"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Arvanitet

Këtu mund të bashkohen për të shkëmbyer mendime, pjesëtarë të diasporës ose komuniteteve të ndryshme arbërore.

Moderator: Strokulli

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#271

Post by Arbëri » Thu Apr 14, 2011 1:32 pm

Origjina shqiptare e presidentit grek Karolos Papulias

Image
 
Siç kemi shkruar në shkrimet e mëparshme shumë Kryetarë që kanë udhëhequr Greqinë kanë qenë shqiptar ose kanë pasur origjinë shqiptare. Njëri nga këto kryetar që ka origjinë shqiptare është edhe kryetari i sapo rizgjedhur ditën e mërkurë i Greqisë Karolos Papulias i cili kaherë është një mik i Shqipërisë dhe i shqiptarëve. Karolos Papulias 81 vjeçar u rizgjodh nga Kuvendi i Republikës Greke me 266 vota pro nga gjithsej 298 deputet të pranishëm. Më 12 mars Papulias do të bëj betimin mbas mbarimit të mandatit të parë të tij si Kryetari i Greqisë Karolos Papulias gjithnjë ka qenë çelësi i zhbllokimeve të marrëdhënieve të krizave të ngrira të politikës midis Greqisë dhe Shqipërisë. Atij i takon merita se ideoi në fillim të viteve 1980 heqjen e Ligjit të gjendjes së Luftës me Shqipërinë, por ky ligj nuk u miratuar nga Kuvendi i Greqisë. Ai ka lindur në të vërtetë më 1929 në fshatin Voshtina (sot quhet Pogoniani) pranë kufirit me Shqipërinë. Ky fshat ndodhet në krahinën e Çamërisë dhe dikur banohej nga popullsia shqiptare. Siç jemi të njohur nga historia në vitet 1945 forcat reaksionare greke dëbuan me forcë popullsinë shqiptare çame nga trojet e tyre mijëravjeçare. Kështu, edhe qindra bashkëfshatarë të Kryetarit të sotëm grek u përzunë me dhunë nga fshati i lindjes Voshtina. Pas mbarimit të shkollës së mesme në Janinë Karolos Papulias studioi për drejtësi në Universitetin e Athinës dhe doktoraturën e mbrojti në universitetin e Këlnit. Që në moshë të re ishte pjesëtar i rezistencës kundra pushtuesve nazistë gjermanë. Më 1974 u bashku në partinë socialiste PASOK dhe u bë anëtar i Këshillit Qendror të Lëvizjes dhe që nga Prilli i 1975 zgjidhet Sekretar i Komisionit të marrëdhënieve me jashtë të PASOK-ut dhe në vitin 1977 zgjidhet për herë të parë deputet i PASOK-ut për Janinën. Ai ka qenë njëri nga bashkëpunëtorët më të ngushtë i themeluesit të PASOK, Andrea Papandreut, Papulias mori postin e Ministrit të Jashtëm më 1981 dhe që atëherë luajti një rol të rëndësishëm në formimin e politikës së jashtme të qeverisë së Pasok-ut. Ka qenë Ministër Plotësues i Jashtëm 8/2/1984-5/6/1985 dhe nga 5/6/1985- 26/7/1985 dhe Ministër i Jashtëm 26/7/1985-2/7/1989 si dhe në periudhën nga 13/10/1993-22/1/1996. Në Nëntor të 1989 mori pjesë në qeverinë ekonomike të Ksenofoda Zolotas si Ministër Plotësues i Mbrojtjes Kombëtare. Më 24 Shtator 1990 në Kongresin e dytë të socialistëve grek zgjidhet anëtar i Këshillit Qendror të partisë post në të cilin rizgjidhte deri në Kongresin e gjashtë në Nëntor të 2001. Më 11 Tetor 1995 zgjidhet për herë të parë anëtarë i Këshillit Ekzekutiv të PASOK-ut dhe një vit më vonë u betua si anëtarë i Sekretarisë Politike. Në Tetor të vitit 1996 zgjidhet kryetar i Grupit Parlamentar për Çështjet e Jashtme dhe të Mbrojtjes dhe në Korrik të 1999 zgjidhet Kryetar i Komisionit për çështjet e jashtme dhe të mbrojtjes të parlamentit grek, post në cilin rizgjidhet edhe më 2001, 2002 dhe 2003. Është i martuar me Maria Panu dhe ka tre vajza.

