"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Shteti shqiptar tregon dinjitet

Sillni këtu për diskutim artikujt ose reportazhet që trajtojnë problemet më të mprehta qe shqetësojnë, shoqërinë shqiptare, komunitetin tuaj, juve.

Moderator: ALBPelasgian

Supreme Member
Supreme Member
Posts: 476
Joined: Thu Sep 24, 2009 3:12 am
Gender: Male

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Phoenix » Sun Dec 19, 2010 12:29 am

User avatar
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1360
Joined: Tue Jun 02, 2009 2:12 pm
Gender: Male
Location: With my loved ones, where I belong!

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Patush » Tue Dec 21, 2010 2:43 am

Moshe Harel, an Israeli of Turkish descent, is suspected of being at the center of a network of organ traffickers in Kosovo.

Israeli involved in Kosovo organ trafficking case on run from Interpol
Moshe Harel, an Israeli of Turkish descent, is suspected of being at the center of a network of organ traffickers in Kosovo.
By Danna Harman • Ha'aretz

PARIS - An Israeli is on the run from Interpol after being suspected of being at the center of network of organ traffickers in Kosovo, according to a series of reports in the British Guardian newspaper this week.

Moshe Harel, an Israeli of Turkish descent, is known as "the fixer" of the alleged organ ring, for his suspected role in matching potential donors recruited in Turkey with recipients, many if not all of whom had connections with Israel.

European Union prosecutors recently brought a case against Harel and six others in the district court of Pristina, Kosovo - but both Harel and another suspect, Turkish doctor Yusuf Ercin Sonmez - left the country and have evaded arrest.

According to the documents brought forward in the case, the donors came from Moldova, Kazakhstan, Russia and Turkey, lured by false promises of $20,000 compensation. Their organs were transplanted into recipients from Israel, Canada, Germany, Poland and elsewhere.

The police uncovered the network in November 2008, when a tired looking Turkish man - 23-year-old Yilmaz Altun - was picked up by police at the airport in Pristina while awaiting a flight home. When questioned by police, he said he had donated a kidney to a recipient of Israel.

Altun told police that he had been in a hospital alongside a 74-year-old Israeli named Bezalel Shafran - who had paid close to $100,000 for the black-market kidney he hoped would prolong his life.

According to an indictment released this week, the surgery was carried out in the Medicus clinic in a suburb near the Kosovar capital.
Qui tacet consentit
Heshtja eshte Hjeksi!

User avatar
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1360
Joined: Tue Jun 02, 2009 2:12 pm
Gender: Male
Location: With my loved ones, where I belong!

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Patush » Tue Dec 21, 2010 2:46 am

Kush i mban mend femijet e grabitur gjate trazirave ne Shqiperi, ende dhe sot jane te shpallur te humbur.
Qui tacet consentit
Heshtja eshte Hjeksi!

Honored Member
Honored Member
Posts: 373
Joined: Sat Dec 26, 2009 6:05 pm
Gender: Male

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by elikranon » Thu Dec 23, 2010 5:12 pm

ALBPelasgian wrote:.
Fajin kolektiv te Serbise mundohen ta individualizojne. P.sh s'u denua dhe as nuk u sanksionua fare Serbia per gjenocidin qe beri ne Kroaci, Bosnje e Kosove. Kurrfare kushti apo kufizimi nuk iu vendos asaj. Madje u ledhatua dhe iu krijuan lehtesira (psh liberalizimi i vizave, etj). Serbine duan ta amnistojne prej fajit te saj kolektiv duke e individualizuar fajin: duke i denuar vec e vec ca kriminele, por duke mos e denuar Serbine.
Ne nderkohe "krimet individuale" (qe ne te shumten e rasteve jane fabrikuar) te "shqiptareve ndaj serbeve" perpiqen t'i kolektivizojne duke e insinuar tere shqiptaret ne Ballkan. Me nje fjale, luften e drejte clirimtare te shqiptareve e nivelizojne me luften pushtuese te Serbise gjenocidale. Tentohet te krijohet nje baraspeshe me cdo kusht.
Kur nje ceshtje qendron ne siperfaqe per 7 vjete dhe rikthehet ne rend te dites perseri, ngre shume pikepyetje. Dhe une nje pergjigje te qarte prisja nga pala shqiptare: "Te zbardhet plotesisht kjo ceshtje. Nuk do u paraqesim asnje pengese investiguesve."
Reagimet nga pala shqiptare ishin foshnjarake. Deklarata te tipit "cenohet dinjiteti i shqiptareve" ishin fjale te medha, por boshe.
Me aq sa kam lexuar, Dick Marty nuk fajeson ne menyre kolektive shqiptaret, por nje grup te vogel njerezish, pikerisht "grupin e Drenices".

Supreme Member
Supreme Member
Posts: 476
Joined: Thu Sep 24, 2009 3:12 am
Gender: Male



Post by Phoenix » Thu Dec 23, 2010 11:15 pm

The Human Organs of the Council of Europe: Evidence Please
[quoteemDenis MacShane]In the midst of the Wikileaks, another story exploded onto front pages around the world which claimed that the present prime minister of Kosovo, Hashim Thaci, had been a master-mind criminal involved in the killing of people to extract their kidneys for sale.
Not since Pol Pot have quite such lurid statements made about a serving leader of his nation. Thaci was re-elected In December with just 34 per cent of the Kosovan voters supporting him, a little less than David Cameron and a lot more than George W Bush in 2000. No Balkan election is without allegations of voting irregularities. Kosovan political parties are clannish, linked to dubious business interests, and bankrolled in part by the Kosovan diaspora. Kosovan, like Croatian, Montenegran, Albanian, and Macedonian political leaders are regularly accused (often with justice) of diverting money for their own or for party political ends. And since “business” in the Western Balkans is based on cigarette smuggling and sex slave trafficking as much as legal economic activity the politician who cannot be accused of keeping bad company is a rare animal indeed. Thaci is no different. But Thaci who has been in and out of power for a decade operates as a politician closely supervised by an assortment of UN and EU bodies as well as outside observers and visitors.

The report that has caused the stir is not yet adopted or approved by the Council of Europe, merely one of its innumerable sub-committees. It is written by a forceful Swiss-Italian politician-cum- prosecuting lawyer called Dick Marty. He is close his fellow Italian political lawyer, Carla del Ponte, whose book in Italian made identical allegations to Mr Marty’s report. Mr Marty is a member of the Swiss Liberal Party . It is not liberal in the modern English sense but in the 19th century continental sense of supporting the ideology of an ultra-free market, protection of private property rights and a small state. Mr Marty’s party is the strongest ideological supporter of Switzerland’s banking secrecy laws which have indeed, been much used by the Kosovan Diaspora which is strongly present in Switzerland.

Mr Marty’s report is not a precise judicial document. It contains long rambling enunciations of Western policy as it unfolded in the Kosovo crisis at the end of the 1990s. In this Mr Marty reflects the politicisation of the Council of Europe which ever since it admitted Russia as a member in 1995 had been skilfully used by the Kremlin to advance Russian diplomatic interests. Russia has cultivated allies there in different political blocks. In Britain, the Liberal-Demcratic MP and Council of Europe member, Mike Hancock, has been accused by the Chair of the British All Party Parliamentary Group on Russia of being flagrantly pro-Kremlin in Council of Europe debates. The British Conservative MPs on the Council of Europe sit in the same group at Vladimir Putin’s hand-picked delegation. The Russians, with the support of British Conservative MPs, sought to place a former KGB staffer as president of the Council of Europe in 2008. In short, the Council of Europe is not some disinterested gathering of Amnesty International or Human Rights Watch parliamentarians but a deeply conflicted politicised body where states mobilise to promote support for their current Weltanschauing.

