"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Çamëria dhe modeli grek i “së drejtës”

Flisni për diplomacinë dhe të drejtën ligjore ndërkombëtare, lidhjen dhe ndikimin e saj në politikën dhe ekonominë e vendit dhe komunitetit tuaj.

Moderator: Strokulli

Post Reply
User avatar
Adriana
Universe Member
Universe Member
Posts: 3211
Joined: Tue Jun 02, 2009 3:34 pm
Gender: Female
Location: Giethoorn (Nederland)
Contact:

Çamëria dhe modeli grek i “së drejtës”

#1

Post by Adriana » Wed Jan 19, 2011 10:30 am

Çamëria dhe modeli grek i “së drejtës”
Nga: Enver BYTYÇI


Lajmet e ditëve të fundit kanë bërë me dije se qeveria greke ka vendosur të përkrahë kërkesën e qytetarëve grekë, të cilët në vitin 2000 kishin paditur në Gjykatën e Lartë të Greqisë shtetin gjerman dhe kishin kërkuar dëmshpërblim për viktimat e një masakre të shkaktuar në Greqi nga nazistët gjermanë në qershor të vitit 1944. Vendimi i Gjykatës së Lartë të Greqisë është injoruar nga ana e qeverisë gjermane që në kohën kur ai vendim ishte marrë, ndaj ministri i Jashtëm i Gjermanisë, Vestervele, ka shprehur keqardhje që qeveria greke vihet në përkrahje të një kërkese pa kuptim. Mund të merret me mend gjithashtu se një vendim i tillë i qeverisë greke lidhet me faktin se Gjermania nuk e ka përkrahur sa duhet Greqinë për të dalë nga recesioni aktual. Ndërkohë ky vendim i Athinës mund të jetë llogaritur edhe si presion ndaj lokomotivës europiane, Gjermanisë, pasi Greqia rrezikon të dalë nga zona e euros, çka do të thoshte një rrëshqitje e pandalshme edhe më e thellë në krizën e rëndë ekonomikë e financiare, në të cilën ajo është zhytur prej kohësh.Por në këtë koment nuk kam ndër mend të ndalem në arsyet e joarsyet e vendimit të lartpërmendur të qeverisë së Papandreut. Nuk ka rëndësi se çfarë synon kjo qeveri në këto kohë të vështira për shtetin dhe shoqërinë helene. Ndoshta është dhe një përpjekje për ti dhënë sinjale bashkëpunimi Turqisë, kryeministri i së cilës vazhdimisht hedh shigjeta ndaj Gjermanisë, pasi është i revoltuar nga qëndrimi refraktar i saj për pranimin e këtij vendi në Bashkimin Europian. Ajo që vjen në mendje si model krahasimi ka të bëjë me standardin grek të respektimit të ligjeve kombëtare e ndërkombëtare. Ndërsa qeveria greke ka vendosur të përkrahë qytetarët e saj për masakrën e qershorit 1944 në fshatin e Distomos në krahinën e Beotisë, ku ishin vrarë 218 banorë të tij, në mesin e të cilëve thuhet se janë vrarë edhe gra, fëmijë e të moshuar, ajo reagon me nervozizëm nëse Shqipëria përmend masakrat çnjerëzore të kryera ndaj shqiptarëve të Çamërisë. Dhe me qëllim që lexuesi të krijojë një perceptim më të plotë të standardit grek të dyfishtë të këtij modeli, po jap disa krahasime midis asaj që ka ndodhur me 218 grekë të një fshati dhe mbi 6500 shqiptarëve të Çamërisë të masakruar nga ana e Greqisë në periudhën 1941–1944. Kur Italia fashiste pati sulmuar që nga territori i Shqipërisë Greqinë, parlamenti grek shpalli ligjin e luftës dhe me këtë rast filloi një fushatë të ashpër spastrimi të shqiptarëve të Çamërisë nën akuzën e bashkëpunimit me fashizmin. Fillimisht kërkuan që shqiptarët të largoheshin vullnetarisht nga vendbanimet e tyre. Kur kjo nuk ndodhi, andartët grekë, nën komandën e Napoleon Zervës, Zoto Kronjës, Lefter Strugarit, Kristos Stravopulos, Koço Nikollaz etj., internuan me mijëra çamë, të gjithë meshkuj të moshës 7 deri në 70 vjeç, sipas planit gjenocidial të shfarosjes së racës së shqiptarëve. Nga të arrestuarit 350 u dogjën të gjallë ose u rrahën deri në vdekje e mbetën pa varr. Nga të internuarit 4500 nuk u kthyen më kurrë në familjet e tyre dhe ende sot bëjnë pjesë në kategorinë e viktimave të zhdukur pa nam e pa nishan. Më pas, prej qershorit të vitit 1944 deri në mars 1945, trupat e Zervës shpërngulun dhe dëbuan prej vendbanimeve të tyre mbi 20 mijë shqiptarë të Çamërisë, dogjën 68 katunde me 6500 shtëpi. Nga torturat e dhunës së pashoqe vdiqën në këtë periudhë 829 burra, gra, fëmijë, pleq të pambrojtur, ndërkohë që 2760 prej tyre vdiqën prej urisë, sëmundjeve dhe trajtimit çnjerëzor, pasi ishin përzënë nga shtëpitë e tyre. Datat 26 dhe 27 qershor janë ditët e përkujtimit të gjenocidit grek kundër shqiptarëve të Çamërisë. Në këto dy data nazistët gjermanë kryen masakrën e 218 banorëve të fshatit grek të Distomos. Por në këto data viktimat çame ishin shumëfish më të shumta në disa katunde të Çamërisë. Ndërsa nazistët gjermanë kishin masakruar një fshat të vetëm, fashistët grekë masakruan banorët e dhjetëra fshatrave të Çamërisë, duke shkaktuar qindra viktima të pafajshme. Në territorin e Shqipërisë më 26 dhe 27 qershor organizohen çdo vit manifestime dhe protesta, duke bërë thirrje që qeveria greke ti njohë krimet e kryera ndaj shqiptarëve, të rikthejë pasurinë e pronat dhe të kompensojë dëmet e shkaktuara. Por thirrjeve që janë bërë nga ana e viktimave çame, qeveria greke u është përgjigjur kurdoherë me refuzim kategorik të marrjes së përgjegjësisë për to. Madje, më 30 qershor të vitit 2001 drejtori i Departamentit të Marrëdhënieve me Jashtë i Institutit të Athinës deklaronte se “gabimi ynë është që nuk i ndoqëm deri në fund për ti shfarosur”, duke dëshmuar se modeli i sundimit dhe racizmit fashist ka vijuar të jetë i pranishëm në shoqërinë e qeverinë greke deri në ditët tona.