Njeriu që shkrinte akujt e politikës greko-shqiptare

Karolos Papulias kur ishte ministër i jashtëm bëri vizitën e parë në Shqipëri më janar të 1985 në hapjen e pikës të kalimit kufitar të Kakavijës. Në nëntor të vitit 1987 Karolos Papulias me një grup ministrash grek vizitoi për herë të dytë Shqipërinë. Midis ministrave në atë vizitë ishte edhe ministria e kulturës greke arvanitia Melina Mërkuri. Kur marrëdhëniet greko-shqiptare në nëntor të vitit 1993 ishin të keqësuar për arsye të dëbimit të një prifti grek nga Shqipëria i cili akuzohej për agjitacion. Atëherë policia greke dëboi me forcë mbi 80 mijë emigrantë ekonomik shqiptarë nga Greqia. Ministri i jashtëm grek i Partisë Socialiste PASOK i sapo zgjedhur Karolos Papulias do të udhëtonte drejtë Shqipërisë për të zhbllokuar marrëdhëniet dypalëshe që ishin ngrirë në qershor të vitit 1993, kur në pushtet në Greqi ishte Partia Demokracia e Re. Në prill të vitit 1994 në repartin ushtarak të Peshkëpisë të rrethin e Gjirokastrës një komando paramilitare greke e grupit MAVI vrau kapitenin Fatmir Shehu dhe ushtarin Arben Gjini. Po në gusht të atij vitit piloti grek Kosta Vrakas hedh nga avioni i tij në Jug të Shqipërisë fletushka me shkrime kundër Kryetarit të shtetit shqiptar z.Sali Berisha. Dhe përsëri ishte ministri i jashtëm i Greqisë Karolos Papulias që do të udhëtonte në Tiranë për të zhbllokuar krizën politike midis dy vendeve.

Origjina shqiptare

Sipas një shkrimi të botuar në gazetën “REPUBLIKA” në gushtë të vitit 1995 shkruhet se: “Karolos Papulias është me origjinë të pastër shqiptare. Babagjyshi i tij quhej Sulejman dhe i përkiste fesë islame dhe ishte nga fshati Voshtina”. Këtë e deklaroi arvanitasi i shquar tashmë i nderë Aristidh Kola. Kryetari grek Karolos Papulia ka qenë shok klase në fshatin e lindjes me aktorin fierak çamin Fuat Boçin dhe midis tyre ruhet ende një miqësi e mirë. Gazetarja Marina Vihu përmes një shkrimit të saj botuar në vitin 2005 ndër të tjera sjell kujtimet fëmijërore nga jeta e Fuat Boçit: ”Një ditë ndërsa ishim nisur për në shkollë me Karolosin, na u kthye mendja dhe shkuam për zogj. Ditën tjetër, mësuesja na nxori të dyve para klasës dhe na i shkuli veshët kaq fort, saqë më dhembin edhe sot e kësaj dite”. Fuat Boçi po ashtu kujton të atin e Karolos Papulias, kolonelin atëherë në lirim Grigoris Papulias, i cili i nxirrte thuajse lakuriq në dëborë, i mbulonte me të dhe pastaj i vinte të vraponin që të kaliteshin.
 
Nga Arben Llalla
http://www.shqipmedia.com/portal/2010/0 ... -papulias/
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#272

Post by Arbëri » Wed Jun 08, 2011 10:08 pm

Antologjia e këngës dhe e muzikës Arvanite një thesar kombëtar
Image
 
‘’Nga katër ishujt e tjerë (Salamina, Poros, Hidra, Speca) nuk njoh të ekzistojnë as melodi, por as edhe tekste.
Këto ishuj janë shqipfolës dhe duhet të merremi me këtë temë të rëndësishme të laografisë sonë më seriozisht; bashkëjetesën në Greqi dhe konkretisht me këto vende shqipfolëse aty ku këndohet kënga greke dhe arvanitase. Këto ishullorë këndojnë në dy gjuhë, dhe kur këndojnë shqipfolësit këngët greke duket qartë se ata nuk i këndojnë pa asnjë ndryshim nga grekfolësit’’.(Melpo Merlje; Laografia Muzikore në Greqi, Arkiva Laografike Muzikore Athinë, 1935, fq.44)

