"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Dokument serioz për shqiptarët !

Këtu mund të flisni mbi historinë tonë duke sjellë fakte historike për ndriçimin e asaj pjese të historisë mbi të cilen ka rënë harresa e kohës dhe e njerëzve.

Moderators: Arbëri, Strokulli

Post Reply
User avatar
bardus
Star Member
Star Member
Posts: 882
Joined: Mon Jan 30, 2012 3:44 pm
Gender: Male

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#136

Post by bardus » Sun Sep 02, 2012 11:15 am

Arberi, flm per postimin e mesiperm. Gazeta 'Fiamuri Arbërit' botuar nga Jeronim de Rada, 1886,per ne sot eshte si nje time capsule ,ku bie ne sy shqetesimi i madh i arberesheve per ngjarjet ne Shqiperi dhe ku Turqia ne grahmat e fundit vazhdonte dhunen,vrasjet,shfarosjen e popullsise shqiptare.

Nga nje lexim i shpejte, aty flitej per nje popullsi shqiptare ne levizje dhe jo nenshtrim ndaj osmanllive,ketu si ngjarje mund te rendis ,


-luften e krahines se Lumes kunder autoriteteve turke ne Prizren dhe spastrim te trupave turke ne Lume.(ata lumjanet edhe serbit ja bene te njejten gje 20 vjet me vone).

-djegjen dhe shkaterrimin total te qytetit te Korces nga ushtria turke.

-po aty permendet sesi Porta Larte kishte leshuar ligjin per ndalimin e GJUHES SHQIPE,por jo per greqishten , etj.

Gazeta ne dialektin e embel arberesh te Italise, eshte si nje ilac qetesues per lexuesin, qe sikur te fut ne nje bote te lashte te Arbenise.


Ketu poshte eshte edhe linku per i kesaj gazete online, per te cilen duhet te falenderojme vellezrit arbereshe te http://www.albanologia.unical.it

http://www.albanologia.unical.it/downlo ... o_2012.pdf

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#137

Post by Arbëri » Mon Oct 22, 2012 9:48 pm

12 tetor 1879:
THEMELIMI I SHOQERISE SE TE SHTYPURIT SHKRONJAVET SHQIP TE STAMBOLLIT

Image
 
Një pjesë e parisë shqiptare të Stambollit themelon Shoqërinë e të shtypurit shkronjavet shqip, e njohur ndryshe si Shoqëria e shkronjëzave, krahu letrar dhe kulturor i lëvizjes kombëtare shqiptare të përfaqësuar nga Lidhja shqiptare e Prizrenit. Nën kryesinë e Sami bej Frashërit dhe me pjesmarrjen e disa prej an
ëtarëve të Komitetit sekret të Stambollit si Abdyl bej Frashëri, Mehmet Ali bej Berati (Vrioni), Ferid pashë Vlora, vezir i ardhshëm i perandorisë, kjo shoqëri, ku Toskëria dhe Gegëria ishin te perfaqesuara, i dha vetes për qëllim të përpilonte një alfabet kombëtar dhe të bënte çmos për hapjen e shkollave shqipe dhe botimin e librave shqip.

Anëtarët themelues përfaqësonin jo vetëm familjet kryesore shqiptare të kohës, por gjeografikisht të gjithë Shqipërinë. Myslimanë, ortodoksë, katolikë, gjirokastritë, shkodranë, toskë, gegë, të gjithë ishin të përfaqësuar.

Shoqëria e Stambollit zgjodhi një palë shkronja dhe shtypi kanonizmën (rregulloren) e saj, si dhe një abetare, të shtypur në shtypshkronjën e A. Zelicit, në Stamboll, në tetor të 1879.

Kjo abetare, me 136 faqe, u punua prej Jani Vretos, Sami bej Frashërit, Pashko Vasës, Koto Hoxhit dhe Anastas Konstandin Frashërit. Siç e kujton dhe Mit’hat bej Frashëri, në ato vite qeveria turke s’kish dhënë leje për të tilla mbledhje, ndaj dhe tubimet e shoqërisë, si edhe botimi i abetares bëheshin në ilegalitet dhe në rrezik për ta. Duhet kujtuar që një ekzemplar i abetares, i shtypur dhe lidhur bukur, ju dhurua sulltan Abdyl-Hamitit nepërmjet një pushketari (silahsori) shqiptar të gardës perandorake. Sulltani pyeti pushkëtarin në dinte t’i këndonte ato shkronja, dhe pasi u sigurua që po, tha që për një javë, do ta shihte kush kishte per t’i kënduar më mirë, ai apo mbreti. Shqiptarët u gëzuan së tepërmi kur mësuan këto fjalë, me të cilat sulltani shprehte gati gati dashuri për gjuhën shqipe. Po pa shkuar shumë kohë, shqiptarët mësuan se pasi kishte thënë ato fjalë mjaltore, sulltani kishte dhënë urdhër në të gjitha postat dhe doganat e perandorisë që të mos lejonin të kalonte asnjë libër shqip, por t’i sekuestronin. “Gjithënjë kështu është politik’e Tyrkut” (M. Kokojka, Naim be Frashëri, f. 20).

Shoqëria i filloi punimet në një moment kur Kristoforidhi, De Rada, kleri katolik shkodran, kishin dhënë shembujt e parë të lëvrimit të shqipes moderne. Pas kanonizmës, shoqëria do të mblidhet një herë në muaj në selinë e saj në rrugën Merxan-jokusi, nën Serasqeton. Siç dëshmon Mit’hat beu, gjuhëtarët e shoqërisë mblidheshin më dendur në shtëpinë e Pashko Vasës për të përpunuar abetaren. Jani Vreto udhëtoi disa herë në Egjipt me shpresë që të themelonte një degë të shoqërisë edhe atje. Aty gjeti bashkëpunimin e patriotëve kushërinj Thimi Mitko dhe Thimi Marko. Këtu daton lindja e klubeve «Bashkimi» të cilët do të përpunojnë edhe ata një alfabet të tyrin dhe që së bashku me të ashtuquajturin alfabet «Frashëri» do të ndikojnë fuqishëm në punimet e Kongresit të Manastirit në 1908.

Në alfabetin e Stambollit u shtypën për herë të parë të gjithë shkrimet e Naim be Frasherit dhe me financimet e shoqërisë u krijuan shoqëritë e mësimit shqip të Korçës që arritën të hapnin shkollën e parë shqipe më 1887.

