Gjuha paraShqipe:Ankth, Zot, Diell apo Zani-e thëna?

[Orakulli]

Eshtë shumë e njohur si shenjë e cila mendohet si nji “Ankh”. Që ajo ka lidhje ne pamje te pare me Shqipen është e padiskutueshme, sepse Shqipja ka dy njësi shumë të përafërta me të:njesitë “an” dhe “Ankth”, po a eshte e vertete gjetja tingellore e saj?
Unë mendoj që ajo është gjetur gabim si zanonte dhe duket hapur qe eshte nje lajthitje moderne.
Mendoj që gjuha në atë kohë ka qënë e bazuar në ndërtimet njirrokshe.Ndërtimet dy e më shumë rrokshe duhet të kene filluar reth 1500 vjet më parë, kur pothuaj ishte harruar menyra e ndertimit te njesive te reja prej kodeve .
Megjithatë siç shikojmë në figurë ai simbol është i përbërë nga dy nënsimbole të bashkëlidhur. Është pak e vështirë të mendohet që dy nësimboleve ti kodohen katër tingëllore, matematikisht dyfish, dhe për me tepër vetëm njera prej tyre e zëshme. Nga ana fonetike është teknikisht e pamundur të shqiptohet, duke përjashtuar fjalën e Shqipes “ankth’, t e cilës I jep nji ndihmesë shqiptuese tingellorje fundit “th”. Po duhet te shtojme dhe vetite te ralla, te pagjetshme ne gjuhet e tjera te gjuhes Shqipe,si dhe kohen e sotme kur ajo behet e mundur te tingellohet, kur gjuha ka nji zhvillim sasior shume here me te madh se gjuha e asaj kohe dhe kordat zanore jane shume here me teper te zhvilluara.
Për njerzit akoma në nivele të ulëta të gjuhës, rruga më e përshtatshme e shqiptimit për kordat e tyre zanore mendoj qënë rruga e thjeshte mbledhëse e nji te zëshmeje me nji të pazëshme,dhe rrokëzimit të tyre , e ngjashme pak a shumë kjo me gjuhën e femijeve kur fillojnë të flasin,përgjatë viteve të para.
Ngjitjet e mevonshme tek e njëjta rrënja erdhën si rezultat I rrithjes së gjuhës,Rritja e gjuhës ka për pasojë ndryshimin e domosdoshëm te pjesës së vjetër të saj.
Unë mendoj se në atë shënjë kemi me mendimin simbolo-tingellore “OT”, I cil më vonë pati dy nëndegë ndarëse kryesisht fonetike-kodike .I Pari dha derivatet :dheu,zë, , ,deu,dieu,deus,devta,deva,deum,deus,diel,diev(+as), theos,than,taja,zen, dumnezeu,shen.
I dyti u zhvillua me :zot, gott,od,god(gud), ,bog,boh,guo,zon, zan ,son,sol, etj
I habitshëm është vetëm njësia “ZOT” që ka vetëm shtesën e “z”-se në të.

[faon perrovarri]

Orrakull;
Nuk kuptova cdo te thuash me titullin dhe ne paragrafin e pare gjithashtu.

[Orakulli]

Titulli eshte normal.Zakonisht titujt ndonjihere behen the jashte temes, vetem per te terhequr lexuesin.
Ndersa paragrafi i parre eshte ndertuar sipas modelit mendimor te gjuhetareve te sotem, te cilet lidhin koncepte te ndryshem me njeri tjetrin vetem per shkak te ngjashmerise fonetike-shkruese, kur ne fakt ata duhen analizuar ne menyre te vecante brenda nji grupi-fjale. Nese kalojme jashte grupit duhet te analizojme konceptin baze te pergjithshem ideo-piktur-tingull ndertues. Nese nuk kuptojme kodin baze do te perfundojme ne analiza te tilla qe "piruni" vjen nga greqishtja meqe gjendet ne greqishte dhe jo qe "piruni" vjien nga nji koncept baze ndertimor gjuhesor qe mund te percaktoje edhe dicka tjeter me te njeten fjale, si per shmebull, "bri" -te e dhive.