Në fund te vitit 2002, doli ne qarkullim Antologjia e Këngëve Arvanite të Greqisë, pregatitur me kujdes nga këngëtari dhe muzikologu i shquar arvanitas Thanasis Moraitis.
Mbas 17 vjet studimesh, kërkimesh dhe udhëtimesh nëpër trevat e Epirit, të Follorinës, të Konicës, të Thraqis, të Korinthit, të Atikisë dhe Viotisë ku banojnë arvatitët dhe këndohet kënga e tyre në Greqi, shkrimtari muzikant dhe këngëtar Thanasi Moraiti na sjellë një Antologji me vlera të mëdha shkencore dhe historike, gjuhësore dhe muzikore, që përmban mbi 140 materiale muzikore të shkruara me tekste traskrituara në greqisht dhe përkthyer në shqip. Të gjitha këngët shoqërohen me nota në pentagrame muzikore, parathënien Teorike dhe Analizën Muzikore e ka bërë Dimitri Leka, ndërsa parathënien e librit e ka bërë Marko F. Dragumi, Drejtor i Muzeut Laografik(popullor) të Athinës, i cili shkruan; ‘’Kjo Antologji e cila është frut i një pune shumëvjeçare të mundimëshme dhe të lodhëshme e cila përmban në vetvete jo vetëm një njohje të thellë të Antologjisë së gjuhës, por edhe të njohjes së thellë muzikore. Bëhet fjalë për një vepër e cila vjen të mbushë një boshllëk të madh, më në fund kënga dhe poezia muzikore popullore arvanitase është e rregjistruar dhe kjo më e pakta e asaj që ekziston, por mbi të gjitha është hedhur baza e saj. Dhe kjo është një nga punët me anë të së cilës duhet të mbërrijmë dhe të zgjerojmë horizontet tona etnomuzikologjike’’.
Autori i Antologjisë së Këngës Arvanite, Thanasi Moraiti ka shfrytëzua për shoqërimin historik të këngëve arvanitase librat e shkruajtura nga autorët Kosta Biri, Sp. Asdraha, Jani Gjika, Teodor Haxhipandasi. Gjithashtu ka studiuar librat gjuhësor të autorëve Erik Pratt Hamp, Mirosllav Nt. Zabuoçki, Jorgo Babinioti dhe Luka Çiçipi.
Librin e tij Thanasi Moraiti ia ka përkushtuar memorialit të Melpo Merlie dhe mësuesit të tij Spiro Peristeri. Qëllimi i këtij libri është realizimi i dëshirës së themelueses së Qëndrës të Studimeve të Azisë së vogël dhe Muzeut Laografik Muzikor Melpos Merlie, dhe rringjallja e pjesëve të humbura të kulturës popullore greke.
Kërkimet për të mbledhur në një Antologji këngën arvanite Thanasi Moraiti i filloi në vitin 1985, atëherë kur ai dha para publikut koncertin e tij të parë në teatrin ‘’Orfeas’’ me këngët arvanitase në bashkëpunim me studiuesin dhe historianin arvanitas Aristidh Kolia, kompozitorin arvanitas Dhimitri Leka.
Thanasi Moraiti ka dhënë disa koncerte në Greqi, Hollandë dhe Belgjikë me këngët arvanitase, ndërsa në Shqipëri ka marë pjesë në Festivalin Folklorik në Berat.
Me nxjerrjen e botimit të librit të parë të Antologjisë të Këngës Arvavanite të Greqis që i mungonte historis Arvanite duhet thënë se këngëtari, muzikanti dhe shkrimtari arvanitas Thanasi Moraiti na ka sjellë një dëshmi shkencore të rrëndësishme të elementit kulturor-muzikor të vjetër të shqiptarëve të lashtë në shekujt e mëparshëm në Ballkan. Kjo vepër Antologjie është një ogur i bardhë të pasurimit mbarë kombëtar të gjakut të shprish të Arbërit kudo në botë që ata ndodhen. Në këtë Antologji lexuesi do të mësojë nëpërmjet këngëve që ka mbledhur Moraiti ngjarjet e rrëndësishme historike të luftrave, dashurisë, vajeve të kombit Arbër që nuk mundi ti shkruante me penë dhe bojë në ato vite të vështira në luftën për ekzistencë kombëtare, por i trashëguam me anën zërit të fuqishëm popullor.

Deklaratë e deputetit të PASOK-ut arvanitasit Teodor Pangallos në prezantimin e Antologjisë Arvanitase.