Shoqëritë «Dituria» dhe «Bashkimi» të frymëzuara nga shoqëri e Stambollit morën stafetën në vitet që paraprijnë pavarësinë dhe kështu shoqëria e shkronjave, e goditur nga vdekja e Naim be Frashërit dhe e Sami beut, filloi të perëndonte. Megjithatë, fryma e saj mbeti shumë e gjallë. Dy nga anëtarët e saj, Mehmet bej Frashëri dhe Anastas Frashëri nxorën gazetën e parë shqip në Stamboll, «Besa», fill pas revolucionit xhon-turk. Klubet shqiptare të Stambollit e vazhduan punën e tyre dhe e fundit shfaqje e shoqërisë së shkronjëzave mund të konsiderohet klubi «Pragu shqiptar» që funksionoi në Stamboll deri në mesin e viteve ’20 dhe që përbëhej nga pasardhës së themeluesve të shoqërisë së shkronjave me 1879.

Proklamata e Kanonizmës (1879)

« Gjithë sa kombe janë të ndrituarë dhe të qytetëruarë janë ndrituarë dhe qytetëruarë prej skronjas ndë gjuhët të veta. Edhe çdo komb që nuk ka shkruar gjuhën e vet, edhe s’ka shkronja ndë gjuhët të vet është ndë t’errëtë dhe barbar. Edhe shqiptarët tue mos shkruarë gjuhën e tyre dhe tu me mos pasur shkronja ndë gjuhët të tyre, kështu gjenden edhe pa ndihma e shpresa këtu e tri mijë vjet përpara (sa që mund të njihet historia) që të ndriçoheshin dhe të qytetëroheshinë me gjuhët të fëqinjët e të huajët u dëftue e kotë, edhe trimëria e të miratë, që kanë duart tona në prej shokësh, që dukemi shkruarë në fund secili me dorët të vet. Edhe nuk e kena, as duamë, ndonjë prej ma tepër se shokët e tjerë, që kanë me u ba pas nesh, por i lutemi Zotit të jetesë, te vejë mbarë shoqëria jone, Shoqëria e të shtypurit shkronja shqyp » (Kanonizmë e shoqërisë të shtypuri shkronja shqip, Konstandinopojë, Ndë shkronjështypëtoret te A. Zelicit, 1879, ff. 1-2).
 
Themeluesit:

M. Ferid Vlora
Mehmet Ali Vrioni
Vejsel Dino
Abdyl Frashëri
Sami Frashëri
Mustafa Janina
Sejfullah Zavalani
Ahmet Shefki Gjirokastriti
Dr. Ibrahim Starova
Pashko Vasa Shkodrani
Noc Xuxi
Nikollë Bonati
Gjon Bonati
Koto Hoxhi
Koto Sotiri
Pandeli Sotiri
Nano Petri Saraqinishtasi
Nikole Stavro Vasua Qestoratasi
Anastas Konstandin Frashëri
Vasil i P. Ndrekos Postenanasi
Danil i D. Adamit Oparaku
Mihal i A. Plumbit Përmetasi
Konstandin i N. Haxopulit Isgarasit
Vasil i Vangjelit Delvinasit
Janço Kosta Ogrenasi
Joan Vretua Postenanasi

Nga Thomas Frasheri
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#138

Post by Arbëri » Tue Oct 23, 2012 9:37 pm

Arbëri wrote:Gazetat e vjetra Shqiptare

Fiamuri Arbërit botuar nga Jeronim de Rada, 1886.
Image

Gazeta Shqiptare e Janines, Zgjim i Shqipërisë, 1909.
Image

KRISTO FLOQI, I HARRUARI BASHKËTHEMELUES I "VATRËS" DHE EDITOR I "DIELLIT"
Dr. Kristo Floqi është jo vetëm ndër themeltarët e Vatrës, por dhe inisiatori dhe drejtuesi i mbledhjes së parë për bashkimin e shoqërive shqiptare të Amerikës.
Image
Image

Besa , i shkruar nga Anastas Frasherit , (13 dhjetor) 1909
Image

Gazeta Shkupi ,1911
Image

Vullnëtari i Lirisë, botuar në Madrid gjatë Luftës Civile Spanjolle nga Skënder Luarasi e Petro Marko
Image

Zëri i Çamërisë, Filat, 1945.
Image
Image

Image

Image
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Mallakastrioti
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2929
Joined: Thu Jul 23, 2009 4:23 pm
Gender: Male
Location: Italy
Contact:

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#139

Post by Mallakastrioti » Mon Oct 29, 2012 10:00 pm

Shkeputur prej gazetes italiane "La Stampa" e dates 9 Prill 1911. Memorandum i kryengritesve shqiptar mbledhur ne Cetinje drejtuar Fuqive te Medha sikurse Portes se Larte.

Image
Image

User avatar
Mallakastrioti
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2929
Joined: Thu Jul 23, 2009 4:23 pm
Gender: Male
Location: Italy
Contact:

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#140

Post by Mallakastrioti » Mon Oct 29, 2012 10:42 pm

"Memorial" i qeverise greke i vitit 1913 per aneksimin e Shqiperise se Jugut. Shkeputur prej gazetes italiane "La Stampa" e dates 4 Prill 1913.

Image
Image

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#141

Post by Arbëri » Tue Oct 30, 2012 10:48 pm

Qyteti NISH ,
MOLLA E KUQE, KUFIRI NATYROR I SHQIPËRISË VERILINDORE


Foto e rralle ,
Image

Kufiri përmes trojeve etnike të Shqipërisë së Vjetër Verilindore i vendosur pa drejtësisht më 1879, (një vit pas dëbimit të dhunshëm të popullatës shqiptare nga trojet e vjetra të Shqipërisë së Vjetër Verilindore) do të jetë përherë një plagë e pashërueshme që kërkon të shqyrtohet sa më parë! Kjo plagë është shkaktuar nën mbikëqyrjen dhe monitorimin e përfaqësuesve potencial të fuqive të mëdha europiane si të Anglisë, Francës, Rusisë, Austro-Hungarisë, Italisë dhe Turqisë, të cilët ishin faktorët kryesor që i kishin okupuar para shumë shekujsh këto troje të lashta të Arbrit. Porse kufiri tragjik shqiptaro-shqiptarë, kishte filluar për herë të parë të zyrtarizohej në qershor dhe korrik të vitit 1879. Këto harta ishin vizatuar dhe analizuar në punimet plenare të Kongresit të Berlinit, një vit më parë kur kishte filluar të shkelej dhe nëpërkëmbej integriteti dhe sovraniteti i tokave të Shqipërisë së Vjetër Verilindore.