A top priority for the Kremlin has been to maximise support for anti-US and anti-Nato positions at the Council of Europe. Russia has sought to cultivate allies to protect Serbia and other Slav or Orthodox states from criticism. Efforts by centrist social democrats from Sweden to promote reconciliation between Serbs and Kosovans have been rebuffed.

Terrible things were done by Serb soldiers and para-militaries in Kosovo once Richard Holbrooke’s forceful diplomacy at Dayton fifteen years ago closed down Milosevic’s Serb nationalist passions further north. Visit Kosovan villages and the Muslim cemeteries have dozens of headstone with people born on different dates but all killed on the same day as Serb execution squads went wild. Equally terrible things were done as some Kosovans turned from the two decades-long peaceful and passive resistance under Ibrahim Rugova and instead for a brief but intense 15-18 month period opted for armed resistance, including the assassination, and brutal treatment of collaborators in the style of the French resistance in 1944. Instead of seeking peace and reconciliation there has been a constant effort by the Serb-Russian axis at the Council of Europe to pretend that Kosovo is a criminal gangster breakaway province of Belgrade that one day would return to Serb rule.

Discrediting the different Kosovan leaders, nearly all whom took part in one way or another in the resistance struggle against Milosevic which ended with the Blair-Clinton Nato intervention in the summer of 1999, has been a top political priority for Serbs and Russians. Mr Marty together with others hostile to the United States on the Council of Europe has never made any secret of his oppositions to Kosovan independence. He has opposed calls for Kosovo to be given member or even observer status at the Council of Europe.

Now Mr Marty has produced his highly personalised report which is the biggest propaganda coup for revanchist Serbs since the fall of Milosevic. Rapporteurs at the Council of Europe are workaday politicians. There are dozens of such reports each year. Britain’s (Lord) Frank Judd was one such when he was a delegate. He resigned in disgust when his reports on the brutality of Russia forces under Putin in Chechnya were side-lined by the pro-Moscow alliances at the Council.

Senator Marty is his own man and his sincerity is not up for question. He believes in what he believes. But a reading of his 19,000 word report throws up one problem. There is not one single name or a single witness to the allegations that Thaci was involved in the harvesting of human organs from murdered victims. That such disgusting practices happened and happen elsewhere in the world is not in doubt. But Marty fails to link Thaci directly to organ harvesting though the lurid title of his report – “Illicit trafficking in human organs in Kosovo” – is designed to maximise headlines.
Senator Marty does all he can to blacken Thaci’s name, accusing him of being little more than a criminal who used the crisis of Kosovo chiefly to establish a mafia-style operation. To read this is to require a very great suspension of belief. Hundreds of thousands of Kosovans fled their country as the Serb rage, frustrated that attempts to destroy Croatian and Bosnian identity in the break-up of Yugoslavia had been thwarted, was turned on Kosovo. After all, it had been in Kosovo that Milosevic had made his famous threat “We will beat you” as he unleashed the monster of Serb nationalism at the end of the 1980s. Like IRA, ETA and other armed political movements, the Kosovans were brutal, greedy and used every illegal means to advance their cause. Marty makes much of the fact that Thaci and other young Kosovan resistance leaders who formed the KLA (Kosovan Liberation Army) operated as much in Albania as in Kosovo proper. Well, yes, they did just as the IRA floated between northern Ireland or ETA sought refuge from Spanish police in France. Marty’s superficial commentary on how Kosovan’sand the Republic of Ireland or Norwegian resistance fighters in World War 2 used Sweden for shelter.

But Marty is re-writing history as he opts for the Serb world-view which paints all Kosovan resistance as essentially and exclusively criminal. Moreover argues Marty it was “explicit endorsements from Western powers, founded on strong lobbying from the United States” that led to “the pe rception of KLA pre-eminence – largely created by the Americans.” Here Marty wears his anti-US heart on his Council of Europe sleeve. Council of Europe parliamentarians who were active in their parliaments in this period will recall rather that the US refused to put any real pressure on the Serbs and their supporters in Russia who constantly blocked and vetoed effective UN action against the mass murder of European Muslims in Kosovo. President Clinton continually baulked at effective military action to stop the bloodshed. Far from the KLA being the creation and creature of the US, it would be more accurate to depict the KLA as waiting helplessly until the world realised that after Srebrenica, Milosevic was willing to oversee a second genocidal assault on secular European Kosovan Muslims who dared defy his bullying.

What did happen in the months after the air-assault and then military invasion finally convinced Milosovic to pull out of most of Kosovo was undoubtedly terrible. But Marty is unable to produce one eye-witness who can connect Thaci to the crime of organ harvesting. Marty says that Kosovans have a clan loyalty that forbids them testifying against leaders. But Thaci is just one of a number of competing ex-KLA political leaders. There have been thousands of international investigators, police and lawyers operating in Kosovo since 2000. The Serbs have been unable to produce any victims or families of people who were killed and then had their kidneys extracted. According to the BBC legal experts from the EU operating in Kosovo cannot substantiate Marty’s allegations.

Senator Marty says he has read the many denunciations of Thaci with “consternation and a sense of moral outrage”. He claims that MI6 backs his claims but again produces no evidence that he has read MI6 reports naming Thaci and his group. Moral outrage and consternation are important reactions but should a factual report endorsed by the Council of Europe not have some direct witness statements, some dry facts, some proof, and, find at least one person who can substantiate the link between Thaci and organ harvesting?

Perhaps one day such proof will emerge. That Kosovan and Albanian criminal gangs blossomed as the ten-year crisis of the Yugoslav wars of succession destroyed all sense of moral order in the Serb, Croatian, Bosnian and Albanian regions of the western Balkans cannot be denied. That truly evil things were done by men carrying guns and wearing rudimentary uniforms who were half an armed expression of national rejection of Serb rule and half a group of thugs with an eye on the main chance to make money fast is also not in doubt.

That Kosovo needs law, order and justice is also not in doubt. But as long as Serbia still claims that Kosovo bleibt unser, as post-war revanchist Germans dreaming of a return to Silesia used to say, there will be no stability and peace and the chance for normal economics and democracy to root themselves in.

The Marty report is a huge headline win for Serbia’s narrative that all that happened in Kosovo was the result of Albanian criminals. The Swiss Senator may well be right that Thaci is unfit to be a European government leader. He is certainly right that more investigation is needed. But perhaps before the full Council of Europe Parliamentary Assembly debate his report in January might he produce just a scintilla of incontrovertible evidence that would justify the lurid headlines he enjoys producing.[/quoteem]
http://blogs.independent.co.uk/2010/12/ ... ce-please/

Supreme Member
Supreme Member
Posts: 476
Joined: Thu Sep 24, 2009 3:12 am
Gender: Male

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Phoenix » Thu Dec 23, 2010 11:24 pm

Helikranon, kjo në shqip është për ty!!!
Ku janë provat?
[quoteemDenis MacShane]Denis MacShane është deputet britanik dhe ish- ministër për Europën. Ai ka qenë delegat i Britanisë së Madhe në Këshillin e Europës në vitet 2004-2010

Në mesin e WikiLeaks, një tjetër histori shpërtheu në faqet e para të gazetave në të gjithë botën, që pretendon se kryeministri aktual i Kosovës, Hashim Thaçi, ka qenë mendja djallëzore pas implikimit kriminal në vrasjen e njerëzve për t’u marrë veshkat për t’ua shitur.