Po cilat elemente dalluese e të përbashkëta me kërkesën greke për dëmshpërblim nga ana e Gjermanisë kanë kërkesat e shqiptarëve të Çamërisë? Së pari, fshatarët e fshatit grek të Distomos kanë kërkuar dëmshpërblim prej 100 milionë euro për 218 viktima. Nëse shqiptarët e Çamërisë do të formulonin një kërkesë dhe ankesë të tillë të ngjashme për 6500 viktimat e shkaktuara në vitet e Luftës së Dytë Botërore, pa përfshirë mijëra të tjerë në vitet 1920, atëherë shuma që do të kërkohej arrin në 2 miliardë e 951 milionë euro. Kësaj shume do ti duhej ti shtoheshin edhe kthimi i pasurive dhe pronave të grabitura, e cila është dhjetëra fish më e madhe, si dhe shuma e parave si kompensim për përdorimin e paligjshëm të tyre nga ana e autoriteteve të shtetit grek për gati 70 vjet. Standardi grek është një përparësi e jashtëzakonshme dhe një argument i pakontestueshëm për të riformuluar kërkesat për realizimin e së drejtës që shqiptarët e Çamërisë kanë për rikthimin e dinjitetit, pronës dhe pasurisë së tyre. Edhe nëse të gjithë qeveritarët grekë do të kërcëllonin dhëmbët natë e ditë kundër kërkesave të çamëve, ata nuk do të rezistonin gjatë nëse do tu hidhej përpara standardi që ata kanë kërkuar të zbatohet për 218 viktimat e një fshati të shkaktuara në kohën e Luftës së Dytë Botërore. Për ne shqiptarët nuk ka rëndësi se çfarë synon vendimi i qeverisë greke, përmes të cilit i kërkohet qeverisë gjermane të dëmshpërblejë 100 milionë euro për familjet greke. Për organizmat që merren me problemin më të mprehtë ballkanik, problemin çam, rëndësi ka që ky model dhe kjo kërkesë të modelohet në atë mënyrë që askush të mos gjejë argumente kundërshtimi. Një prej këtyre argumenteve na e kanë dhënë vetë grekët. Ky argument në të vërtetë nuk funksionon sa i përket kthimit të çamëve në pronat e veta në Filat, Konicë, Paramithi si dhe i shqiptarëve të tjerë në Janinë, Artë, Prevezë e territore të tjera të banuara nga shqiptarët. Kthimi i pronave dhe pasurive dhe e drejta e kthimit për të banuar në shtëpinë e pasurinë e grabitur me dhunë është një e drejtë që nuk ka nevojë për ndonjë model. Në këtë vështrim, grekët nuk kanë se çfarë të ofrojnë për çamët. Qeveria e Athinës na ka dhënë vetëm modelin e kërkesës sa u përket viktimave të shkaktuara nga ana e andartëve të Napolon Zervës, i cili për masakrat kundër shqiptarëve nderohet e respektohet nga ana e shoqërisë së sotme dhe qeverive të Greqisë. Ndërkaq dihet fakti se ish-kancelari i Gjermanisë Gerhard Shrëder në një letër të shoqatës “Çamëria” ka premtuar ndihmën e shtetit të tij sa i përket kërkesës së drejtë e legjitime të shqiptarëve të Çamërisë. Në këto kushte, konflikti greko-gjerman është si vaj në lakra sa i takon konfliktit greko-shqiptar për Çamërinë. Por me Gjermaninë na lidh dhe një fat tjetër i përbashkët: në Gjermani ekziston një shoqatë, më e fuqishmja në vend, e cila merret me të drejtën e të shpërngulurve gjermanë pas Luftës së Dytë Botërore nga territoret e sotme të Polonisë e Çekisë. Modeli i luftës që kjo shoqatë bën për të drejtën e gjermanëve të shpërngulur atëbotë është ndoshta një model suksesi edhe për shoqatat, partitë politike dhe instrumente të tjerë që merren me problemin çam dhe të drejtën e shqiptarëve për të jetuar në territoret e të parëve të tyre.