Molla e kuqe Dokumentar
video : http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... FrzEumBcGs
Një shënim tjetër arkival serb AS, MUD; mbi shënimin e vijës së demarkacionit kufitar nëpër trojet e vjetra etnike të Shqipërisë së Vjetër Verilindore. Atëbotë kjo shkresë do t’i dërgohej përmes emisarëve serb, ministrit të punëve të jashtme Dr. Jovan Ristiqit. Ky është një material autentik dhe mjaft relevant që flet qartë dhe mjaft bindshëm mbi copëtimin dhe gllabërimin e tokave tona shqiptare nga Kongresi i Berlinit i Gjermanisë së Otto von Bizmarkut. Pra i dashur studiues kështu thuhej në këtë dokument arkival serb: “Pas përfundimit të Kongresit të Berlinit, kishte filluar mes Principatës të Serbisë dhe Turqisë, përcaktimi nëpër sektorët regjional shënimi i vijës së demarkacionit kufitar. Ajo ishte realizuar gjatë qershorit dhe korrikut të vitit 1879 dhe atë nën pranin dhe mbikëqyrjen e komisioneve ndërkombëtare, në të cilën ishin përfaqësuesit e Anglisë, Francës, Italisë, Rusisë, Austro-Hungarisë, Turqisë dhe Serbisë” (2).

Njëri nga komisionet nëpër Nish dhe Leskoc, kishte arritur në malet e Kopilakut dhe në ato të Vele Gllavës, ku e kishte përcaktuar vijën e demarkacionit mes Serbisë dhe Turqisë dhe se kjo linjë kufitare do të mbetej e pandryshuar, gjer nga fillimi i Luftës së Parë Ballkanike më 1912. Puna, e këtij komisioni ishte përcjellë me kundërshtime dhe situata të mundimshme, shpesh herë punohej për interesat e huaja, duke i korruptuar dhe mashtruar anëtarët e saj, në dëm të trojeve etnike të Shqipërisë së Vjetër Verilindore.

Për këto parregullsi, mbi përcaktimin e vijës së demarkacionit kufitar, fletë edhe letra e poshtë cituar që ia kishte dërguar njëri nga anëtarët serb pranë atij komisioni verifikues z. D. Franasoviq, ministrit të punëve botore z. Jovan Ristiqit, të cilën po e japim në tërësi të shqipëruar tekstualisht ashtu siç është nxjerrë nga arkivi i historiografisë serbe As MID, më 1 qershor të vitit 1879 nga Prepolja e Shqipërisë së Vjetër Verilindore.
Në Prepole - Qershor 1879

Shumë i dashur dhe i respektuar zotëri!
Pas nëntë ditësh udhëtimi nga Nishi, ja sot gjendemi në Prepellac. E dijë se me padurim i prisni nga unë informatat, mbi udhëtimin dhe punën e komisionit verifikues, sikurse të mos ishte mos durimi juaj nxitës, heshtja ime për këtë pikë të rëndësishme do të vazhdonte edhe më tutje. Ja ku është raporti i hollësishëm mbi rrugëtimin dhe punën e komisionit mbi vijën e demarkacionit kufitar, (këtu për trojet e vjetra të Shqipërisë etnike verilindore të Nishit dhe Toplicës v. a.):

Më 21 qershor, në orën 6 e gjysmë të mëngjesit, u nisëm nga Nishi dhe se në mesditë arritëm në Leskoc, ku drekuam dhe pak pushuam, porse konakun për atë ditë e kishim në fshatin Mirashevc, 4 orë në jugperëndim të Leskocit. Udhëtimi ishte i kënaqshëm, me përjashtim se Francezi pak ishte i hidhëruar dhe bërtiste sepse karrocierët nga Nishi, nuk ishin nisur në ora gjashtë por në gjashtë e gjysmë. Kuptohet se ai hidhërim ishte nga temperamenti i tij momental, porse gjatë drekës në Leskoc tani më ishte qetësuar fare. Kur arritëm në Mirashevc, e kuptuam se Arnautët-shqiptarët një ditë më parë, kishin zbritur në fshat dhe i kishin marrë 30 frymë kafshë, meqenëse kufiri ishte gjashtë orë, e më tepër larg fshatit.

Më 22 qershor, u nisëm nga Mirashevci në ora 7 të mëngjesit dhe duke udhëtuar përpjetë lumit të Veternicës, arritëm në ora 3 e gjysmë pas dite në vendin e quajtur Kopilak të Gollakut. Aty e takuam një batalion gatishmërie të ushtrisë serbe nga Vraja, i cili e kishte për detyrë të na shoqëronte nëpër arat e kultivuara. Ndërse në Kopilak qëndruam gjer më 25 qershor, duke e pritur komisarin turk, i cili duhej të vinte nga Vraja, meqenëse komisari paraprak Jahja Pashai për shkak të çështjes së tij shëndetësore, kishte ngelur në Nish. Komisarët për arsye të komoditetit turk ishin mjaft të padurueshëm dhe se me të 24 qershor ata ia kishin dërguar një telegram Jahja Pashait në Nish. Me të cilin ankoheshin në avashllëkun turk. Veçanërisht ishte hidhëruar komisari austriak, sepse komisari anglez e kishte sulmuar atë kur kishte dashur që Turkut t’i kërkonte falje me fjalët: “a jeni ju Turk apo Anglez”?

Më 25 qershor, kishte ardhur shumë i prituri majori turk Abdyl Hamidi, nën përcjelljen e dy çetave nizamësh dhe me suitën e tij tmerrësisht të madhe prej 40 trupash furnizuese. Të cilët filluan të shkonin nëpër ujëndarësin e Malit Gollak, ata konakun e tyre e kishin në Vele Gllavë dhe se shënimi i vijës së demarkacionit kufitar kishte filluar të shkonte pa kurrfarë pengese.