Që nga Pol Poti nuk janë bërë deklarata kaq sensacionale në lidhje me një lider në detyrë. Thaçi u rizgjodh në dhjetor me rreth 34 përqind të votave të kosovarëve, pak më pak se David Cameron dhe sigurisht shumë më shumë se George Bush në vitin 2000. Nuk ka zgjedhje në Ballkan pa akuza për probleme në votime. Partitë politike në Kosovë janë klanore, të lidhura me interesa të dyshimta ekonomike, dhe financohen në një pjesë nga diaspora kosovare. Drejtuesit kosovarë, ashtu si ata kroatë, malazezas, shqiptarë dhe maqedonas janë akuzuar rregullisht (shpesh me të drejtë) për devijim parash për ta, ose për partitë e tyre. Dhe që kur “biznesi” në Ballkanin Perëndimor është i bazuar në trafikun e cigareve dhe qenieve njerëzore, po aq sa në aktivitetin ligjor ekonomik, një politikan që nuk është akuzuar se ka shoqëri të keqe, është një specie e rrallë. Thaçi nuk është ndryshe. Por Thaçi ka qenë një politikan brenda e jashtë pushtetit për një dekadë dhe ka vepruar i monitoruar ngushtësisht nga trupa të BE dhe OKB, ashtu dhe nga vëzhgues të jashtëm dhe vizitorë.

Raporti që ka shkaktuar kaq furtunë, nuk është miratuar nga Këshilli i Europës, por vetëm nga një nga nën-komitetet e panumërta të tij. Ai është shkruar nga prokurori zviceran, Dik Marti. Ai është mik me avokaten politike italiane, Karla Del Ponte, libri i së cilës në italisht ka bërë akuza identike me ato të Martit. Zoti Marti është anëtar i Partisë Liberale Zvicerane. Nuk është liberale në sensin modern anglez, por në sensin kontinental të shekullit 19-të, që mbështet ideologjinë e një tregu ultra të lirë, mbrojtjen e të drejtave të pronës private dhe synon një shtet të vogël. Partia e zotit Marti është një nga mbështetëset më të mëdha ideologjike të ligjeve zvicerane për sekretet bankare, të cilat në fakt janë përdorur shumë nga diaspora kosovare, që është shumë e pranishme në Zvicër.

Raporti i zotit Marti nuk është një dokument preciz gjyqësor. Ai përmban artikulime të gjata e pa lidhje të politikave perëndimore për krizën e Kosovës në fund të viteve ’90. Me këtë zoti Marti reflekton politizimin e Këshillit të Europës, i cili që pas pranimit të Rusisë si anëtare në vitin 1995, është përdorur me mjeshtëri nga Kremlini për të avancuar interesat diplomatike ruse. Rusia ka kultivuar atje aleatë në blloqe të ndryshme politike. Në Britani, deputeti liberal- demokrat dhe anëtari i Këshillit të Europës, Mike Hancock, është akuzuar nga kryetari i grupit të gjitha partive parlamentare britanike se është në mënyrë flagrante pro Kremlinit në debatet që organizohen në Këshillin e Europës.

Deputetët konservatorë britanikë në Këshillin e Europës ulen në të njëjtin grup me delegacionin e përzgjedhur nga vetë Putini. Rusët, me mbështetjen e deputetëve konservatorë britanikë, synuan që të vendosin një ish- zyrtar të KGB-së si president të Këshillit të Europës në vitin 2008.

Me pak fjalë, Këshilli i Europës nuk është pa interes për disa mbledhje parlamentarësh të Amnesty International ose Human Rights Watch, por është një trupë politike thellësisht e politizuar, ku shtetet mobilizohen për të mbështetur synimet e tyre gjeopolitike.

Një nga prioritetet kryesore të Kremlinit ka qenë maksimizimi u mbështetjes për pozicionet kundër SHBA-së dhe NATO-s në Këshillin e Europës. Rusia ka kërkuar të kultivojë aleatë për të mbrojtur Serbinë dhe të tjera shtete sllave ose ortodokse nga kritikat. Përpjekjet e socialdemokratëve të qendrës nga Suedia për të promovuar pajtimin mes serbëve dhe kosovarëve janë hedhur poshtë.

Gjëra të tmerrshme janë bërë nga para-ushtarakët dhe ushtarët serbë në Kosovë që kur diplomacia e fuqishme e Richard Holbrooke ia preu rrugën pasionit nacionalist të Millosheviçit drejt veriut. Vizitoni fshatrat kosovare dhe varrezat myslimane dhe do të shihni me dhjetëra gurë varresh për njerëz të lindur në data të ndryshme, por të vdekur në të njëjtën ditë kur skuadrat serbe të ekzekutimit u tërbuan. Gjëra po kaq të tmerrshme u bënë kur disa kosovarë nisën rezistencën e armatosur pas dy dekadash rezistence paqësore dhe pasive nën Ibrahim Rugovën, përfshi këtu vrasje dhe trajtim brutal të bashkëpunëtorëve sipas stilit të rezistencës franceze në vitin 1944. Në vend që të kërkohet paqe dhe pajtim, ka një përpjekje konstante nga aksi ruso- serb në Këshillin e Europës për të pretenduar se Kosova është një provincë rebele nën kontrollin e gangsterëve, që një ditë do të kthehet nën qeverisjen serbe.

Diskretitimi i drejtuesve të ndryshëm kosovarë- thuajse të gjithë morën pjesë në një mënyrë ose në një tjetër në betejën për rezistencë ndaj Millosheviçit, që përfundoi me ndërhyrjen Klinton- Bler në verën e vitit 1999- ka qenë prioriteti kryesor politik për serbët e rusët.

Zoti Marti, së bashku me të tjerë armiq të Shteteve të Bashkuara në Këshillin e Europës, nuk e ka mbajtur asnjëherë sekret kundërshtimin e tij ndaj pavarësisë së Kosovës. Ai ka kundërshtuar thirrjet që Kosovës t’i jepet statusi i anëtarit ose ai i vëzhguesit në Këshillin e Europës.

Tani zoti Marti ka prodhuar këtë raport tejet të personalizuar, që është një grusht- shteti propagande për revanshistët serbë që pas rënies së Millosheviçit.

Raportuesit e Këshillit të Europës janë politikanë të zakonshëm. Ka me dhjetëra raporte të tilla çdo vit. Britaniku Frank Judd ka qenë një i tillë kur ishte delegat. Ai dha dorëheqjen me neveri kur raportet e tij për brutalitetin e forcave ruse nën Putinin mbi Çeçeninë, u kufizuan nga aleancat pro- Moskës në Këshill.

Senatori Marti është njeri me kokën e tij dhe sinqeriteti i tij nuk është vënë në pikëpyetje. Ai beson në atë që beson. Por po të lexosh raportin me 19 mijë fjalë, të del një problem. Nuk ka asnjë emër të vetëm apo ndonjë dëshmitar për këto akuza, që Thaçi ka qenë i përfshirë në trafikimin e organeve nga viktimat. Këto praktika të pështira ndodhin e kanë ndodhur kudo në botë e nuk ka ndonjë dyshim. Por Marti nuk arrin të lidhë direkt Thaçin me trafikun e organeve pavarësisht titullit të tij sensacional mbi raportin: “Trafiku ilegal i organeve njerëzore në Kosovë”- titull i projektuar për të dalë në faqet e para të gazetave.

Senatori Marti bën gjithçka për të nxirë emrin e Thaçit, duke e akuzuar atë se është pak më shumë se një kriminel, që ka përdorur krizën e Kosovës për të bërë operacione mafioze. Kur lexon këtë, sigurisht bëhesh mosbesues. Qindra mijëra kosovarë u larguan nga vendi për shkak të tërbimit serb, të cilët, pasi dështuan në përpjekjet e tyre për shkatërruar identitetin kroat e boshnjak, iu kthyen Kosovës. Mbi të gjitha, pikërisht në Kosovë Millosheviç ka bërë edhe kërcënimin e famshëm: “Ne do ju godasim”, ndërsa lëshonte monstrën e nacionalizmit serb në fund të viteve ’80. Ashtu si IRA, ETA dhe të tjera lëvizje të armatosura politike, kosovarët ishin brutalë, të pamëshirshëm dhe përdorën çdo mjet ilegal për të avancuar kauzën e tyre.