Në prezantimin e librit të Thanasi Morait kishte shumë të pranishëm midis tyre ishte dhe deputeti i PASOK-ut arvanitas Teodor Pangallos i cili përshëndeti në prezantimine Antologjisë Arvanitase dhe tha;
‘’Për ne që u lindëm në shtëpi ku gjyshja jonë fliste arvanitika, këtë gjuhë që nuk është siç dëgjojmë të thonë sot ca ‘’karafila’’, greqisht me ca fjalë të tjera, por është shqip, shqipja e pastër e shekullit 14-të dhe këtë na e vërtetojnë edhe emigrantët e sotëm shqiptarë që ndodhen në Mesologjia dhe na thonë; ‘’Ju flisni shqipen e vjetër’’. Dhe kjo është shumë e llogjikshme nga pikpamja gjuhësore, pasi gjuha e shqiptarëve që u vendosën këtu në shekullin 14-të, panë gjuhën e tyre të evoluojë në greqishten dhe ajo që erdhi deri në ditët tona ishte idioma e vjetër e shqipes.
Për ne humbja e gjuhës arvanitase është si të kemi humbur atdheun, sepse përmban një kulturë të cilën jo në kushte e një shtypjeje, sepse arvanitasit nuk mundë t’i shtypte kush në Greqi, ata udhëhiqnin Greqinë, ishin gjeneralë, kryeministra, presidentë dhe pronarë të kryeqytetit, jo në kushtet e një shtypjeje pra, por vetë ata e ‘’gëlltitën’’ të shkuarën e tyre, sepse në mënyrë fanatike qenë të bindur se ishin grekë, dhe me ndihmën edhe të mësuesve arritën ta zhdukin gjuhën arvanitase, të cilën askush nuk e flet sot, të paktën nga mosha ime poshtë. Tani lavdi Zotit, na kanë mbetur ende ca gjyshër e gjyshe që e flasin.
Mirëpo është gjynah që kjo gjuhë të humbasë dhe besoj se puna që ka bërë Thanasis Moraiti ndihmon që të mos jetë arvanitia (arberishtja) një atdhe i humbur. Duhet të dalin në dritë, gjuha, kultura, zakonet, doket, sepse përndryshe, po mbeti në errësirë do të jetë vërtetë një atdhe i humbur’’.

Eric Pratt Hamp, pedagog i gjuhësisë në Universitetin e Çikagos ka thënë. ‘’Gjuha arvanitase ka një kontribut unikal me pasuri të veçantë në shumë drejtime të rëndësishme, dhe Greqia është po aq me fat që ka këtë burim të pasur në tokën e vet dhe ndërmjet qytetarve të saj’’.

Historia e këngës arvanitase dhe biografia e shkurtër e shkrimtarit dhe këngëtarit arvanitas Thanasis Moraitis.