Më 25 qershor, u nisëm në ora gjashtë e gjysmë të mëngjesit nga Vele Gllava dhe arritëm në ora 6 e gjysmë të mbrëmjes në Zajçevc, ku e kishim konakun. Në hartë ishte një distancë e vogël, porse defakto ajo ishte shumë më e madhe se sa mendohej sepse shkohej gjithashtu ujë ndarjes dhe nuk kishte kurrfarë pengesash, vetëm se tek një katund i vogël i shqiptarëve i quajtur Shahiq, vija e demarkacionit kufitar aty duhej shmangur shumë pak ujëndarësit. Sipas rregullës fshati duhej të ndahej dhe se dy shtëpitë shqiptare dhe një arë e vogël, një ditë lavër, kishte mbetur nga ana e përroit, d.m.th. në anën e Serbisë, ky koncesion ishte bërë nga pala Turke. Sipas mendimit serb ishte vepruar shumë mirë, sepse për një veprim të vogël, i cili nuk kishte vlerë as edhe për 200 grosh, duheshin të sakrifikoheshin pesë a gjashtë koka njerëzish në të ardhmen me rastin e ngritjes së gardhit kufitar. Duke shkuar përpara arritëm gjer tek fshati Sfircë, nga i cili fshat shqiptar gjysma e poshtme i takonte anës sonë d.m.th. asaj serbe, ndërsa pjesa e epërme i takonte anës turke-shqiptare. Ndërsa, herën tjetër një shqiptari iu kishte ndarë ara prej një gjysmë dite lavër, na ishte lutur që kjo të mos bëhej, duke pohuar se gjer më tani kemi qenë komshinj të mirë dhe se Krajlit (këtu është fjala për Knjazin e Serbisë Millan Obrenoviqin) nuk i ka mbetur për një gjysmë dite lavër. Në fund, kur e pa se nuk kishte më ndihmë tjetër, tha se ai vetë personalisht do të shkonte tek Krajli në Nish, për t’iu ankuar shtetit se aty nuk mundet të ngritët gardhi kufitar. Sepse ajo pjesë e vogël nuk kishte bash ama asnjë vlerë si nga aspekti ushtarak ashtu edhe nga aspekti tjetër.

Më 29 qershor, në ditën e Shën Pjetrit, koha kishte qenë me shi dhe mjegull dhe se tek në mesditë kishim mundur të niseshim dhe arritëm në konakun e paraparë në Mançestenë. Por në hartën (e Kongresit të Berlinit-v. a.) nuk ishte as Sekiraça dhe as Mançestena, porse nga Mançestena, vija e demarkacionit kufitar, shkonte plotësisht ndryshe nga ajo që ishte përcaktuar në hartën e vitit 1878. Aty vija kufitare ishte nënvizuar me ngjyrë të gjelbër dhe shkonte rreth kodrinave të Gjakajve, ama edhe ujëndarësi shkonte plotësisht ne anën e kundërt. Këtu lumi Bërvenik nuk ishte i caktuar mirë, sepse ai nuk buronte afër kodrës të fshatit Gjakaj, por në mes të Hërticës dhe Vasilevës dhe m’u për këtë gabim të kongresit ne i morëm 30 kilometra më tepër territor. Kështu që kufiri ynë shkonte përreth Hërticës në Mirovc kah Podujeva, duke na i lënë neve pozicionet më të rëndësishme të cilat shtriheshin për rreth luginës së Llapit dhe të Prepellacit. Në mesin e komisarëve ndërkombëtarë dominonte mendimi se këto pozicione ishin të pavlera, këtë ma kishte konfirmuar si komisari rus edhe ai prusian. Turqit, për këto pozicione të pavlera, kishin filluar të protestonin, pse vija e demarkacionit kufitar, ishte larguar nga Kodra e Gjakës, porse komisarët i kishin bindur ata se ishte bërë gabim me hartat dhe se kufiri ashtu ishte shënuar dhe se ata patjetër duhej t’i përbaheshin ujëndarësit, megjithëse ky ujëndarës shkonte krejtësisht në anën tjetër. Pastaj nga një lartësi afër fshatit Hërticë, ku është kufiri ynë, shihet shumë mirë Fusha e Kosovës dhe varri i Sulltan Muratit. Dhe se çfarë kujtimesh trishtuese e përfshijnë njeriun kur e hedhë shikimin e tij mbi Kosovën e pikëlluar (pikërisht kështu kishte filluar politika ksenofobe dhe mitomane serbe ndaj trojeve etnike të Shqipërisë etnike-v. a.).
Image
NOKTA - doganë shqiptaro-serbe, e ngritur pas tërheqjes së kufirit nga Molla e Kuqe, gjatë vitit 1878 - 1879, dhe ishte vendosur në Ristoc (Moravën Jugore), të Shqipërisë së Vjetër Verilindore. Vendbanim shtrihet mes Bujanocit e Vrajës dhe shërbeu si gjymrykhane (doganë), gjer në fillim të tetorit të vitit 1912.
Ndërsa, kufiri te kisha e Shën Ilijës mbi Vrajë, i vitit 1879. Me pakë ndryshime nga ai i Traktatit të Shën Stefanit më 1878, kishte mbetur pothuajse i njëjtë. Dhe se vija detale e demarkacionit kufitar atëbotë shkonte nga kufiri serbo-shqiptar, ku do t’i përfshinte regjionet e Preshevës dhe të Gjilanit dhe zbriste gjer në Preshevë, nga aty vija kufitare pastaj kthehej nga Bilaçi dhe Somolica, për t’iu ngjitur talvegut të masiveve malore të Rujanit, dhe Starcës, ku do t’i përshkonte më pastaj majat e maleve të Bejavicës dhe Matinës dhe se nga aty zbriste në luginën e Pçinjës. Pastaj, vija e demarkacionit shkonte drejt Çukës të Kriva Pallangës, të Bullgarisë autonomiste që kishte ngelë edhe më tutje nën sovraniteti dhe integritetin Perandorinë Osmane.
Video , pjesa II :


Literatura e shfrytëzuar:

1. Dr. Gjyltekin Shehu dhe Dr. Hakif Bajrami, “VJETARI” Nr. XXXIII-XXXIV fq. 155. Prishtinë, 2005.

2. Dr. Dragutin Franasović, odašiljana pismo vladi poverenika, ministru inostranih poslova MID, Dr. Jovanu Ristiću, 1 juna 1879, Prepolje. Ky matrial arkival serb është nxjerrë nga arkivi AS, MID.