Marti e përdor shumë si fakt që shumë nga drejtuesit që formuan Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, operonin më shumë në Shqipëri sesa në Kosovë.

Epo mirë, ata kanë bërë si IRA që qarkullonte në Irlandën e Veriut ose si ETA që kërkonte strehë në Francë nga policia e Spanjës. Edhe luftëtarët norvegjezë të rezistencës në Luftën e Dytë Botërore përdornin Suedi si strehë.

Por Marti po rishkruan historinë duke e parë botën si serbët, që e pikturojnë të gjithë rezistencën kosovare si esencialisht dhe ekskluzivisht kriminale. Për më tepër, argumenton Marti, ishte mbështetja e qartë nga fuqitë Perëndimore e sidomos nga Shtetet e Bashkuara që çoi në perceptimin e UÇK-së- e krijuar së më shumti nga amerikanët- si një epërsi. Këtu Marti vesh kostumin e tij anti- amerikan, me stampën e Këshillit të Europës.

Parlamentarët e Këshillit të Europës, që ishin aktivë në parlamentet e tyre në atë kohë, do rikujtojnë se ishte SHBA që refuzonte të ushtronte presion real mbi serbët dhe mbështetësit e tyre në Rusi, që në mënyrë konstante bllokonin e vinin veton për çdo aksion të OKB kundër vrasjeve masive të myslimanëve europianë në Kosovë. Presidenti Klinton refuzonte në mënyrë të vazhdueshme të ndërmerrte aksione ushtarake për të ndaluar gjakderdhjen.

Ndaj, para se të përshkruhet UÇK si një krijesë e SHBA, do të ishte më e ndershme që të paraqitej UÇK si një pritje e pashpresë derisa bota të kuptonte se pas Srebrenicës, Millosheviçi ishte gati që të niste një sulm të dytë gjenocidal mbi myslimanët sekularë europianë të Kosovës, që kishin guxuar t’i kundërviheshin abuzimit të tij.

Ajo që ndodhi në muajt pas sulmeve ajrore dhe pas pushtimit ushtarak, që më në fund bindi Millosheviçin të tërhiqej nga shumica e Kosovës, është padyshim e tmerrshme. Por Marti është i paaftë për të na dhënë një dëshmitar okular që e lidh Thaçin me krimin e heqjes së organeve. Marti thotë se kosovarët kanë besnikëri ndaj klanit, çka i ndalon ata të dëshmojnë kundër liderëve. Por Thaçi është një nga shumë ish- drejtues të UÇK që konkurronin me njëri- tjetrin. Ka pasur me mijëra hetues, policë dhe avokatë që kanë vepruar në Kosovë që prej vitit 2000. Serbët kanë qenë të paaftë për të prodhuar ndonjë viktimë ose familje njerëzish që janë vrarë e më pas u janë marrë veshkat.

Sipas BBC, ekspertët ligjorë të BE që operojnë në Kosovë, nuk mund t’i provojnë akuzat e Martit.

Senatori Marti thotë se ai i ka lexuar denoncimet e shumta për Thaçin me një ndjenjë tmerri dhe zemërimi. Ai pretendon se M16, i mbështet pretendimet e tij, por sërish nuk jep asnjë provë që ka lexuar raportet e M16, që kanë emrin e Thaçit dhe grupit të tij.

Zemërimi dhe tmerri janë reagime të rëndësishme, po a duhet të mbështetet nga Këshilli i Europës një raport faktesh që nuk sjell asnjë deklaratë direkte dëshmitarësh, asnjë fakt të pastër, asnjë provë, asnjë person që mund të lidhë Thaçin me heqjen e organeve?

Ndoshta një ditë provat do të dalin. Që grupet kriminale kosovare dhe shqiptare kanë lulëzuar në periudhën e krizës 10- vjeçare të luftërave në ish- Jugosllavi që shkatërruan të gjitha rregullat morale, kjo nuk mund të mohohet. Këto gjëra të tmerrshme janë bërë nga njerëz me armë e me uniforma rudimentare, dhe që ishin gjysma një shprehje e refuzimit të pushtetit serb dhe gjysma një grup banditësh me një sy tek shansi për të bërë para shpejt.

Që Kosova ka nevojë për ligj, rend dhe drejtësi, kjo nuk ka dyshim. Por për sa kohë Serbia pretendon se Kosova do mbetet e tyre, ashtu siç revanshistët gjermanë pas luftës ëndërronin për rikthimin në Silezi, nuk do të ketë stabilitet dhe paqe e as shans për zhvillim normal ekonomik e për demokraci.

Raporti i Martit është një fitore me tituj mediesh për Serbinë. Senatori zviceran mund të ketë të drejtë që Thaçi është i papërgatitur për të qenë drejtues evropian i një qeverie. Ai sigurisht ka të drejtë kur thotë se kërkohet më shumë hetim. Por përpara se Asambleja Parlamentare e Këshillit të Europës të debatojë për raportin e tij në janar, ai mund të prodhojë vetëm një grimcë prove të pakundërshtueshme për të justifikuar titujt bombastikë, të cilëve ai iu është gëzuar që i ka prodhuar.[/quoteem]

User avatar
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4224
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Zeus10 » Fri Dec 24, 2010 12:45 am

elikranon wrote: Kur nje ceshtje qendron ne siperfaqe per 7 vjete dhe rikthehet ne rend te dites perseri, ngre shume pikepyetje. Dhe une nje pergjigje te qarte prisja nga pala shqiptare: "Te zbardhet plotesisht kjo ceshtje. Nuk do u paraqesim asnje pengese investiguesve."
Reagimet nga pala shqiptare ishin foshnjarake. Deklarata te tipit "cenohet dinjiteti i shqiptareve" ishin fjale te medha, por boshe.
Me aq sa kam lexuar, Dick Marty nuk fajeson ne menyre kolektive shqiptaret, por nje grup te vogel njerezish, pikerisht "grupin e Drenices".
Ate qe thua ti Elikranon shteti shqiptar e ka bere. Me poshte ke deklaraten publike te funksionarit me te larte egzekutiv te tij:
EULEX të hetojë akuzat - Marty t’i kërkojë falje popullit shqiptar
Kryeministri Sali Berisha i kërkoi autoriteteve të EULEX që të hetojnë akuzat e raportuesit zviceran. Kreu i qeverisë shprehu garanci të plota se qeveria shqiptare do krijojë lehtësira për EULEX dhe Gjykatën e Hagës dhe i ftoi të vijnë në Shqipëri dhe të hetojnë rreth akuzave të deputetit Marti, hartuesin e raportit ku Kosova e Shqipëria akuzohen për trafiqe organesh dhe krim të organizuar. Berisha ngarkoi Ministrin e Drejtësisë shqiptare t’i dërgojë Gjykatës së Hagës një letër ku të garantohet se pavarësisht se mandati i kësaj gjykate përmban vetëm Ish-Jugosllavinë. Lejohet hetimi dhe në zonën Shqiptare. Kurse për Dik Marti, bëri thirrje që, “të dorëzojë provat për autoritetet e EULEX, të dorëzojë çdo provë, përndryshe, ai ka bërë një abuzim të rëndë shumë me drejtësinë dhe shqiptarët”. Më tej, Berisha tha se Gjykata Ndërkombëtare e Hagës duhet të zhvillojë hetime për akuzat, pasi në këtë raport të Martit-vijoi ai-akuzohet kjo gjykatë se ka fshehur krimet. “Janë lëshuar akuza direkte ndaj Gjykatës Ndërkombëtare për krimet e luftës në ish-Jugosllavi se janë zhdukur prova. I takon kësaj gjykate të kërkojë se cilat prova ka zhdukur gjykata. Asnjë nga vendet e lira nuk ka qenë kurrë i interesuar që të fshihen dhe zhduken provat e krimeve të luftës. Aq më pak, mendoj dhe gjykoj unë, do të ketë qenë e interesuar Gjykata Ndërkombëtare e Hagës. Ndaj dhe duke ftuar gjykatën që të rinis hetimet e kësaj çështje, e ftoj gjithashtu të qartësojë sepse kjo përbën një akuzë ndaj gjykatës”, theksoi Berisha. Berisha theksoi se në konfliktet në Ballkan, Shqipëria ka qëndruar gjithmonë në krah të paqes dhe ka luajtur rolin e zgjidhjes së konflikteve. “Natyrisht Shqipëria nuk ka qenë asnjëherë pjesë e politikës, por pjesë e zgjidhjes së konflikteve, Shqipëria ka qenë në krah të paqes dhe në krah të NATO, për të luftuar diktatorin e Jugosllavisë”- theksoi kryeministri shqiptar Sali Berisha.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2936
Joined: Thu Jul 23, 2009 4:23 pm
Gender: Male
Location: Italy