Thanasis MoraitisKënga arvanitase përbën një pjesë ndër më të vyerat e krimtarive muziko-poetike të popullit grek sot, por kjo vërtetësi e padyshimtë për grekun në shekullin 21, nuk është përmbledhur për arsye të ndryshme.....
Në përmbledhjet e njohura të këngëve popullore të shekullit 19, pra nuk ka këngë arvanitase në Greqi.
Folkloristët e saj kohe, me pararojë N. Politin, jepnin betejën e tyre për përmbysjen e teorive të Falmerajerit dhe dëshmuar, përmes materjaleve folklortike.
Në qëllimet dashakeqe të mirënjohura të kohës u flijua kënga arvanitase, u zhduk, u shpall e pa qenë. Por, faktet më të rrëndësisshme folklorike të popullit tonë shqiptar, që tregojnë vazhdimsinë e pandërprerë të racës, u takojnë arvanitasve të Greqisë. Veshja zyrtare kombëtare greke është fustanella shqipëtare që vishej nga arbërit e Kroacisë, Kosovës e deri në More(Popleponezi), që përbën një zhvillim të veshjes mbarë pellazgjike, vallja çame është arvanitase ose shqiptare, që kërcehet nga të gjithë grupet folklorike greke sot.
Arvanitasit këta ‘’Krijues të Greqisë së Re’’ është populli që mbajti barrën kryesore të luftës çlirimtare të 1821. Të fuqishëm, të paposhtur, dhe liridashës, lanë me gjakun e tyre tokën greke dhe paguan me flijimet e tyre lirinë e Greqisë së Re. Një popull i tillë, me shpirtin luftarak, është e natyrëshme të shprehej përmes këngës epikolirike dhe vajeve. Por këngë folklorike arvanitase në antologjinë greke të shekullit 19, nuk ka.
Intelektualë bashkëkohës arvanitas si G.Gjika, M.Dede, E.Lapi, G.M. Paidushi, N.Saltaris, që hartuan antologjinë e këngës arvanitase, në 40 vjetët, e fundit, nuk përfshinë në to këngët epikolirike, por vetëm ‘’dyvargjeshe’’ popullore të jetës së përditëshme paqësore, që i datohen shekullit 20, ose në rastet më të mira, të shekullit 19.
Nga dokumentat historike që kemi vërtetojnë parimin dhe tregojnë faktin se kënga e vjetër arvanitase ishte së pari dhe kryesisht epike dhe lirike. Gjuha arvanitase nuk shkruhej. Nuk përbënte gjuhë të shkollimit, por kryesisht të njerëzme të pa shkolluar të asaj kohe të popullit arvanitas ose shqiptar.
Ngjarjet e përditëshme dhe ngjarjet historike shpëtoheshin dhe rruheshin përmes këngës, tjetër mënyrë nuk kishte.
Nga P.Hioti që shkroi ‘’Historinë e Shtat Ishujve’’ më 1866, na dëshmon që suliotët arvanitas, që ishin vendosur në ishullin e Korfuzit. Kur pastronin armët, këndonin në arbërisht bëmat e tyre trimërore.
Por këngë arvanite të suliotëve nuk ka në asnjë Antologji.
Dy këngë suliote gjenden tek ‘’Bleta shqiptare’’ e Thimo Mitku, që u botua më 1878 në Aleksandri, Egjypt.
Më 1891, historiani dhe gjuhëtari Artur Miklofer botoi veprën ‘’Atika und seine Heutigeu’’ ku, midis të tjera thotë- ’’Mesa di unë, këngët popullore bashkëkohore greke i janë përshtatur këngëve të vjetra të dashurisë, lirisë dhe kaçake të arvanitase’’.
Kështu u bë greqëzimi gjuhësor ku u flijua në këtë mënyrë kënga e vjetër epikolirike arvanitase, e cila kaloi tek brezat e rinj në variantin grek dhe kështu u njoh.
Instrumentistë dhe këngëtarë të shquar popullor si, sulioti Vurko, Stefanopulo, Ngrici, Papasidheri, Mitaqi, ishin arvanitas dhe shumë këngë arvanite i rishkruan në gjuhën greke, duke ruajtur, formën muzikore ose duke rregulluar me të dhëna të reja, kryesisht nga viti 1835, kur bavarezët futën në Greqi klarinetën.
Kështu kishte një çarje të madhe të krijimtarisë muzikore-poetike të arvanitasve në Greqi. Këngët e vjetra epikolirike arvanite u harruan me kalimin e kohës, pasi askush nuk u interesua të bëjë zgjedhjen e duhur; pra, të mbledhi krijimtarinë arvanite dhe burimin e tyre.
Kërkimi i këngëve të vjetra epikolirike është çështje tepër e vështirë, por ja vlen mundimi të merret njeriu me to, për pasurimin e më tejshëm të kulturës tonë kombëtare.
Këto 15 vjetët e fundit falë vullnetit dhe kërkimeve të studiuesit arvanitas Aristidh Kolia, muzikantit arvanitas Dhimitër Lekas dhe këngëtarit të njohur arvanitas Thanasis Moraitis, u bë e mundur që të prodhohen dy CD me këngët e vjetra arvanitase me titull ‘’Këngët Arvanitase’’ dhe ‘’Trëndafilat e Shkëmbit’’ që kanë përmbledhjen e disa këngëve të arvanitëve të Greqis dhe të arbëreshëve të Italisë së Jugut.
Thanasis Moraitis u lind dhe u rrit në fshatin arvanitas, Vaja. Gjyshja e tij nuk dinte greqishten, fliste vetëm gjuhën e vatrës arbërishten. Kurse prindërit e Thanasi Moraiti, mëma Gjeorgjia dhe tata Kostandinos, flisnin arbërishten dhe greqishten. Në shkollën fillore Thanasi ngatarronte fjalët greke me fjalët arvanitase, kështu që kishte vështirësi me gjuhën e re greke që po mësonte.