http://www.lajmishqip.com/?p=15761
Jam fisnike e kam zemren gure,
si Shqiponja ne flamure.
Mburrem dhe jam krenare,
qe kam lindur Shqiptare.
Nga do qe te jem me ndjek fati,
se jam Shqiptare, shkurt hesapi !!



qiellikaltër
Honored Member
Honored Member
Posts: 358
Joined: Sat Jul 18, 2009 6:22 pm
Gender: Female
Location: Shqipëri

Re: Çamëria dhe modeli grek i “së drejtës”

#2

Post by qiellikaltër » Wed Jan 19, 2011 10:38 pm

Duhet te ngrihet nje ceshtje e ngjashme edhe me Serbine. Nuk e kuptoj pse secili autor e ka kapur vetem ne nje kendveshtrim ceshtjen shqiptare, por te pakten u reagua si per jugun, ashtu edhe per veriun:

"Shqipëria ka një çështje të pazgjidhur në dosjen e marrëdhënieve me Serbinë, që është ajo e reparacioneve për dëmet e shkaktuara nga minat që regjimi i Sllobodan Millosheviçit mbolli në territorin e Shqipërisë gjatë luftës së Serbisë kundër Kosovës. Nga ato mina janë shkaktuar dhjetëra viktima dhe dëme të pallogaritshme materiale. Nuk kam mendimin se ka bazë dhe justifikim heshtja e qeverive shqiptare, njëra pas tjetrës, që pas rivendosjes së marrëdhënieve diplomatike mes Shqipërisë dhe Serbisë në vitin 2001, nuk e kanë ngritur çështjen e reparacioneve. Shfaqet si një ndjenjë dhe një kompleks inferioriteti nga ana e udhëheqësve të politikës shqiptare, të majtë dhe të djathtë qofshin, të cilët inferioritetin e tyre e shesin për "konstruktivitet".
Në fakt, ajo që po ndodh në rastin e Greqisë është një mësim shumë i madh në disa drejtime. Është mësim për qytetarët e Shqipërisë së Veriut, të cilët kanë pësuar më së shumti nga minat e Serbisë në territorin e Shqipërisë. Qytetarët shqiptarë mund të ndjekin shembullin e qytetarëve grekë, të cilët në vitin 1997 dhe 2000 e hodhën çështjen në gjykatat vendase. Kur qeveritë vendase nuk e zbatuan vendimin e gjykatës greke, ata e hodhën çështjen në një gjykatë të Italisë. Dhe shteti grek, që kishte hezituar 14 vjet që të përkrahte çështjen e atij grupi qytetarësh, u detyrua më në fund të merrte përsipër çështjen në GJND.
Çështja e reparacioneve është një çështje e hapur, që duhet shtruar për zgjidhje, dhe është i papranueshëm sugjerimi se i ka kaluar koha. Mësimi tjetër, që del, është për reparacionet, që Kosova duhet të kërkojë për krimet e luftës, viktimat dhe dëmet e mëdha, që Serbia ka shkaktuar në Kosovë. Kosova ka avantazhin, që krimet e Serbisë i ka pranuar dhe i dënuar GJND dhe dokumentet kryesore të KS të OKB-së. Prishtina duhet të marrë nisma për këtë çështje dhe të koordinojë me Tiranën, nëse kjo e fundit e konsideron Kosovën pjesë e interesit të saj jetik dhe kombëtar. Zhvillimet në marrëdhëniet mes Greqisë dhe Gjermanisë janë çështje e tyre dypalëshe, por jehona, mësimet dhe precedenti, që ato krijojnë, mund të shërbejnë si udhërrëfyese për diplomacinë dhe për shtetin shqiptar."