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Mallakastrioti » Fri Dec 24, 2010 6:18 pm


Supreme Member
Supreme Member
Posts: 476
Joined: Thu Sep 24, 2009 3:12 am
Gender: Male

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Phoenix » Fri Jan 07, 2011 7:26 pm

Pse nuk kemi hetime ndërkombëtare rreth fakteve rrënqethëse për djegien e qindra shqiptarëve të Kosovës nga shteti serb? Për këto ka prova të pa kundërshtueshme!!! Mos ndoshta me akuzat pa fakte të Martit serbët duan të fshehin atë që kanë bërë vetë duke menduar se shqiptarët harrojnë shpejt?!!!

Kriminelët duhet të denohen, por le të fillohet dhe të çohet deri në fund hetimi dhe denimi i atyre që ju gjenden tashme faktet.

[quoteem]Investigation: Serbia: More Mackatica Body Burning Revelations

New eyewitnesses are helping to piece together a crime that still awaits justice.
By IWPR reporters - Balkans: Regional Reporting & Sustainable Training
BCR Issue 553,
2 Aug 05
Eyewitness accounts obtained by IWPR contain dramatic new evidence of how police working for Slobodan Milosevic burned truckloads of ethnic Albanian corpses in a factory in southern Serbia during the 1999 NATO conflict.

IWPR sources have presented fresh testimony on the chronology of the crime, the way it unfolded and the key role played by the police in both the burnings and the cover-up that followed.

Their accounts will increase pressure on the courts to resolve the mystery surrounding who these people were and who ordered their incineration.

Natasa Kandic, director of the Humanitarian Law Centre, HLC, first revealed the grisly secrets of the Mackatica aluminum complex, near Surdulica, in the Pcinj district of southern Serbia, last December.

In an article in daily Danas newspaper on December 24, 2004, she said the factory's blast furnaces were used to burn the bodies of Albanians killed in Kosovo on May 16 and May 24, 1999 - during the NATO conflict.

An IWPR source - a shift worker in the factory - says the whole affair started with the unexpected arrival at night of a number of unknown trucks.

"Trucks with mysterious freight kept entering the factory with their lights off. Third-shift workers, like myself, were sent home at the factory entrance," the source said.

The IWPR source confirmed seeing the bodies arrive on two separate occasions, "at the middle and end of May" in 1999.

"No one told us what was being transported and none of the workers had access [to the place of burning]," he told IWPR. "But I know many people who took part in it and saw some of it myself.

"Direct participants confirmed to me what I had seen. Bodies were brought to the factory and burned there. I was not the only one who watched it.

"I was not present at the very act of the burning of the bodies but I could see the trucks being unloaded.”

A second IWPR source, whose status and occupation we cannot disclose, confirmed the shift worker's version of events, saying he also witnessed the bodies being unloaded. This source added that the bodies were transported from western Kosovo, mainly from Prizren, Djakovica and Pec, and surrounding villages.

"When the trucks left [after the burning] so-called 'cleaners' took over and checked whether any body parts or their personal belongings had fallen onto the tarmac by the entrance to the plant,” he said.

"For days afterwards, you could smell burned flesh in Surdulica. I know what this smell is like, as I have been on all the battlefronts in [the former] Yugoslavia."

This second source said Mackatica was chosen as a site because it was close to Kosovo, only around 170 kilometres from Prizren, and was relatively anonymous - few people few people outside the factory even knew it had blast furnaces.

Kandic’s Danas article said both incinerations took place around midnight under tight security provided by the police's Special Operations Unit, JSO, then based at Bele Vode, near Vranje, in southern Serbia.

It said the then JSO commander, Milorad “Legija” Ulemek, now the prime suspect for the 2003 murder of Serbian prime minister Zoran Djindjic, escorted one convoy of bodies to the site and was present as they were burned in "furnaces numbers four and five".

According to the HLC, top police officials - some of whom are still at their posts - organised the burnings, while other trusted Milosevic officials organised the subsequent "cleansing of the terrain".


A third IWPR source, a former inspector in Milosevic's secret police, was active at the time of the events at Mackatica, and has assured IWPR that the police possess "precise and systematised information" on how the bodies were burned at Mackatica.

"There is clear data on this in local police archives, marked 'strictly confidential'," this source said, referring to the two burnings.

"The people who participated in the whole action were staying at the Theranda Hotel in Prizren. Such a job had been prepared for a long time and could not be completed in a day or two.

"The local public and secret police know everything but this is being concealed also because current as well as former police officials and ordinary operatives were involved.

"Everything is contained in the police documentation - from the code name of the action to the list of people who stayed at the Theranda Hotel and worked on the 'sanitation of the terrain', to those who loaded the trucks and drove them to the Mackatica factory, where Legija and his team took over the whole thing.

"It is also known exactly who drove and who escorted the trucks with the bodies, who was in charge of covering up the action at the factory itself and who directly handled the furnaces during the burning."

"The names of those who were later in charge of eliminating the traces at the factory and those whose job it was to conceal the truth from the local public are also known. Finally, there is a list of politicians who were familiar with all of this, when the action was being planned."

The former police officer claimed he knew most of these names himself but was fearful of divulging them publicly.

Along with all those who possessed direct knowledge of the burnings, he had encountered strong pressure to keep quiet.

"All those in any way connected to the events at Mackatica in May 1999 are being exposed to threats, pressures and blackmail," he said.

"I fear for my safety and for that of my family," he said. "The participants in the crime in Mackatica would know it was me who revealed the secrets, which they are doing their utmost to hide."

IWPR's first source, the shift worker at Mackatica, says several other witnesses who saw the trucks with bodies entering the factory are still out there.

"Other people know what was done, although everything was done for the operation to be carried out in the utmost secrecy," he said.

They were all subject to threats and blackmail, he added, to prevent the story from getting further out. In spite of that, this source said he was ready to testify in public.

IWPR has also spoken to a fourth direct source on the events at Mackatica. This source did not want either his residence or job divulged but insisted he was present at both burnings in May 1999.

"Everything took place after midnight, but I remember there was a clear sky and moonlight," he said. "I saw, for a few minutes and from a distance of about ten metres, bodies being unloaded from a truck and transported in a large factory push-cart to the part of the factory where the furnaces are located."

This source said he "knew for sure" that some of the bodies were or women and children. He insisted he did not participate in the burning.

None of IWPR's sources was able to estimate the exact number of bodies unloaded and burned at Mackatica, though one said they had been transported in "more than ten trucks," which suggests a large number.


In her article in Danas, Kandic cited several of Milosevic's most trusted associates as key figures behind the operation.

She named ex-police minister Vlajko Stojiljkovic; a former deputy prime minister Nikola Sainovic; the then head of the public and state security Vlastimir “Rodja” Djordjevic, and Radomir Markovic, former chief of secret police.

Sainovic, charged by the Hague war crimes tribunal for crimes committed in Kosovo in 1999, voluntarily surrendered to the authorities in spring 2003. He was released in mid-April 2005 pending trial.