3. Dr. Dragutin Franasović, odašiljena pismo, vladi poverenika, ministru inostranih poslova MID, Dr. Jovanu Ristiću, 1 juna 1879, Prepolje.


Pergaditi : RESHAT AVDIU
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#142

Post by Arbëri » Tue Oct 30, 2012 10:54 pm

Eshte mire te shiqohen videot , flasin deshmitaret qe jane akoma gjalle ,por aq me mire qe flasin edhe serbet , edhe me mire prifti ortodoks serb qe deshmon .
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#143

Post by Arbëri » Fri Nov 02, 2012 11:09 pm

vazhdim nga postimi siper :

Dokumentari III , flet pas minutes 4 dhe 16 nje serb i asimiluar dhe pas tij shqiptaret ne Turqi qe jan te perndjekur nga Nishi :

“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#144

Post by Arbëri » Tue Nov 27, 2012 5:54 pm

Ekskluzive, Ismail Qemajli shpalli pavarësinë me kufijtë etnik të Shqipërisë
Image

Më 28 nëntor të vitit 1912 Ismail Bej Qemajli ka shpallur pavarësinë e Shqipërisë në kufijtë e saj etnik, e jo në kufijtë e sotshëm. Kështu vlerëson historiani Skënder Hasani duke komentuar intervistën e parë që ka dhënë Ismail Qemajli pas shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë më 28 nëntor 1912. Një pjesë të kësaj interviste të dhënë për mediat italiane, historiani Hasani e ka gjetur të transmetuar në gazetën bullgare “Dnevnik” të 29 nëntorit të vitit 1912, kurse “Lajm” e sjell ekskluzivisht tekstin e parë të shkruar për pavarësinë e Shqipërisë.

“Është intervistë e Ismail Qemalit dhënë për gazetat italiane, ndërsa e interpreton ose huazon gazeta bullgare e kohës, apelin e Ismail Qemalit për njohjen e shtetit shqiptar. Në këtë gazetë jepet në tërësi deklarata e Pavarësisë dhe orientimi i popullit shqiptar që të jetë i barabartë me popujt e tjerë të Evropës dhe civilizimin evropian dhe njohjen e pavarësisë së Shqipërisë. Që do të thotë se është ekskluzive se jepet në tërësi jo vetëm deklarata e Pavarësisë, por bëhet apel që të njihet shteti etnik i shqiptarëve, e jo shtet parcial”, thotë Hasani, duke shtuar se shtet fqinje megjithatë nuk kanë respektuar këtë apel dhe i janë vërsulur territoreve shqiptare duke okupuar një pjesë të madhe të tyre.

Në vazhdim mund ta lexoni tekstin e plotë të botuar në këtë gazetë:

Pas shpalljes së pavarësisë shqiptare, Kuvendi i delegatëve iu qas themelimit (zgjedhjes) së qeverisë së përkohshme: u zgjodhën: për kryetar Ismail Bej Qemali, mysliman, nënkryetar Nikolla Kaçoro nga Durrësi, përfaqësues i komunitetit shpirtëror katolik dhe sekretar Ludoviko Gurakusha (Luigj Gurakuqi), katolik. Mbi dhomën dhe hapësira të tjera është vendosur flamuri shqiptar.

Pas marrjes së lajmit për okupimin e Durrësit dhe Elbasanit nga serbët, qytete të cilat ishin shpallur sit ë pavarura, Ismail Bej Qemali dërgoi atje urdhëresa telegrafike që të mos kundërshtohet, sepse Shqipëria paraprakisht llogaritet si shtet I pavarur, të cilën fuqitë e mëdha do ta mbrojnë në bazë të parimit të kombeve, të përcaktuar për çështjet ballkanike.

Apeli i Qemajl Beut– Ministri i punëve të jashtme pranoi depeshen që vijon nga ana e kryetarit të qeverisë së përkohshme shqiptare, Ismail Bej Qemali:

Kuvendi popullor i përbërë nga delegate nga gjithë krahinat shqiptare, pa dallim feje, i mbledhur sot në qytetin e Vlorës, shpalli pavarësi politike të Shqipërisë dhe themeloi (zgjodhi) qeveri të përkohshme, të ngarkuar që të mbroj të drejtat për mbijetesë (ekzistencë) të popullit shqiptar dhe të çliroj tokën mëmë, nga pushtimi i ushtrive të shteteve aleate..

Duke informuar për atë sipër Shkëlqesinë tuaj, kam nderin që të lus Qeverinë e Perandorisë Suaj dhe Shkëlqesinë mbretërore të njoh këtë ndryshim të jetës politike të popullit shqiptar, i inkuadruar në familjen e popujve lindor evropianë dhe ndjekës i të vetmit qëllim: Të jetojë në paqe me të gjithë shtetet ballkanik dhe të bëhet element i barabartë ndërmjet tyre. Jam i bindur se qeveria e Perandorit dhe Shkëlqesia Mbretërore, si edhe gjithë bota e civilizuar, do ta mirëpresin popullin shqiptar – bekojnë, duke e mbrojtur nga shkelja e përhershme mbi ekzistencën nacionale dhe kundër copëtimit të territoreve të tij.

Nga Roma raportohet se kjo depeshe i është dërguar edhe ministrit të punëve të jashtme italiane.
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#145

Post by Arbëri » Fri Jan 25, 2013 6:56 pm

Shqipëria e panjohur (Gabriel Louis Jaray)