[Orakulli]

Titulli eshte normal.Zakonisht titujt ndonjihere behen the jashte temes, vetem per te terhequr lexuesin.
Ndersa paragrafi i parre eshte ndertuar sipas modelit mendimor te gjuhetareve te sotem, te cilet lidhin koncepte te ndryshem me njeri tjetrin vetem per shkak te ngjashmerise fonetike-shkruese, kur ne fakt ata duhen analizuar ne menyre te vecante brenda nji grupi-fjale. Nese kalojme jashte grupit duhet te analizojme konceptin baze te pergjithshem ideo-piktur-tingull ndertues. Nese nuk kuptojme kodin baze do te perfundojme ne analiza te tilla qe "piruni" vjen nga greqishtja meqe gjendet ne greqishte dhe jo qe "piruni" vjien nga nji koncept baze ndertimor gjuhesor qe mund te percaktoje edhe dicka tjeter me te njeten fjale, si per shmebull, "bri" -te e dhive.

[Phoenix]

I habitshëm është vetëm njësia “ZOT” që ka vetëm shtesën e “z”-se në të.

Kam lexuar në një muze shqiptar një mbishkrim që thoshte "ZOTOS MEGAS" me shkronja "gr". Datonte shek. IV p.e.s dhe është gjetur në një vendbanim ilir.
A ka ndonjë rëndësi tjetër përveç faktit se "zoti është i madh", qënka shprehje më e vjetër se sa fetë e sotme?

[Orakulli]

Tek zarkeofagy i femijes i gjetur ne qyetin Ilir te Apollonise, siper mbishkrimit "Femija hyjneron hajër", kemi nji kryq te madh. Zarkeofagy i perket shekullit te trete para krishtit, pra treqind vjet para lindjes se Kristit(kryqit). Pardoks per mednimet e arkeologeve dhe gjuhetareve grekofile te sotem.

Ajo shprehje "Zoti eshte i madh" tregon qarte cfare kane fshire ndertuesit e bibles. Gjuha Shqipe sulmon ne radhe te pare konceptin historik qe kane ndertuar fete dhe kohen e tyre.Koncepti i OT-it, eshte shume me i vjeter dhe prifeterinjte jane profesionalisht shume me te vjeter se fete e sotme.

[Zeus10]

Jo Orakulli, ai kryq mbi ate sarkofag dhe gjithe artifaktet e etiketuara greko-romake te gjetura, ane e mbane Mesdheut, tregon qe gjithe ajo histori eshte histori e pas-Krishtit dhe tregon qe nuk ka pasur gjuhe greko-latine vernakulare para tij, por ato u krijuan nga Kisha.

[Orakulli]

Zeus,
Jam kurioz te di si ishte perkthimi i "versionit" grek te zberthimit te "fimia hyneiron haire"??

[Zeus10]

Zeus,
Jam kurioz te di si ishte perkthimi i "versionit" grek te zberthimit te "fimia hyneiron haire"??

I.Apollonia 42 I.Apollonia 41 I.Apollonia 43
Epitaph of Simias, son of Lykiskos. White limestone urn with relief.
Illyria — Apollonia — 3rd c. BC
Σιμία Λυκίσκου χαῖρε..


http://epigraphy.packhum.org/inscriptions/main

Regions : Northern Greece (IG X)
I.Apollonia 42 I.Apollonia 41 I.Apollonia 43

[Orakulli]

Zeus,
Pak a shumë kam kuptuar hilenë e zbërthimeve te shkrimeve ne gur&mur&vazo te ashtuquajturave njigjuheshe greke,latine, dhe etruske.
Sidomos tek ato greke dhe etruske.Hileja qëndron tek futja e emrave njrezore,ose te zotave në shumë tableta. Pothuaj në të gjitha është një dikush me emër zoti ose njeriu dhe me mbimër, ose emri I të atit.
Ç’kam kuptuar kryesisht ato vijnë vetëm prej nji gjuhe me pak ndryshime te vogla të tipit dialektit, kryesisht mbaresat dhe apak rrenjët, ndersa tw ndryshme janw vetwm simbolet shkrimore, ose alfabetet.
Per shembull, apollonia 10:
Kushtuar Artemis prej Taroulas, i biri i Sotas.
Nese e zberthejme ne ate menyre eshte e qarte që nuk kemi zberthyer asgje, eshte nje mashtrim. Dy emra njerezish dhe nje emer perendie nuk thone as me te voglen fjale dhe mendim gjuhesor. Keshtu mundohen te kalojne pak a shume shkrimet ,aty ku shfaqet pjesa me vështirë:shkrimet ne gur, ne e tecilat, te paktën janë te vështira të falsifikohen me anë të kopjimit.
Eshte e qarte që është perdorur Shqipja, por me duhet fotoja origjinale eshkrimit
ΤαρουλαςΣωτᾶ Ἀρτέμι[τ]ι εὐχν.
Te kjo fjali e kemi nyjen “OT” ne emrin e atit te të ashtuquajturit Taroulas, njeriut me emrin “sotas”, e cila ne fakt eshte "Zota Artemisa"(femeror)
Është me të vërtetë qesharake.Janë tallur shumë në këtë lëm.
Mund te ma gjesh fotot e Apollonia 14:

Dedication to Artemis Agrota. Fragmentary white limestone stele
with pediment and acroteria.
Illyria — Apollonia (Pojan) — 5th-3rd c. BC

[— — — — — — —]του
[— — — — — — —]νος τ<¹⁶ο>¹⁶ῦ Ἀτ-
[— — Ἀρτέμιτι] Ἀγρόται
[— — — — — — — —]ΑΝΕΜ[—]
5
[— — — — — — — — — — —]
dhe Apollonia 16:

[Ἀρ]τέμιτι Λιμνά-
τιδι, Μυρτὼ Κίρω-
νος κλακοφορή-
σασα.

[Zeus10]

Nese dikush do te donte, te interpretonte sipas gjuhes se tij nje shkrim ne nje gjuhe tjeter, ne pamundesi per ta copetuar ne fjale-rrokore te karrakterit te shqipes, do te perdorte "kamuflazhin" e emrave te pervecem, te gjate dhe te cuditshem. Gjuha ""greke"", e cila veshtiresisht ka fjale te thjeshta me baze rrokore, do te shfrytezonte pikerisht emrat personale, per tu dhene atyre karrakterin "grek" te mbishkrimeve. Une fatkeqsisht nuk kam fotografite , qe ti krahasoja me interpretimet e tyre, por por marr ato te fillimit(Apolonise) dhe po jap mendimin tim:

Mbishkrimi nr 1

[ὅ]ρος Γαίας

Kemi ne kllapa [ὅ] qe do te thote, qe ajo eshte "demtuar" ne mbishkrim, dhe "dijetaret", e shtojne sipas imagjinates se tyre, per tu qasur ne fjalen greke te mundshme oros, qe do te thote mal. Ajo fare mire mund te jete fjala shqipe rosh(rrosh), qe eshte nje urim qe mund te jete perdorur, nga te afermit e te vdekurit. Nga ana tjeter ketu kemi "emrin" e perendise Gaia, qe fare "rastesisht" perputhet me emrin e te vdekurit.

Mbishkrimi nr 2

Ἀρτάμ̣[ιτος].

Perseri futet [ιτος] sipas imagjinates se "studjuesit".

Mbishkrimi nr 3-4 nuk thone shume:
Ξεναρίστας, Αἰνείας

Jane interpretuar si emra te pervecem.

Mbishkrimi 5(a)

[π]ρυτανεύον-τος Παρμονί-σκου τοῦ Δαμά-γεος, τοξαρ-χῶν Λύσων Ἀ-γεστράτου,Ἀσκλαπιῶι.

Perseri futet nje [π] sipas imagjinates se tyre dhe bashkohen me - megjithese ne rreshta te ndryshem pikerisht fjalet qe kane mbaresa te qarta shqipe si:
parmoni
dama
a-gjeshtra
etj
Pikerisht rreshti i fundit me ben cudi:
γεστράτου,Ἀσκλαπιῶι
Nese ky mbishkrim vertet i dedikohet Asklepit dhe eshte vertet ne greqisht, atehere do kishim ndarje me te sakte:
γεστρά του Ἀσκλαπιῶι
ku interpretuesi per te fshehur fjalen γεστρά me karrakter te paster jogrek i ka bashkangjitur ne menyre te djallezuar nyjen του, per ta shfaqur si nje emer te pervecem ne rasen gjinore.
Megjithate mbishkrimi s'ka kuptim fare ne greqisht, eshte vetem nje bashkesi e dyshimte emrash, qe shpallet pjese e korpusit grek te mbishkrimeve.
Une nga ana ime besoj me force, qe nese keto mbishkrime, jane vertete ne gjuhen qe vetem ne menyre akademike klasifikohet si greqisht, ato jane te PASKRISHTIT.