Markovic is currently in jail in Belgrade's central prison, facing criminal proceedings. Stojiljkovic, also on The Hague's list of persons indicted for crimes in Kosovo, committed suicide on April 11, 2002.

Among all the names Kandic mentioned, the most interesting was that of Djordjevic. One of four generals wanted by the Hague tribunal for war crimes in Kosovo in 1999, he was born in Koznica, only miles from Mackatica.

Djordjevic is known to have been a key figure in the area whose word was virtually law. He kept all the local power structures, especially the police, under his control.

After the Milosevic regime fell on October 5, 2000, Djordjevic reportedly fled the country and is believed to be hiding in Russia.


For several months, after the publication of the groundbreaking article in Danas, neither the authorities nor the courts in Serbia reacted publicly to any of the grave claims that it revealed.

However, in mid-April 2005, Vladimir Vukcevic, the special state prosecutor for war crimes, visited Surdulica.

Acting on Vukcevic's request, the investigating judge of the district court in Vranje, the deputy special prosecutor and a team of specially trained court experts also visited Mackatica.

Vukcevic told B-92 radio he had talked to witnesses, but stressed that most things were still in the stage of "complete secrecy, owing to the serious nature of the procedure". The prosecution was awaiting the result of forensic reports, he said.

Detailing the extent of the investigation thus far, he added, "The blast furnaces at the Mackatica complex were inspected, as were the places where waste is deposited." He underlined that only experts' findings would confirm whether traces of human remains were in the waste.

Vukcevic did not conceal the fact that his decision to personally oversee the process implied a lack of confidence in the ability and willingness of the local police to investigate the case.

He also said he regretted that a special police unit had not yet been set up to investigate such war crimes and help the prosecution team.

An IWPR source close to the police in the Pcinj district confirmed that the special war crimes prosecutor's initial field work in Mackatica had upset members of the local police force.

"The police of the Pcinj district still operates according to the same principles and mostly with the same people as it did in 1999," this source said.

IWPR has also learned that the case would never have come to light at all if one former and one active operative from the Security and Information Agency, BIA - successor to the State Security, DB - had not sent Kandic the evidence.

Zoran Stosic, head of the regional DB at the time of the Mackatica case, was dismissed just over a month ago as general inspector of police in Pcinj district and replaced by Vujica Velickovic, also a key figure in the regional police over the past decade.

IWPR's third source, the former secret police inspector, reiterated that local police records contained exact data on the entire affair. "All it takes is political will for it to be disclosed," he said.


Surdulica is a small town of around 10,000 people, some ten km from the motorway that runs from Belgrade to Skopje. It is less than an hour's drive either to Bulgaria, or to Macedonia and Kosovo.

People in Surdulica whom IWPR interviewed either did not want to speak about the body burnings, or defended them. No one denies something happened, but in the town itself, where the hard-line nationalist Serbian Radical Party is in power, there is a conspiracy of silence.

In the cafe in the centre of town, a large piece of graffiti proclaims "Serbia for the Serbs".

"So what if they did burn Shiptars [a derogatory name for Albanians]?” one man said. "They deserved nothing better. Why don't you write about the crimes against Serbs in Kosmet [a Serb nationalist expression for Kosovo] today?"

A shop saleswoman was more conciliatory. "Hardly anyone dares to speak publicly about it," was all that she would say on the grim events in the nearby factory.

But the arrival in Surdulica of the special state prosecutor for war crimes suggests that however much the local population wants to a draw a veil over the affair, the judicial authorities are determined to confront this painful issue.

Whether justice will ever be done for what happened at Mackatica remains to be seen.

Bruno Vekaric, spokesperson for the war crimes prosecutor, said it would not be easy. The facts that the crimes were committed long ago and that the police and justice ministry were far from cooperative were just some of the obstacles they faced, he told IWPR.

The reporters who contributed to this report are members of BIRN, IWPR's newly localised Balkan Investigative Reporting Network.http://iwpr.net/report-news/investigati ... evelations[/quoteem]

[quoteem]Nuovi testimoni oculari stanno aiutando a ricostruire il mosaico di un crimine rimasto ancora impunito. Nello stabilimento di Mackatica, sud della Serbia, sarebbero stati cremati, nel maggio 1999, centinaia di corpi di albanesi del Kosovo. Un reportage investigativo di IWPR
IWPR - Racconti di testimoni oculari, raccolti da IWPR, hanno portato drammatiche conferme su come la polizia al soldo di Slobodan Milosevic, durante il conflitto con la NATO nel 1999, ha bruciato carichi interi di corpi di albanesi del Kosovo in una fabbrica del sud della Serbia.
Le fonti di IWPR hanno riportato nuove testimonianze in merito alla cronologia del fatto criminoso, le modalità nelle quali è stato realizzato e sul ruolo chiave che ha avuto la polizia sia negli incenerimenti che nei successivi tentativi di depistaggio.
I racconti delle fonti aumenteranno le pressioni sulla magistratura in modo che risolva il mistero sull'identità di coloro i quali vennero inceneriti e su chi ha comandato l'operazione.
Natasa Kandic, direttrice dell'Humanitarian Law Centre, HLC, è stata la prima a rivelare i sinistri segreti del complesso d'alluminio di Mackatica, nei pressi di Surdulica, nel distretto di Pcinj nel sud della Serbia. Lo ha fatto lo scorso dicembre.
In un articolo pubblicato sul quotidiano Danas, del 24 dicembre 2004, l'attivista aveva denunciato che negli altiforni dell'azienda erano stati bruciati corpi di albanesi uccisi in Kosovo il 16 ed il 24 maggio 1999, durante i bombardamenti della NATO.
Un fonte dell'IWPR - un lavoratore turnista dell'azienda - afferma che l'intero affare è iniziato con l'arrivo inaspettato nella fabbrica di alcuni camion sconosciuti.
"Camion con carichi misteriosi continuavano ad entrare, con i fari spenti. I lavoratori del terzo turno, tra i quali anch'io, vennero bloccati sul cancello e mandati a casa", ha affermato la fonte.
La fonte IWPR ha confermato di aver visto i corpi arrivare in due differenti occasioni, "all'inizio ed alla fine di maggio", nel 1999.
"Nessuno ci diceva cosa veniva trasportato e nessuno tra i lavoratori aveva accesso ai luoghi dove avvenivano le cremazioni, ha dichiarato ad IWPR. "Ma conosco molte persone che vi hanno preso parte e ho visto qualche corpo anch'io".
"Chi vi ha preso parte direttamente mi ha confermato ciò che avevo visto. Furono portati corpi nella fabbrica e bruciati. Non sono tra gli unici ad avere visto il tutto".
"Non ero presente all'incenerimento dei cadaveri ma ho visto i camion che venivano scaricati".
Un'altra fonte di IWPR, la cui occupazione non possiamo rivelare, ha confermato la descrizione dei lavoratori su quanto avvenuto, affermando di essere testimone oculare del momento nel quale i corpi sono stati scaricati. La fonte ha aggiunto che i corpi venivano dal Kosovo occidentale, in particolare da Prizren, Djakovica e Pec, e dai villaggi circostanti.
"Quando i camion sono partiti in seguito all'incenerimento entravano in azione delle persone che venivano chiamate "pulitori": controllavano se parti di corpo oppure effetti personali fossero caduti sull'asfalto dell'entrata all'impianto" ha aggiunto.