Popullsia ne Shkup :
Gabriel Louis Jaray also admitted that the Albanian element fulfilled a large space in the Vilayet of Manastir, and the whole Vilayet of Kosova, to the bank of Vardar in Shkup. He said of Shkup that “it is one of the vanguard castles of the Albanians and one of their main cities”. According to the facts that he refers to, it comes out that Shkup had 45,000 inhabitants, of whom 25,000 were Muslims, almost all Albanians, 10-15,000 Bulgarians, 3,000 Serbs and 2,000 Jews. Whereas, he qualified Peja, Gjakova and Prizren as fully Albanian cities.12
Image
"Shqipëria e panjohur, në mbretërinë e re të Shqiptarëve" Shënime udhëtimi me Autor Gabriel Louis Jaray. Shqipëroi dhe paisi me shenime Asti Papa. Shtëpia botuese "Dituria", viti i botimit 2007. Faqet e librit 228. ISBN 99927-59-99-2
Gabriel Louis-Jaray (1884-1964), qe mbahet si nje nga studiuesit me te mire franceze te gjysmes se pare te shekullit XX per vendet e Europes Qendrore dhe te Ballkanit, ne veren e vitit 1909 ndermori nje udhetim neper viset shqiptare, ende nen sundimin e Perandorise Osmane. Duke filluar nga Shkupi kaloi me rradhe neper Kosove, Lume, Mirdite dhe Shkoder. Udhetimin e vijoi duke kaluar nga Vlora ne Durres dhe mandej ne Tirane, Elbasan, Struge dhe e perfundoi ne Shkup. Disa vjet me vone, kur Shqipëria fitoi pavaresine, botoi librat "Shqipëria e panjohur" (1913) dhe "Ne Mbreterine e re te Shqiptareve" (1914). Në të dy librat që ka shkruar për Shqipërinë dhe çështjen shqiptare, te cilet jane permbledhur me disa shkurtime ne perkthimin shqip, vihet re serioziteti dhe dashamirësia e një studiuesi që i ka njohur nga afër historitë dhe zakonet shqiptare dhe shfaqet besimi per perparimin e Shtetit te ri shqiptar.

Me qarte ne kete faqe : http://www.amazon.com/Jeune-Royaume-dAl ... 1409952959

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Nje tjeter statistike nga :
John Cam Hobhouse, 1st Baron Broughton GCB, PC, FRS (27 June 1786 – 3 June 1869), known as Sir John Hobhouse, Bt, from 1831 to 1851, was a British politician and memoirist.He published Journey through Albania (1813), Historical Illustrations of the Fourth Canto of Childe Harold (1818), and Recollections of a Long Life (1865), for private circulation, and he left in MS. Diaries, Correspondence, and Memoranda, etc., not to be opened till 1900, extracts from which were published by his daughter, Lady Dorchester, also under the title of Recollections from a Long Life (1909).
Image
The Albanian coast, one of the most attractive in this region, that was about 500 kilometres long, had many isles, ports and cities with developed crafts and economy.
In addition to it, the continental part of the Albanian land had fertile soil in Dukagjin and Kosova, and the regions of Toplica, Kosanica, Presheva, Kumanova, Shkup , Tetova, Kërçova, Arta and Janina
Lord Broughton (1809) & German authors, Kettler and Kiepert (Berlin, 1876),
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3774
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#146

Post by Arbëri » Fri Feb 15, 2013 9:56 pm

Pergjigje e mire per sllavo-"greket",
Edhe para 700 vite kane lene deshmi historianet qe kjo Albania e jone nuk ka lidhje me ate , qe dikur quheshte Albania ne Kavkaz te Azise !
Viti : 1308
Autor : Anonymous:
Titulli : Description of Eastern Europe
"Shqiptaret lindin me floke te bardha me sy te kaltert , prandaj e quajme Albania .. Jane dy Albania thote autori , njera ne Azi afer Indise qe neve nuk flasim per ate Albani por per Albanine qe eshte nen perandorine Bizantine dhe qe ka territor te madh , qe nga Rashka e deri Greqi , ata jane popull luftrak ..."
 
The so-called 'Anonymi Descriptio Europae Orientalis' (Anonymous Description of Eastern Europe) (1) is a mediaeval Latin text from the year 1308 which contains a survey of the lands of Eastern Europe, in particular the countries of the Balkans. Its anonymous author is thought to have been a French or French-educated cleric, most likely of the Dominican order, who was sent by the church to Serbia where he gained much of his information on the Balkans. The manuscript was edited in Kraków in 1916 by Olgierd Górka. In addition to sections depicting the various regions of Byzantine Greece, Rascia, Bulgaria, Ruthenia, Hungary, Poland and Bohemia, it contains a section on Albania, one of the rare descriptions of the country in the early years of the fourteenth century. We know that the Dominicans were active in Durrës from 1304 onwards when the town fell to the West after twenty years of Byzantine rule. In a letter dated 31 March 1304, Pope Benedict XI had asked the head of the Dominican Order in Hungary to send to Albania some of his subordinates of 'good moral character, active and eloquent' for missionary activities. With the support of the Holy See, the Dominicans thus had full power to set up a Latin hierarchy of their own liking on the Albanian coast to replace the Orthodox church which had been forced to abandon position.

Now we come to speak of Albania, which, on its southern side, is right next to Greece and is situated between Rascia and the land of the Despot (2). Albania is a rather extensive and large region. It has warlike inhabitants indeed, for they make excellent archers and lancers. This whole region is fed by four large rivers: the Ersenta (Erzen), the Mathia (Mat), the Scumpino (Shkumbin) and the Epasa (Osum). The land is productive in meat, cheese and milk; it is not very abundant in bread and wine, though the nobles in particular have enough. They do not have cities, camps, fortifications and farms, but live rather in tents and are constantly on the move from one place to another with the help of their troops and relatives. They do have one city called Duracium (Durrës) which belongs to the Latins and from which they get textiles and other necessities. The Prince of Tarento, son of the King of Sicily (3), now holds sway over part of this kingdom including the city of Durrës. It was the free will of the landowners who, on account of their natural love for the French, spontaneously and freely received him as their lord (4). From Apulia and the city of Brindisi one may cross over to Durrës in one night, and from Durrës one may travel on through Albania to Greece and to Constantinople much more easily and without all the road difficulties and perils of the sea. The Roman emperors of ancient times used this route (5) for it is excessively tedious to transport a large army in such a period of time by sea and by such long roads. The said kingdom of Albania now has no king, the land being divided among the landowners who rule it themselves and who are subject to no one else. This province is called Albania because the inhabitants of this region are born with white (albo) hair. The dogs here are of a huge size (6) and are so wild that they kill like lions. As Pliny mentions, the Albanians sent such a dog to Alexander the Great, which vanquished lions, elephants and bulls in the stadium. They have painted eyes, greyish in the pupils, such that they can see better at night than in the daytime. There are two Albanias, one in Asia near India of which we are not speaking here, and the other in Europe which is part of the Byzantine Empire and of which we are speaking here. It contains two provinces: Clisara (Këlcyra) and Tumurist (7). In addition to these two provinces, it has other provinces next to it: Cumania (8), Stophanatum (9), Polatum (Pult) and Debre (Dibra) which are provinces tributary to the Albanians and more or less subjected to them, for they are active in farming, tend their vineyards and take care of the necessities of life at home. The inhabitants of these provinces do not move from place to place as the aformentioned Albanians do, but live rather in solid mansions and towns, nor are they entirely Catholic or entirely schismatic. Should anyone preach the word of God to them, they would pretend to be true Catholics for it is reported that by nature they have a liking for the Latins. The aforementioned Albanians have a language which is distinct from that of the Latins, Greeks and Slavs such that in no way can they communicate with other peoples. This is enough on Albania.http://albanianhistory.net/texts15/AH1308.html
 