http://www.balkanweb.com/analiza/2689/r ... 54755.html
"Du t'jem zot, n'timen tok,
dje dhe sot, sot e neser."

User avatar
Bylliones
Member
Member
Posts: 10
Joined: Tue Jul 28, 2015 7:59 pm
Gender: Male

Re: Çamëria dhe modeli grek i “së drejtës”

#3

Post by Bylliones » Wed Jul 29, 2015 6:58 pm


User avatar
Bylliones
Member
Member
Posts: 10
Joined: Tue Jul 28, 2015 7:59 pm
Gender: Male

Re: Çamëria dhe modeli grek i “së drejtës”

#4

Post by Bylliones » Wed Jul 29, 2015 6:59 pm

Come tanti di voi avranno seguito, in data 24 Luglio è andato in onda Radici su Rai Tre (link). Nel ringraziare la RAI e Davide Demichelis per l’impegno e la passione, riteniamo che possa essere interessante condividere con i nostri lettori una parte dei filmati girati con un cellulare, filmati che la RAI ha deciso di non mandare in onda poiché “Radici non racconta storie di nazioni ma di persone. “Radici” non fa inchiesta, non si occupa di politica e non fa denunce.

Di sotto, quindi, potete vedere quello che è successo in territorio greco quando gli unici due albanesi della spedizione Rai (Sonila Alushi e l’autista albanese) sono stati fermati, senza alcun motivo, dalla forze della polizia greca. Fermo che rimane tutt’ora inspiegabile, tanto che Sonila ha deciso di indirizzare una lettera alle autorità greche per cercare di capire meglio i motivi di quello che, come i filmati possono confermare, sembra abuso di autorità. Felici, eventualmente, di essere smentiti dalle fonti greche che potranno scriverci per provare le esigenze di sicurezza pubblica che hanno giustificato il fermo.



Ambasciata della Grecia a Roma, Italia.

Ambasciata della Grecia a Tirana, Albania.

Egregi Signori Ambasciatori

Mi chiamo Sonila Alushi, ho 36 anni e sono cittadina albanese, residente in Italia da 17 anni. Le mie radici, però, affondano in Çamëria o, se preferite, Thesprotia.

Vi scrivo per rendervi di una situazione successami nella cittadina di Margariti il giorno 17 Maggio 2015. Mi trovavo là con la troupe della televisione italiana RAI 3. Mi trovavo là perché scelta come protagonista del documentario “Radici”. Si tratta di un programma che compie un viaggio alla ricerca delle radici, degli affetti, dei luoghi e dei ricordi legati ad ogni protagonista. A Margariti ancora oggi ci sono le case in rovina dei çam, tra i quali quella che fu del mio nonno paterno.

Siamo stati interrotti da un signore che si è proclamato poliziotto greco. Dopo una nostra iniziale diffidenza, ci ha mostrato un tesserino senza dire il suo nome e cognome, e lo abbiamo seguito in centrale. Temevamo di aver infranto chissà quale legge, magari qualche piccola infrazione stradale. Eravamo sereni e disponibili, come conviene quando si è ospiti nella terra dei propri avi. Capirà, quindi, il nostro stupore quando, appena entrati, lo stesso l’agente ci ha chiesto se c’erano degli albanesi nel nostro gruppo.
Ho risposto che io lo ero, ovviamente, e così ha fatto anche il nostro autista. Abbiamo consegnato i nostri passaporti che sono stati fotocopiati. Quando ci ha chiesto di seguirlo nel suo ufficio per rispondere a delle domande, ci siamo alzati tutti, ma con tono rapido e un po’ infastidito il poliziotto ci ha spiegato che bastavano solo i due cittadini albanesi! Alla comprensibile richiesta di spiegazioni dei nostri compagni italiani, è seguito un battibecco che ha solo alimentando la tensione. Ho preferito calmare i miei compagni e seguire questo signore per evitare di coinvolgere la loro ambasciata. In fondo, non avendo violato nessuna legge e nessuna regola in territorio greco, non avevo di che preoccuparmi. Ero una libera cittadina in uno Stato democratico, giusto? Mentre ai nostri compagni di viaggio ma, si guardi bene, cittadini italiani si offriva il caffè, noi abbiamo risposto all’interrogatorio dell’agente della polizia di Margariti! Volle sapere dove sono nati i miei nonni, come si chiama mio padre, mia madre, mio marito, i miei figli! Sembrava, con tutto il rispetto, un impiegato dello Stato civile che mi doveva rilasciare un certificato di nascita. Ma non era sufficiente. Volle sapere dove abito, di che cosa mi occupo, dove sono nata e che cosa avevamo fatto in Grecia! Volle sapere come avevamo fatto ad entrare in confine e quando. Volle sapere quando saremmo andati via e cosa avremmo fatto subito dopo andati via da lì! Lo stesso fece con il nostro autista! Rispondemmo a tutto con serenità. Alla mia richiesta di spiegazioni, rispose dicendo che : “E’ una prassi Signora. Noi usiamo fermare e informarci sugli stranieri che visitano il nostro paese. E’ una questione di sicurezza per tutelare i nostri cittadini dai possibili malfattori!”