"Per i giorni successivi, si poteva sentire puzza di carne bruciata a Surdulica. So com'è quest'odore, perché sono stato al fronte nell' ex Jugoslavia".
Questa seconda fonte ha chiarito che Mackatica era stata scelta perché vicina al Kosovo, solo 170 chilometri da Prizren ed era anonima - poche persone all'infuori della fabbrica sapevano dell'esistenza in quest'ultima di altiforni.
Natasa Kandic, nel suo articolo pubblicato su Danas, ha affermato che gli incenerimenti si tennero verso mezzanotte, sotto uno stretto controllo dell'Unità speciale di sicurezza, JSO, allora con sede a Bele Vode, nei pressi di Vranje, sud della Serbia.
Nell'articolo di affermava inoltre che Milorad "Legija" Ulemek, attualmente il principale sospetto per l'uccisione nel 2003 del primo ministro Zoran Djindjic, ha scortato personalmente uno dei convogli e che era presente quando vennero bruciati i cadaveri nelle "fornaci 4 e 5".
Secondo l'HLC, i vertici della polizia - alcuni dei quali ancora al loro posto - organizzarono le cremazioni mentre altri fidati funzionari di Milosevic organizzarono la successiva "ripulitura del terreno".

Nuove informazioni in merito al ruolo della polizia di Milosevic nel crimine
Una terza fonte dell'IWPR, un'ex ispettore della polizia segreta di Milosevic, coinvolto nei fatti di Mackatica, ed ha assicurato ad IWPR che la polizia è in possesso "di informazioni precise e sistematiche "su come vennero inceneriti i corpi a Makratica".
"Vi sono dati chiari a questo proposito negli archivi della polizia, catalogati come strettamente confidenziali", ha affermato la fonte, riferendosi alle due cremazioni.
"Le persone che erano coinvolte nell'operazione alloggiavano al Theranda Hotel di Prizren. Il lavoro era stato organizzato da tempo e non poteva essere concluso in un giorno o due".
"La gente del posto e la polizia segreta sanno, ma tutto è stato nascosto anche perché sono coinvolti sia ex poliziotti che persone ancora in servizio".
"Tutto è archiviato dalla polizia: dal nome in codice dell'operazione, alla lista delle persone che alloggiavano presso il Theranda Hotel e che hanno lavorato nella ripulitura del terreno, da chi ha caricato i camion a chi li ha guidati sino alla fabbrica di Mackatica, dove Legija e la sua squadra hanno preso il comando delle operazioni".
"Si sa anche esattamente chi ha guidato i camion, chi li ha scortati, chi doveva coprire l'azione e chi direttamente ha gestito le fornaci durante le cremazioni".
"Sono anche noti i nomi di coloro i quali successivamente erano incaricati di eliminare le tracce sia presso la fabbrica che di impedire che notizie in merito a quanto accaduto arrivassero all'opinione pubblica. Infine c'è una lista di politici che erano a conoscenza di quanto avveniva, anche prima che l'azione venisse intrapresa".
L'ex ufficiale di polizia afferma che conosce un gran numero di questi nomi ma ha paura a divulgarli pubblicamente.
Assieme a tutti gli altri che sono a conoscenza di quanto avvenuto ha subito forti pressioni affinché stesse tranquillo.
"Tutti coloro i quali hanno legami con quanto accaduto a Mackatica nel maggio del 1999 sono sottoposti a costanti minacce e pressioni", ha aggiunto.
"Ho paura per la mia incolumità e per quella della mia famiglia" ha aggiunto. "Chi è coinvolto nel crimine di Mackatica saprebbe che sono stato io a rivelare quei segreti che stanno facendo di tutto per nascondere".
La prima fonte di IWPR, il lavoratore turnista di Mackatica, afferma che vi sono ancora molti testimoni oculari dell'arrivo dei camion pieni di corpi.
"Altre persone sanno cosa è stato fatto, anche se tutte le accortezze erano state prese affinché l'operazione avvenisse in piena segretezza", ha affermato.
Sono stati tutti minacciati, ha aggiunto, per impedire che la storia diventi di dominio pubblico. Nonostante questo la fonte ha dichiarato di essere pronto a testimoniare in pubblico.
IWPR ha anche parlato con un quarto testimone diretto dei fatti di Mackatica. Fonte che non ha voluto si divulgasse né dove vive né il lavoro che svolge ma ha insistito di essere stato presente in entrambe le cremazioni del 1999.
"Tutto è avvenuto dopo mezzanotte, ma ricordo un cielo sereno e la luce della luna" ha affermato "ho visto, per qualche minuto ed una distanza di una decina di metri corpi che venivano scaricati da un camion e trasportati in un grosso carrello nella parte di fabbrica dove sono collocate le fornaci".
Questa fonte ha affermato che "sapeva con sicurezza" che alcuni dei corpi erano o di donna o di bambini. Ha poi insistito sul fatto che non ha preso parte alle cremazioni.
Nessuna delle fonti di IWPR è stata in grado di stimare il numero di corpi scaricati dai camion e bruciati a Mackatica, anche se una ha affermato che sono stati trasportati in "più di dieci camion" e quindi si suppone un numero ingente.
La lista dei responsabili delle cremazioni
Nel suo articolo apparso su Danas la Kandic ha citato molti personaggi tra i più fedeli a Milosevic come responsabili dell'operazione.
Ha nominato l'ex ministro degli interni Vlajko Stojiljkovic; un ex vice-premier Nikola Sainovic; l'allora capo delle sicurezza pubblica e statale Vlastimir "Rodja" Djordjevic e Radovan Markovic, ex capo della polizia segreta.
Sainovic, accusato dall'Aja di crimini di guerra commessi in Kosovo nel 1999 si è volontariamente consegnato nella primavera del 2003. E' stato rilasciato a metà aprile 2005 mentre il processo è in corso.
Markovic è attualmente rinchiuso nella prigione centrale di Belgrado, nei suoi confronti vari capi d'accusa. Stojiljkovic, anche lui sulla lista di criminali di guerra dell'Aja, si è suicidato l'11 aprile del 2002.

Tra i nomi fatti dalla Kandic, il più interessante era quello di Djordjevic. Uno dei quattro generali ricercati dall'Aja per crimini di guerra in Kosovo, è nato a Koznica, a qualche chilometro da Mackatica.
Djordjevic è conosciuto come una figura chiave in quell'area dove la sua parola era letteralmente legge. Aveva tutte le strutture locali, in particolare la polizia, sotto il suo controllo.
Dopo la caduta del regime di Milosevic, il 5 ottobre del 2000, Djordjevic è fuggito dal paese e si rifugia ora probabilmente in Russia.
Un pubblico ministero inizia ad indagare
Per molti mesi, dopo la pubblicazione di questo sconvolgente articolo su Danas, né le autorità né alcuna corte in Serbia ha reagito pubblicamente alle accuse che venivano sollevate.
Ciononostante, a metà aprile 2005, Vladimir Vukcevic, un pubblico ministero speciale che si occupa di crimini di guerra, ha visitato Surdulica.
In reazione alle richieste di Vukcevic anche il pubblico ministero investigativo della corte distrettuale di Vranje, il vice del pubblico ministero speciale ed un team di esperti hanno visitato Mackatica.
Vukcevic ha dichiarato a B92 che ha parlato con testimoni, ma ha anche aggiunto che "la maggior parte delle informazioni rimangono sotto segretezza, data la complessità dell'intera vicenda". Gli uffici del procuratore stanno attendendo i risultati delle perizie forensi, ha aggiunto.
Dando inoltre dettagli sul livello sino ad ora delle indagini ha aggiunto "gli altiforni del complesso di Mackatica sono stati ispezionati, come sono stati ispezionati anche i depositi dove vengono raccolti i materiali di scarto degli altiforni".
Vukcevic non ha nascosto il fatto che la sua decisione di monitorare personalmente l'intero processo sia legato alla sfiducia nelle capacità e volontà della polizia locale di indagare sulla questione.
Ha inoltre aggiunto di essere dispiaciuto del fatto che non sia ancora stata costituita un'unità speciale della polizia per indagare direttamente su questi crimini e per affiancare l'operato della magistratura.
Una fonte IWPR vicina alla polizia del distretto di Pocinj ha confermato che il lavoro iniziato dal pubblico ministero che si occupa di crimini di guerra ha causato malumori tra alcuni membri della polizia locale.