Në panairet që organizoheshin për nder të Shën Athanasin dhe Shën Harrallambit, nëpër fshatrat arvanitase fqinjë me fshatin e tij, Thanasis Moraitis shkonte dhe dëgjonte muzikantë dhe këngëtarë endacakë në shfaqet që jepnin me këngë arvanite dhe greke.
Shumë herë ai rrinte me turirin ngjitur me xhamin e brymtë të kafenesë së fshatit, që ishte shëndruar në qëndër muzikore dhe dëgjonte këngët tradicionale arvanitase, që më parë i kishte dëgjuar nga mëma Gjeorgjia dhe kushurinjtë e tij nëpër gëzime familjare.
Në moshën 13 vjeçare u gjend në Athinë, në kryeqytetin e Greqis, duke ndjekur fatin e prindërve, kur Greqia ishte në kulmin e emigracionit të brendëshme rreth viteve 1970. I mbyllur në qetësinë e tij, në një lagje të kryeqytetit, ai filloi të harronte dhe gjuhën e mëmës arbërishten dhe njerezit e tij që kishte lënë në fshatin e lindjes.
Student i Universitetit Pandios, po të këndoje këngët e ‘’katundeve të prapambetura’’ ishte nënçmuese. Me kalimin e kohës u muar seriozisht me muzikë. Midis shkrimtarve dhe muzikologëve, u njoh me shkrimtarin dhe historiani arvanitas Aristidh Kolia, i cili, tok me gjurmues të tjerë, merrej me mbledhjen dhe studimet e këngëve arvanitase, të Greqisë dhe Italisë së Jugut. Bshkëpunimi me Aristidh Kolën dhe vërtetimet që kishin mbledhur ia shtuan edhe më shumë dashurinë për muzikën dhe këngën arvanitase. Tok me Aristidh Kolën, nisën me këmbëngulje të kërkojnë dhe studjojnë secili në fushën e vet gjithë atë tendë të bollshme.
Me Dhimitër Lekën, Thanasi Moraiti ishte njohur që në Universitetin Pandios. Muzikant shumë i mirë, njohës i përmasave të muzikës së lashtësisë, në vatër të të cilave mendonte, Aristidh Kolia dhe Thanasi Moraiti, duhej të këndoheshin këngët arvanitase.
Puna dhe studimin e filluan nën udhëzimet e mësuesit Spiros Peristeris, që të mos u bënin keq në vend t’u shërbenin mirë këngëve arvanite. Kështu pas një pune dy vjeçare, dha koncertin e parë në teatrin ‘’Orfeos’’ me këngë arvanitase.
Thanasi Moraiti është diplomuar për shkencat politike. Me muzikë filloi të merret më 1983, dhe është muzikant i vetmësuar, muzikën bizantine, ia mësoi protopsalti i mitropolisë së Athinës, Spiros Peristeris. Bashkëpunoi me kompozitorin e madh Miqi Teodoraqin për disqet dhe koncertet e dhëna gjatë periudhës 1984-1987, me këngë greke. Bashkëpunoi me aktoren këngëtare gjermane Gisela May, për një disq që qarkulloi më 1988.
Në prill të 1993, paraqiti në sallën e cermonive të Universitetin e Athinës, kompozimet e veta me vargjet të poetit Kostandin Kavafit.
Më 1998, Thanasi Moraiti nxorri diskun CD e dytë me këngë arvanitase të mbledhura në Greqi dhe Italinë e Jugut me titull ‘’Trëndafilat e Shkëmbit’’ që ishte një bashkëpunim i suksesshëm me studiuesin Aristidh Kolën dhe muzikantin Dhimitri Leka.
Në mars 1998 dha një koncert në teatrin ‘’Palasos’’ me 25 këngët e mbledhura vetë Thanasi në Greqi dhe Italinë e Jugut nga bartës që i këndojnë arbërisht.
Thanasis Moraitis ka marë pjesë tre herë në Festivalet Folklorike të zhvilluara në qytetin e Beratit në Shqipëri.
Në janar të vitit 2001, ka dhënë tetë koncerte në qytetet e ndyrshme të Belgjikës, dhe tetë koncerte në qytetet e Hollandës me këngë arvanitase ku ka patur suksese të mëdha.
Është për të ardhur keq që Thanasis Moraitis me zërin e tij të ëmbël nuk i është krijuar mundësia nga shteti shqiptar apo tregëtarët e fuqishëm shqiptar që na lavdërohen, të japi koncerte me këngët e bukura arvanitase në qytetet e lashta të Arbërisë. Ato këngë që i këndon me dashuri Thanasis Moraitis, u kanë rrezistuar shekujve të tëra të ruajtur me fanatizëm nga populli arvanitas, dhe sot ato këngë po humbasin. Disku CD, i parë me titull ‘’Këngët Arvanitase’’ nuk mundë të gjendet më. Dy CD, që ka nxjerrë vite më parë Thanasis Moraitis me këngë arbëreshe nuk kanë qarkulluar në hapsirën shqiptare dhe nuk njihen nga popullsia e gjerë shqiptare, ato njihen vetëm nga arvanitasit dhe arbëreshët e Italisë.
Vërej; Me fjalën Arvanitas kuptojmë shqiptar para krijimit të shtetit të ri grek 1834, atëhere kur nuk kishte shtete Ballkanike. Në për vendet ku jetojnë shiptarët para se të formoheshin shetet Ballkanike rreth viteve1834, quheshin arvanitas nga shkrimtarët Bizantik, arnaut dhe arnavut nga shkrimtarët turqë dhe të botës arabe, alban nga shkrimtarët latinë dhe anglez. Italianët arbëreshët i kanë quajtur dhe i quajnë zyrtarisht Albanë. Pra është e llogjikëshme që dhe emri arnaut dhe arvanitas është emërtimi i të njëjtit popull, pra të popullit shqiptar. Për më saktë në Fjalorët greqisht- shqip dhe shqip-greqisht, fjala arvanitas përkthehet me origjin albanian.
 