[land]

disa fjale latine arkaike qe mendoj se jane huazuar direkt nga shqipja. per ta saktesuar, keto fjale nuk kane mbijetuar ne asnjeren prej gjuheve romance, derivateve te latinishtes.
lar->laurus(lat)......a(shqip) behet gjithmone au(lat), njesoj si ne ar->aurum
peme->pōmum(lat).....albero(it)
here->hōra(lat).....volta(it)
bujk->bubulcus(lat)...agricoltore(it)
mushkonje->musconea(lat)...zanzara(it)
kulsheder->chersydrus(lat)...drago(it)
shpretke->spleneticum(lat)...splenico(it)...kjo e fundit eshte dhe ne italisht dhe ne anglisht(splenic), por mendoj qe origjina e fjales eshte ne shqip.

[Orakulli]

Artemis, e cila ne fakt eshte nje emer I percaktuar nga njesia “ara” bujqesore dhe aftesite e saj. Per te mos u zgjatur, “Artemita/Artemisa” eshte nje formim shume i vonshem gjuhesore dhe bazohet tek ndertimi i fjalise, jo nji fjale e evetme, “arat e mira”. Eshte femerore, karakteristike kjo e gjuhes shqipe ku ara, toka,pema, etj, jane te gjinise femerore.
Ne mashtrimin historiko-gjuhesor greko-latin “apollo” eshte caktuar si nje “vella” i “Arave te mira”, pra si i gjinise mashkullore, dhe ketu fillon vetedemaskimi I mashtrimit te bere. Shqpja tregon qarte lidhjen qe "arat e mira" jane ato qe jane "pjellore".
Po ashtu “pjelloria”, vjen tashme nja nji folje po e gjuhes Shqipe “pjell”, ku ne kohen e shkuar kemi perputhjene plote me “polla” e cila perben rrenjen e conceptin "Apollonia". Emrat qe krijo kjo folje “pjell” si dhe folja e kundert e saj”vdes”, ne karakteristiken e gjuhes Shqipe jane emra te gjinise femerore.Pra edhe “pollonia”,ose “pjelluria” jane te gjinise femerore, ku duket qarte edhe tek emri simbol i kultures Ilire. qyetit “Apollonia”. duket shume bindese nga gjuha Shqipe qe “apollo” nuk eshte ne gjinine mashkullore. Kthimi i koncepteve te gjuhes Shqipe ne emra perndesish esnjte nje mashtrimi i madh historiko-gjuhesor.
Pra, me sakt prej kombinimit te koncepteve bujqesore te gjuhes shqipe “arat e mira pjellore”, abuzohet me vone me krijime historie me zotat, qe per me te per jane edhe vrases, ose shkaterrues. Si mund te jete koncepti ne vevete I lindjes dhe I shumezimit te saj, pjellorise nje vrases me hark dhe shigjeta ne daur gati per te qelluar dike.
Shqipja zbulon “genjeshtren” qysh prej "zberthimeve" te shkrimeve ne gur, te cilat me vone jane shkruar ne libra “antike” ne kisha. Duke qene vetem prifterinj injorante ne kete fushe ata nuk ishin te afte madje te unifikojne genjeshren e tyre. Dhe nuk jame me pak injorante ku njehere “Sota” eshte nje emer njeriu “Sotas” i arave te mira, ndersa ne nji shkrim tjeter eshte nji “thea sôteira”, zota sheruese.
Shenim:Dhe fjala “sheroj”, eshte nje fjale shqipe, e cila bazen e saj e ka tek njesia “zoteroj’, e cila nga ana e saj nekupton ane vetpesore te foljes.