Last edited by Arbëri on Fri Feb 15, 2013 11:26 pm, edited 1 time in total.
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4135
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#147

Post by Zeus10 » Fri Feb 15, 2013 10:56 pm

This province is called Albania because the inhabitants of this region are born with white (albo) hair. The dogs here are of a huge size (6) and are so wild that they kill like lions. As Pliny mentions, the Albanians sent such a dog to Alexander the Great, which vanquished lions, elephants and bulls in the stadium. They have painted eyes, greyish in the pupils, such that they can see better at night than in the daytime. There are two Albanias, one in Asia near India of which we are not speaking here, and the other in Europe which is part of the Byzantine Empire and of which we are speaking here.

Pliny, Natural History Book VIII. pp. 149–150.
149 (Certum est iuxta Nilum amnem currentes lambere, ne crocodilorum aviditati occasionem praebeant) — Indiam petenti Alexandro Magno rex Albaniae dono dederat inusitatae magnitudinis unum, cuius specie delectatus iussit ursos, mox apros et deinde dammas emitti, contemptim inmobili iacente eo, qua segnitia tanti corporis offensus imperator generosi spiritus interemi eum iussit. nuntiavit hoc fama regi. itaque alterum mittens addidit mandata, ne in parvis experiri vellet, sed in leone elephantove: duos sibi fuisse, hoc interempto praeterea nullum fore.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4135
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#148

Post by Zeus10 » Sat Feb 16, 2013 2:50 pm

E permblodha me mire idene ne kete postim:

http://www.history-forum.org/threads/26 ... 94#post894

I was going through a document of the year 1308 called

'Anonymi Descriptio Europae Orientalis'
Anonymous:
Description of Eastern Europe

from this source:

http://www.albanianhistory.net/texts15/AH1308.html

and I noticed that during a very interesing description of the Europeans Albanians, the author quoting Plinnus the Elder talks about a gift made from the Albanian King to Alexander the Great.

[quote2="Descriptio Europae Orientalis"]The so-called 'Anonymi Descriptio Europae Orientalis' (Anonymous Description of Eastern Europe) (1) is a mediaeval Latin text from the year 1308 which contains a survey of the lands of Eastern Europe, in particular the countries of the Balkans. Its anonymous author is thought to have been a French or French-educated cleric, most likely of the Dominican order, who was sent by the church to Serbia where he gained much of his information on the Balkans. The manuscript was edited in Kraków in 1916 by Olgierd Górka. In addition to sections depicting the various regions of Byzantine Greece, Rascia, Bulgaria, Ruthenia, Hungary, Poland and Bohemia, it contains a section on Albania, one of the rare descriptions of the country in the early years of the fourteenth century. We know that the Dominicans were active in Durrës from 1304 onwards when the town fell to the West after twenty years of Byzantine rule. In a letter dated 31 March 1304, Pope Benedict XI had asked the head of the Dominican Order in Hungary to send to Albania some of his subordinates of 'good moral character, active and eloquent' for missionary activities. With the support of the Holy See, the Dominicans thus had full power to set up a Latin hierarchy of their own liking on the Albanian coast to replace the Orthodox church which had been forced to abandon position.

Now we come to speak of Albania, which, on its southern side, is right next to Greece and is situated between Rascia and the land of the Despot (2). Albania is a rather extensive and large region. It has warlike inhabitants indeed, for they make excellent archers and lancers. This whole region is fed by four large rivers: the Ersenta (Erzen), the Mathia (Mat), the Scumpino (Shkumbin) and the Epasa (Osum). The land is productive in meat, cheese and milk; it is not very abundant in bread and wine, though the nobles in particular have enough. They do not have cities, camps, fortifications and farms, but live rather in tents and are constantly on the move from one place to another with the help of their troops and relatives. They do have one city called Duracium (Durrës) which belongs to the Latins and from which they get textiles and other necessities. The Prince of Tarento, son of the King of Sicily (3), now holds sway over part of this kingdom including the city of Durrës. It was the free will of the landowners who, on account of their natural love for the French, spontaneously and freely received him as their lord (4). From Apulia and the city of Brindisi one may cross over to Durrës in one night, and from Durrës one may travel on through Albania to Greece and to Constantinople much more easily and without all the road difficulties and perils of the sea. The Roman emperors of ancient times used this route (5) for it is excessively tedious to transport a large army in such a period of time by sea and by such long roads. The said kingdom of Albania now has no king, the land being divided among the landowners who rule it themselves and who are subject to no one else. This province is called Albania because the inhabitants of this region are born with white (albo) hair. The dogs here are of a huge size (6) and are so wild that they kill like lions. As Pliny mentions, the Albanians sent such a dog to Alexander the Great, which vanquished lions, elephants and bulls in the stadium. They have painted eyes, greyish in the pupils, such that they can see better at night than in the daytime. There are two Albanias, one in Asia near India of which we are not speaking here, and the other in Europe which is part of the Byzantine Empire and of which we are speaking here. It contains two provinces: Clisara (Këlcyra) and Tumurist (7). In addition to these two provinces, it has other provinces next to it: Cumania (8), Stophanatum (9), Polatum (Pult) and Debre (Dibra) which are provinces tributary to the Albanians and more or less subjected to them, for they are active in farming, tend their vineyards and take care of the necessities of life at home. The inhabitants of these provinces do not move from place to place as the aformentioned Albanians do, but live rather in solid mansions and towns, nor are they entirely Catholic or entirely schismatic. Should anyone preach the word of God to them, they would pretend to be true Catholics for it is reported that by nature they have a liking for the Latins. The aforementioned Albanians have a language which is distinct from that of the Latins, Greeks and Slavs such that in no way can they communicate with other peoples. This is enough on Albania.[/quote2]

I checked the accuracy of this statement and I noticed that the author was right

Pliny, Natural History Book VIII. pp. 149–150.

