kulturoro-historiografiko-mediatiko-arsimor të kryer nga rrogëtarët e tyre të "shoqërisë civile" që po vazhdojnë pa pushim propagandimin dhe nxitjen e përmbysjes dhe çrrënjosjes së çdo gjëje shqiptare nga institucionet, politika, mendja, botëkuptimi, përditshmëria, historia, arti, vetëdija dhe kujtesa e shqiptaroveriorëve.
Numri i etnomazokistëve këndej apo andej kufirit që "hanë inat" me Bashkëkombasit e tyre se cila copë e Kombit është më humbëse tregon se bunkerët neobolshevikë të BE-së dhe globalizmit që kanë mbirë si kërpudha helmuese në Trojet Tona përgjatë këtyre dekadave ia kanë arritur gjerësisht qëllimit të tyre për t'ia zvetënuar dhe shpërfytyruar vetëdijen mijëra e mijëra të rinjve dhe për t'i kthyer në vegla të verbra të propagandimit dhe shkaktimit të përçarjes, dobësimit dhe shpërbërjes së Kombit Tonë (për të vazhduar atë agresion kundra Shqiptarisë që është në vijim prej 71 vjetësh duke i shartuar strategjitë komb'vrasëse neobolshevike me ato të lëna "trashëgimi" nga bolshevizmi hoxhisto-titist).

Post Reply

Return to “Forum pa kategori”