[faon perrovarri]

Gjuha eshte historia e zhvillimit te natyres ,te shoqerise njerezore.Eshte historia e zhvendosjes te grup-populacioneve te ndryshme ,mardhenieve midis tyre ,aftesia mbijetuese,temperamenti,konstitucioni,zhvillimi shpirteror ,persosmeria e organizimit dhe zhvillimit te vet njeriut si sistemi me i larte i organizimit te lendes.
Ndersa ne zhvillimmin individual te njeriut natyra perserit ne menyre te perpikte te gjitha etapat e zhvillimt te qenies se gjalle ,nepermjet gjuhes ruan menyren e oorganizimit ,nderveprimet,kushtezimet reciproke te formave te ndryshme te lendes. Pra natyra nepermjet dy proceseve krejt te kunderta, ndryshimit dhe konservimit ,ka krijuar nje sistem unik ,por njekohesisht te perfeksionuar (ne ate mase qe mentja e njeriut sot nuk mund ta konceptoje,ta perceptoje deri atje sa ''hajvanet'' e NASSA-s thone se kane krijuar nje sistem ruajtjesh te dhenash te cilat mund gjendet ne rast te nje katastrofe natyrale mbare boterore ,ose kane derguar ne hapsire mesazhe ,kapja e mundshne e te cilave mund te informoje diku per qyteterimin tokesor) te akumulimit te etapave te zhvillimt te saj.E cuditshme ,Ndryshimi dhe Ruajtja ,konservimi dy prosese qe perjashtojne njera tjetren ,natyra i paska mbleseruar per te na dhene Ecurine,vazhdueshmerine dhe me e cuditshme gjuha shqipe ne te gjitha keto fjale ka te pranishme qiperimin'' R''.
Sic e shikojme natyra ka krijuar nje sistem kodesh perher ne levizje i cili riperteritet ne menyre ciklike ne menyre te panderprere,ky eshte thelbi i vitalitetit dhe i perparesise sot te races hebreje .
Me menyren se mesohet gjuha neper shkolla jepet pershtypjia sikur gjuha eshte organizimi ne sisteme i paraqitjes grafike te qiperimeve(ekfonema) te ndryshne ,dhe me e keqja me e keqe akoma eshte perpjekja per te gjetur fillin e gjuheve mbi baze e interpretimeve te disa shkrimeve ,karikaturave,apo gravurave te ndryshme duke i shoqeruar ato me hronologjine ku gjithsecili mund ti jape ate qe don.GJUHA nuk eshte renditje e njesive qipruse ,dhe as grupim mundesish me metoda te matematikes statistike te ketyre njesive qiperuse ,GJUHA para se te gjithash eshte reagim dhe si i tille karakterizohet ne radhe te pare nga ndryshime morfo-fiziologjike qe percaktojne ate qe ne e quajme ndryshime emocionale ose bota e ndjenjave ose kodifikime sentimentale,ndjesore.Gjithmone qiperojme ate qe ndiejme ,
Cdo njesi elementare grafike ,germe, simbolizon njekohesisht nje ,dy apo me shume veprime ose gjendje emocionale, dhe kjo eshte karektristike qe dallon gjuhen shqipe nga gjuhet e tjera.
I shtyre nga kureshtja pyta nje here nje lab na fshatrat e vlores;Ore Plluuum i thashe,si ja thone atij muhabetit ore qe i bini gjoksit ,nga e ka meselene kjo gje ? Dhe me thote ;Selami, me tha, u premtoi trimave te vete qe te bente ate djall(se nuk dinte cishte topi)te mos gjemoje,dhe keshtu vajti e i vuni gjoksin.Pak kohe me pare ne nje replike timen rreth etimologjise te nje fjale kisha theksuar se ;nqs do te konsideronim qe U-ja simbolizon selam labin,duke pasur gjithmone prapa kokes se cfar do te thoshte per mua qiperimi U-.Konkretisht eshte fakt qe gjate nje sherri te dy palet kundershtare vecanerisht kur ato jane grupime verejme qe ka individe te cilet per te shpalosur superioritetin e vet mbi tjetrin i bien gjoksit dhe zakonisht eshoqerojne kete veprim me pohimet ;U- te bij kte,U- keshtu e U- ashtu dhe skane te maruara U-te.
Qiperimi U eshte i vetmit nepermjet te cilit nje situate e tensionuar emocionale mund ti percillet ose mund ti transmetohet me pasoja me pak te disfavorshme per njeriun.
Per mua U-ja eshte qiperimi i pare i njeriut,kodifikimi fonetik artikulativ me gjeneze endogjene ,eshte kod ipare nepermjet te cilit ne menyre te ndergjegjshme njeriu e perdori per te pushtetezuar grupimin e vet dhe abientin perreth .......