Studim është botuar ne revisten Ekskluzive në vitin 2001-2002, botohet në Prishtinë. Studimi është bërë me syrin e gazetarit dhe të njeriut në terren pranë fakteve të gjalla. Është shfrytëzuar biblioteka e ‘’Lidhjes së Aravinasve të Greqisë’’.
Arben Llalla
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#273

Post by Arbëri » Wed Sep 07, 2011 8:26 pm

Arbëri wrote:
alfeko sukaraku wrote:a e ka kush fjalorin e shqip greqisht te Marko Bocarit.une mendoj se ai fjalore ka vend ne kete teme.
HEROI I SHQETËSIMEVE ATDHETARE E KULTURORE
(MARKO BOÇARI 1790-1823)

Hartuesi i fjalorit të parë dy gjuhësh Greqisht-Shqip
Image
Fjalori i Marko Bocarit ( per momentin vetem ne Arberiaonline )
Ne gjuhen "greke"

Image
Image
Image
Image


Vazhdon..
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#274

Post by Arbëri » Wed Sep 07, 2011 8:28 pm

Image
Image
Image
Image
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#275

Post by Arbëri » Wed Sep 07, 2011 8:31 pm

..vijon
Image
Image
Image
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#276

Post by Arbëri » Wed Sep 07, 2011 8:34 pm

..vijon

Image
Image
Image
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#277

Post by Arbëri » Tue Sep 13, 2011 1:23 pm

Where are the Arvanites - Albanians by blood an language
ALBANIAN SPEAKING LOCALITIES IN GREECE:

IN ATTICA: (Keratea, Kuvaradhes, Kalivia, Koropi, Kapandhriti, Mazi, Spata, Lopesi, Marathona, Buja, Menidhi, Shpatanxiq, Gramatiko, Kalamos, Markopulo, Markopulu of Orap, Moilesi, Malakasa, Kakoshalësi, Halkutsi, Sikamino, Kukuvajna, Anoljosia, Katoliosia, Kamatero, Hasi, Aspropirgo, Brahami).

Region of Megarindhos (70% of the total population): (Ambelakeia, Elensis, Madra, Magula, Vila, Mazi, Kriekuqi.

Salamina island: Capital of Salamina, Kuluri is inhabited by arvanites, plus islands of Muki and Ambelaki).

Region of Egios in the Angistri island 100% of the total population

Region of Thiva: (Hastia, Domvrana, Kokoshi, Ksironomi, Karadas, Frimokastro, Paleopanagjia, Vaja, Kasnesi, Kaskaveli sot Leondaris, Parapungaj, Kapareli, Balca, Kokla, Kleboçari, Pirgo, Lutufi, Ambeloshalësi, Tahi, Ageio Theodori, Neohori, Darimari, Mustafadhes, Dervenoshalësi, Rapendosa, Kakoniskiri, Kavashala, Stefani, Klideti, Skurta, Vathi, Kribatsi, Muriqi, Skimetari, Spaidhes, Latani, Kardhica, Braci, Koqino, Sirçi, Lukisia).

Region of Leivadhia: (Stiri, Kiruaki, Zeriqi, Kukura, Zagara, Mazi, Vrastamites, Kutumula, Luci, Pavlo, Steveniko).

Region of Korinthos: (Agio Theodori, Lutraki, Bisha, Klimendi, Balca e madhe, Balca e Vogël, Lopesi, Dusha, Kastanja, Bitsa, Kutsi, Almiri, Katakali, Bashi, Bitsa, Laloti, Suli, Matsani, Galataki, Rito, Katakali, Sofikon, Karfos, Angjelokastro, Voivoda, Zemeno, Panariti, Mukli, Vasiliko, Vladusa, Velina, Bozika, Atikia, Kriavrisi, Pala Korinthi, Asos, Ksiloqerëza, Limohori).

Region of Lokride: (Livanadhes, Martino, Malesina, Proskina, Pirgos, Mazi, Larina, Surpi, Teologos).

Region of Argos: (Berbati, Limnes, Kuçopodhi, Varduva, priftjani, Pasha, Honika, Bundja).

Island of Nafplios: (Maneshi, Ledra, Pulakidha, Merbaka, Plataniti, Heli, Anifi, Dimena, Gjerbesi, Kofini, Kamari).