149 (Certum est iuxta Nilum amnem currentes lambere, ne crocodilorum aviditati occasionem praebeant) — Indiam petenti Alexandro Magno rex Albaniae dono dederat inusitatae magnitudinis unum, cuius specie delectatus iussit ursos, mox apros et deinde dammas emitti, contemptim inmobili iacente eo, qua segnitia tanti corporis offensus imperator generosi spiritus interemi eum iussit. nuntiavit hoc fama regi. itaque alterum mittens addidit mandata, ne in parvis experiri vellet, sed in leone elephantove: duos sibi fuisse, hoc interempto praeterea nullum fore.


Taking in consideration that Pliny the Elder has lived Gaius Plinius Secundus (23 AD – August 25, 79 AD), this must be considered the earliest known time that Albanians have been mentioned. At the same time considering that according the historiography Alexander the Great has lived in the 4th BCE 20/21 July 356 – 10/11 June 323 BC) that makes the Albanians contemporary to him and Epirotes is their other name.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Mallakastrioti
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2929
Joined: Thu Jul 23, 2009 4:23 pm
Gender: Male
Location: Italy
Contact:

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#149

Post by Mallakastrioti » Sat Feb 16, 2013 3:55 pm

The dogs here are of a huge size (6) and are so wild that they kill like lions.

shume prej nesh kane degjuar per te keshtuquajturin "qeni i Terbaçit".

Qeni i Terbaçit nuk eshte veçse qen i rraces qe eshte quajur apo qe edhe njihet sot "qeni Molos", pikerisht ajo rrace qe perdorte Aleksandri i Madh. Karakteristikat e ketij qeni ne librin e Dr.Kujtim Tamo :

Image

Pra flasim per nje qen rrace dhe teje luftarak.

Half a millennium later, the English painter and poet Edward Lear (1812-1888) was to make the same discovery on his travels down the Himaran coast in 1848. In his 'Journal of a landscape painter in Greece and Albania' (London 1851), he records on 22 October 1848 being attacked by "some thirty immense dogs, who bounced out from the most secluded corners and would straightway have breakfasted on me had I not been so aptly rescued; certainly the dogs of Khimára are the most formidable brutes I have yet seen."

Pra ka pasur te drejte Edward Lear te jete friksuar teje mase kur ka pare keta lloj qensh ne Himare dhe ti jene dukur si "gjigande" :) , pikerisht sepse keta qen te tille sidomos meshkujt kane mase trupore me te larte se femrat (ne foton qe solla kemi femren e qenit te Terbaçit)
Image

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4135
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Dokument serioz për shqiptarët !

#150

Post by Zeus10 » Sat Feb 16, 2013 9:22 pm

Anonymi Descriptio Europae Orientalis

is contained in several mediaeval codices, among which are Ms. Lat. 5515 and Ms. Lat. 14693 atthe Bibliothèque Nationale in Paris, Ms. 263 of the library of the City of Poitiers.


[quote2="zeus10"]EL [ALBANIA]
Consequenter dicendum est de albania, que est coniuncta grecie immediate 2) a parte meridiei et est sita inter rasiam et terrajn dee-poti. Est enim [hec] albania regio satis lata et magna. habens ho-mines bellicosos ualde, sunt enim optimi sagitarii et lancearii. qua-tuor fluuiis magnis tota hec regio irrigatur, videlicet erseiita, ma-thia3), Scumpino4) Epasa. Terra est fertilis in carnibus, caseis [et] lacte, [in] pane et uino non multum habundant, sufficienter tamen habent presertim nobiles; ciuitates, castra [opida] [et] fortalicia et uillas non habent, sed habdtant in papilionibus et sempter mouentur de loco ad locum per turmas et cognationes suas. Habent tamen unam ciuitatem, que uocatur duracium et est latinorum, ab ea [enim] habent pamios et alia necessarija. partem huius regni cum ciuitate duracena [predicta] tenet nune princeps tarentinus filius regis sy-cilie et hoc ex uoluntate libera [illorum] domrinorum de terra, qui ipsum propter naturalem amorem, quem habent in gallicos, sponte et libere eum in dominum receperunt. De Apulia et de «iuitate brundensima 5) [vna] nocte potest transiri in duracium et de duracio per albaniam, potest iri in greciam et in Constantinopolim ualde faciliter et bene absque difficultate uiarum et periculo aquarum 6) et hanc uiam faciebant antnquitus imperatores romanorum, [ut Julius cesar, octauianus Augustue et ceteri imperatoree], nam nimium te-diosmn est exercitum [tam) copiosum ducere tanto tempore per mare et per tam longam uiam. Dictam albanie regnum nune regem nullum habet, sed terra diuiditur per principe» terre, qul ipsam regunt et ipsi nulii substrat. Dicitur autem bec prouincia albania eo quod albo crine x) homines illius regionis nascuntur. Canes sunt in ea ingentis magnitudinis et tante ferocitatis quod [eciam] leones perimerunt2), vnde et plinius refert, quod alb ani miserunt unum canem alexandro magno, qui de leone, elephante et tauro in etadio triumphauit, Oculoe babent depictoe et glaucos in pupilla adeo quod melius de nocte uident quam de dde [et adeo sunt magni fures et de nocte discurrunt siciit et de die]. Duas tamen constat esse albanias, vnam in asia, que est circa indiatm et de illa non loquimur hic, aliam [iesse] in europa, que est de imperio constantinopolitano [de iure] et de hac loquimur hic, [et] duas prouincias continet in se, uidelicet clisaramp) et tumurist*). Preter has duas prouincias habet iuxta se et alias prouincias videlicet cumaniam, etophanatum pola-tum, debre, que quidem proudneie sunt tributarie eisdem albanenai-bus et quasi serue, quia exercent agriculturam et colunt vineas ipso-rum ac seruant necessaria in domibus suiş. homines istarum pro-uinciarum non mouentur de loco ad locum, sicut prefati albanen-ses, sed habent stabiles 5) mansiones et opida, nec sunt pure catholici, nec pure scismatici. Si tamen esset qui eis uerbum dei proponeret, ef-ficerentur puri catholici, quia naturaliter diligunt latinos ut diictum est; habent enim albani prefati linguam distinctam a latinis, grecia et sclauis ita quod in nullo se intelligunt cum aliis nationibus, et hec de albania dicta sufficiant.[/quote2]
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

Post Reply

Return to “Historia e Shqiperise”