Ergo gentili Signori, da un gruppo di 5 stranieri di cui tre italiani e due albanesi, solo noi albanesi venivamo studiati, fermati e interrogati per una questione di sicurezza, per capire appunto, se eravamo dei possibili malfattori!

Sono dispiaciuta; sono scandalizzata; sono amareggiata; sono indignata dall’atteggiamento e dal comportamento delle forze dell’ordine della cittadina di Margariti!

Quando ero piccola, mia nonna mi ha raccontato che fu un greco di Margariti ad aiutarla fornendo vestiti, alimenti e animali alla sua famiglia mentre si nascondeva terrorizzata nelle montagne. No, non erano banditi, ma si nascondevano per motivi che sapete bene e sui quali preferisco non tornare ora. E mi ha raccontato che fu un’altro greco di Katavothra ad accompagnare la famiglia del mio bisnonno sino al confine con l’Albania. E il mio nonno materno mi ha raccontato di quanto amava la lingua, la musica e le usanze greche. E mi ha raccontato di come andava d’accordo con i suoi vicini greci e di quanti amici greci avesse!

Quello che cerco di dire è che nonostante la triste sorte che hanno dovuto subire i miei famigliari, loro non mi hanno nutrita con odio, pregiudizio e rancore nei confronti del popolo greco, anzi: la lingua, i balli, la musica, le usanze che vi appartengono, mi sono state presentate come bellezze e cose da amare. Mi hanno insegnato a rispettare la vostra gente ed il vostro paese. Ed è così che mi sono comportata, e così mi comporterò sempre.

Ed è proprio per questo motivo, per questo debito di gratitudine verso i miei avi che vi segnalo quanto sopra. Non è purtroppo, un fatto nuovo. E’ la prassi che subiscono molti cittadini albanesi che vogliono visitare le case dei loro avi in Thesprotia.

Quanto avvenuto in Thesprotia è un vero e proprio dramma che non potrà essere negato e nascosto per sempre e questo atteggiamento discriminatorio di vari rappresentanti del vostro Stato, non aiuta affatto i rapporti di buon vicinato. Così come non aiuta il turismo albanese nelle vostre coste. Ma, soprattuto, non aiuta voi. Purtroppo, la storia rimane con il suo carico di orrori e a nulla vale imporre una censura della memoria. Molto meglio è ammettere ed elaborare la disumana e pianificata persecuzione di migliaia di donne, uomini e bambini çam. E’ l’unico modo per superarla, non pensate? Come amica del vostro popolo, è quello che mi auguro. Che possiate finalmente risolvere la fobia del vostro passato, non rimuovendolo, ma facendone un elemento di consapevolezza, per il rispetto di ogni minoranza.

Ma potrei sbagliarmi, forse. Forse il nostro fermo nulla ha a che vedere con il genocidio çam. In tal caso, sarò contenta di sentire le vostre spiegazioni su quanto mi è successo.

Con vera amicizia e rispetto.

Sonila Alushi.

Bergamo il 24/07/2015

User avatar
Tomorr
Senior Member
Senior Member
Posts: 150
Joined: Sat Jul 11, 2009 6:26 pm
Gender: Male

Re: Çamëria dhe modeli grek i “së drejtës”

#5

Post by Tomorr » Wed Jul 29, 2015 8:37 pm

Si ka mundur ti ndaloje keta nje polic civil?

Post Reply

Return to “Diplomaci dhe e drejtë ndëkombëtare.”