[Orakulli]

Po,
Por varet që U-ja mund te përdoret për të thënë të vertetën si dhe mund të perdret për të genjyer. Pra vimë tek përfundimi që U-të qëndrojnë aty të palevizura,por varet se kush i përdor për qëllim të keq, dhe kush I përdor për qëllim të mirë.
Raporti genjeshtër/e vërtet ka shumë rëndësi për të ardhmen tonë. Dihet që e verteta gjuhësore, e cila ne thellësisht është shume e rëndësishme se sa duket ne pamje te pare sepse ka lidhje me mënyrën e të menduarit, është nji, dhe vetëm nji. Nuk ka dy të verteta të ndryshme.
Nëse ne do të shkojmë në të ardhmen duke i vënë U-të gabim në radhën e rëndësisë dhe zgjedhjes, ose t'marr nje shëmbul: duke thënë vetëm nji “U” siç është rasti I U-së së madhe greko-latine, ajo do ta shoqërojë njerëzimin si bisht deri sa të hapi sytë një ditë e të thotë “Pse ne e keqpërdorim ka shumë gjuhën, të vetmen gjë që na ka bërë njerëz?”
Ky perfufndim, sepse të dy gjuhët e siperpermendura kanë lidur nga keqpërdorimi i gjuhës për qëllimë kundër njerëzere:shtypjen dhe mbajten nënzgjedhë të krijeseva njerëzore. E vetmja mënyrë për të realizuar atë qëllim të mbrapshtë është keqpërdorimi i gjuhës, i cili ka pasojë të parë mpirjen gjithplotë të mëndjeve njerëzore.
Ndersa gjuhët natyrore, vërtet kanë pak si të theksuar “U”-në hundore , por kanë pas vetës përdorim e gjuhës për qëllim të mirë, për të patur gjithnjë e më shumë mjete për të jetuar si bashkësi.Ato pikërisht kanë lindur nga ky qëllim parësor mbijetese në fillim dhë më vonë nga kerkesa për të rritur gjitmonë plotësimin e nevojave të shumellojshme të ekzsitences fizike të gjithë grupit njerëzor. Pikërisht kur u ça ky grup i lidhur dhe i bashkuar i parë njerëzor, njerëz të drejtë deri ne hyjni, dhe prej tij u vecua nji pakicë, atehere filloi cikli i madh i përdorimit të keq të gjuhës se nga pakica për të siguruar mbizoterimin e vetvetes.
Pikërisht , bota moderne e sotme ndodhet në mes të kësaj lufte të madhe. Lufta midis gramatikes universale të gjuhës se parë, e cila gjendet tashme e koduar gjenetikisht n'qëniet njërëzore, në trurin e tyre, me gjuhët artificiale të ardhur nnga vendosja me dhunë e tyre nga pakicat, dhe të ndertuara me qëllimin e vetëm të mbizotërimit të përhershëm të “U”-së së madhe të genjështërt të tyre.

Njerezimi bie here pas here ne zënie, grindje dhe vrasje te medha midis grupeve që flasin tashmë gjuhët artificiale të ndërtuara prej pakicave, pikërisht prej ndryshuemshmerise së projektuar të gjuhëve të tyrë artficiale si dhe nga turbillimi që ato u kanë berë mendjeve njerëzore, duke i kthyer tashmë ata në të pafatë të vlerësojnë në çdo herë se kujt po u shërbejnë.
Gjuhët e tyre kanë sjell një mirëqënie të genjeshtert materiale minimale, kusht i domosdoshmë për kryerjen e punës në shërbim të pakicave, por me pasojë shkatërimin total të qënieve njerëzore
Njërzimit do ti duhet edhe shumë kohe të heqi qafe këtë zgjedhë të madhe të mbizotërimit të genjshtrës së gjuhëve te tyre, e cila nga ana tjeter eshte e lidhur shume forte me ardhshmerine e tyre ekzistenciale.