"La polizia del distretto di Pocinj ancora opera secondo gli stessi principi - e spesso con la stessa gente - del 1999" ha affermato la fonte.
IWPR è anche venuta a conoscenza che il fatto non sarebbe mai venuto alla luce se un ex membro e un membro ancora operativo dei sevizi segreti serbi non avessero inviato prove in merito alla Kandic.
Zoran Stosic, a capo della struttura regionale dei servizi segreti ai tempi del caso Mackatica, è stato rimosso dall'incarico di ispettore generale di polizia del distretto di Pocinj un mese fa. La suo posto è andato Vujica Velickovic, un'altra figura chiave della polizia locale negli ultimi dieci anni.
La terza fonte di IWPR, l'ex ispettore della polizia segreta, ha ribadito che nei dossier della polizia locale vi sarebbero documenti che descrivono l'intera questione. "Tutto ciò che è necessario è la volontà politica per aprire questi dossier", ha affermato.
A Surdulica un muro di silenzio
Surdulica è una cittadina di circa 10.000 abitanti, a circa una decina di chilometri dall'autostrada che collega Belgrado a Skopje. Si impiega meno di un'ora per andare o in Bulgaria, o in Maceodnai, o in Kosovo.
Abitanti di Surdulica contattati da IWPR o non volevano parlare in merito alla cremazione di corpi provenienti dal Kosovo o giustificavano l'atto criminale. Nessuno nega che qualcosa sia avvenuto, ma in città, dove sono al potere i nazionalisti del partito Radicale Serbo, ci si scontra con un muro di silenzio.
Sul muro di un caffè in centro città, un grande graffito proclama "La Serbia per i serbi".
"Cosa c'è di male se avessero bruciato degli albanesi?" afferma un uomo "Non si meritano niente di meglio. Perché non scrivete dei crimini commessi contro i serbi nel Kosmet espressione per definire il Kosovo utilizzata dai nazionalisti ai giorni nostri?".
Una commessa in un negozio è stata più conciliante. "Quasi nessuno si fida a parlarne pubblicamente", è stato tutto quello che si è sentita di dire sui fatti orribili accaduti nello stabilimento della Mackatica.
Ma l'arrivo a Surdulica di un pubblico ministero che si occupa di crimini di guerra suggerisce che anche se la popolazione locale tenta di nascondere quanto avvenuto le autorità giudiziarie sono risolute nell'affrontare questa questione dolorosa.
Non è detto che la verità su quanto successo a Mackatica verrà svelata.
Bruno Vekaric, portavoce del pubblico ministero che si occupa di crimini di guerra, ha dichiarato che non sarà certo facile. "I crimini sono stati commessi molto tempo fa e la polizia ed il Ministero della giustizia sono stati nei nostri confronti tutt'altro che collaborativi. E questi sono stati solo alcuni degli ostacoli che ci siamo trovati davanti", ha affermato ad IWPR.
http://www.balcanicaucaso.org/aree/Serb ... -crematori[/quoteem]

Dhe sa për dinjitetin e shtetit shqiptar kisha vetëm një pyetje: " Ku ishin parlamentarët shqiptarë, të mbronin Shqipërinë dhe shqiptarët, ditën kur flitej ky raport në Këshillin e Evropës :?: :?: :!: :!:
Nuk i kam dëgjuar ndonjëherë parlamentarët shqiptarë të flisnin për këtë çështje, djegien e trupave apo të dergonin një raport në këshillin e Evropës. Ja ku janë provat! Apo janë aq "të padjallëzuar" sa mëndojnë se ishte Millosheviçi vetë ai që i vriste, i ngarkonte dhe i digjte! Me vdekjen e tij të gjithë janë të pafajshëm.
Shpresoj mos të ketë shqiptatë sot që ka mall për dashurinë e kohërave të shkuara midis Shqipërisë dhe Jugosllavisë. Atëherë kur marrëdheniet midis politikës dhe shteteve ishin të "shkëlqyera"!!! Marrëdhëniet njerëzore janë diçka tjetër.

Supreme Member
Supreme Member
Posts: 476
Joined: Thu Sep 24, 2009 3:12 am
Gender: Male

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Phoenix » Sat Jan 08, 2011 12:36 am

Kjo është shkresa që z.Dick Marty paraqiti në mbledhjen e Kuvendit të Europës!

Honored Member
Honored Member
Posts: 358
Joined: Sat Jul 18, 2009 6:22 pm
Gender: Female
Location: Shqipëri

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by qiellikaltër » Wed Jan 26, 2011 10:48 pm

Nje agjensi lajmesh raportoi qe kryetari i delegacionit shqiptar në Asamblenë e Këshillit të Europës, Ilir Rusmali ka votuar pro raportit të Dick Martyt pas seancës së debatit të mbajtur më 25 janar.

Dhe per fat te keq, qenka e vertete:

http://assembly.coe.int/ASP/Votes/BDVot ... ocID=13281

Pushtetaret qe e luajne sa here ju nevojitet karten e nacionalizmit, kur do na mbrojne me te vertete e jo vetem me llafe?!
"Du t'jem zot, n'timen tok,
dje dhe sot, sot e neser."

User avatar
Universe Member
Universe Member
Posts: 3821
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Maqedoni

Re: Shteti shqiptar tregon dinjitet


Post by Arbëri » Wed Jan 26, 2011 10:58 pm

Kurse partia shqiptare ne qeveri te Maqedonise , qe edhe doli nga lufta , votoi keshtu :


Vota e përmbajtur e deputetes të BDI-së Ermira Mehmeti për raportin tendencioz dhe antishqiptar të Dik Martit edhe njëherë nxori në shesh manipulimet që në kotinuitet i bën BDI-ja.

Ishim dëshmitarë të veprimeve teatrale të Ermira Mehmetit e cila rregullisht deklaronte se është në konsultime me Tiranën dhe Prishtinën për të koordinuar angazhimin kundër raportit të Dik Martit, mirëpo turpi i saj dhe BDI-së nuk zgjati shumë pasi që e vërteta doli në shesh.

E nderuara zonja Mehmeti dhe ju të BDI-së, a nuk shkuat të parët të nënshruanin peticion kundër raportit të Dik Martit dhe pastaj me votën tuaj nuk e respektuat as atë peticion që e nënshkruan mbi 250 mijë shqiptarë ndër të cilët jeni pikërisht edhe ju funksionarët e BDI-së?

Zonja Ermira Mehmeti, ju shkruajtët edhe kolumna duke i nënvizuar arsyet pse do votoni kundër raportit të Dik Martit dhe një gjë të tillë nuk e bëtë.

Nga e gjithë kjo situatë, pyesim deputeten Ermira Mehmeti se me urdhërin e kujt votoi i përmbajtur? A e ka marë urdhërin nga BDI-ja apo nga VMRO-DPMNE-ja, deputetët e të cilës dje u solidarizuan me deputetët serb?

Me këtë dyfytyrësi që keni bërë dje, dëshmuat se të gjitha paraqitjet publike i bëni për ti manipuluar qytetarët shqiptarë, ndërsa në fund vendimet i sillni ashtu siç jua pregatisin qarqet anti-shqiptare.
Me votën tuaj ju keni votuar kundër vetvetes. Me këtë votë dëshmuat se në kontinuitet jeni duke vepruar kundër interesave të shqiptarëve prandaj tani është momenti që një ditë e më parë BDI-ja të japë llogari përpara qytetarëve dhe të ballafaqohet me shqiptarët për të gjitha këto veprime anti-shqiptare.

Shkup, 26 janar 2011
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

Post Reply

Return to “Problematika shqiptare në media/shtyp”