Region of Trisinias: (Poros island, Valario, Methana, Vromolimi, Kosona, Agjio Teodori, Megalo Horio, Megalo Potami, Kameni Hora, Ano Fanari, Karaxha, Lesia, Bafi, Ortoliti).

Region of Ermonidos includes island historically known to be inhabited by arvanites, also birthplaces of first chiefs of Greek state: (Hidra, Spetses, Furrni, Baltas, Kranidhi, Porto Heli, Ermioni, Sabariza, Iliokastro, Didimi).

Mantinias: (Dara).

Kalavrita: (Lëkuria)

Patras: (Suli, Mira, Lalikosta, Mirtëza, Franga, Bukura, Verdoni, Hajkali, Krali, Harbilejka, Lefkopetra, Nikoreika, Kareika, Franguleika).

Ilias: Kumani, Bëndeti, Kapelitu, Maliqi, Dorisa, Nemuta, Miles, Kaloleshi, Ageio Ana, Psari, Këmbothekra.

Trifilias: (Sulima, Llapi, Ripësi, Piça, Hiristohori, Psari, Kuvela, Ano Kopanaqi, Agrilia, Varibopi, Vidhisova, Klesura, Dredha, Suli, Shirqi).

Karistias: (Baba, Dramësi, Vreshtidha, Prinja, Kallamaqi, Zakaria, Thimi, Kakogjoni, Koqini, Figja, Bashaj, Dardani, Bezhani, Fokej, Melisoni, Ageio Dhimitri, Mbreti, Krieza, Lepura, Lala, Zerbisha, Vira, Koskina, Marmari, Mesohoria, Nikoleta, Kutumula, Armiropotamos, Hani, Ageio Apotoli, Polipotamos, Alonja, Kisuri, Kapsala, Qela).

Andros island: (Gavro, Ageio Petro, Ateni, Baçi, Remata, Katahalos, Arni, Burkoti, Ano Aprovatu, Kato Aprovatu, Geidhes, Kato Fellos, Pano Fellos, Livadhëza, Psoriareza, Galios, Agjini, Kalamos, Kalivari, Hartes, Ano Varidhi, Kato Varidhi, Kumari, Kaloqerini, Vitali, Amolohos, Sidhonda).
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arban Blandi
Supreme Member
Supreme Member
Posts: 465
Joined: Sun Apr 25, 2010 12:11 am
Gender: Male
Location: Іllyria, Ukraine
Contact:

Re: Arvanitet

#278

Post by Arban Blandi » Tue Sep 13, 2011 2:55 pm

E Henjte, 01 Shtator 2011
«Arvanjit e Grek to idhio», nga PTF i A.Vehbiut

«U jam perifano (krenar) që fljas arvanjitika» – tha Nikos nga Spata, 73 vjeç, i vetmi ndër 30 folës të intervistuar të gjuhës arvanitase, që nuk bëri shenjë nënvlerësuese ndaj gjuhës së vet të parë. Arvanitët e kanë palatalizuar ‘n’-në e emrit që përdoret për ta, dhe i thonë vetes ‘arvanjitë’ dhe gjuhës ‘arvanjitika’. Sido që ende janë shumë e gjenden kudo nëpër Greqi, së shpejti do ekzistojnë veç si përrallë ekzotike greke për shumëllojshmërinë e minorancave të dikurshme etnike në Greqi. Por ende janë aq shumë (sido që asnjë lloj statistike të saktë s’ka e s’mund të ketë për ta), sa shprehja ‘minorancë’ do duhej të ripërkufizohej në këtë rast. Së shpejti, do jenë një popullsi folëse e vdekur, një komunitet folës me zero pjesëtarë. Dhe duan pikërisht që të jenë kështu.

Rasti i arvanjitikas është shumë interesant: gjuha e folësve të fundit të saj është ende shumë e gjallë dhe e plotë. Por këta burra flokëbardhë, janë të fundit që kanë kompetencë në të. Sido që gjuhët normalisht vdesin në këmbë, nuk ndodh kurrë që në brezin e fundit folës, të jenë aq të mirëmbajtura sa arvanitika. Së paku, është kështu kur gjuhët nuk vdesin papritur. Kjo tregon se faktorë jo fort të parashikueshëm dhe as të kombinuar zakonshëm kanë ndikuar në bjerrjen “e papritur” të shqipes së arvanitëve.

Të them të drejtën nuk shqetësohem aspak nëse mendojnë se janë shqiptarë apo grekë. Arvanjitët, nga pikëpamja identitare, kanë arsyet dhe të drejtën e vet të ndihen grekë. Vetëm se gjuha dhe kultura që arvanitët bartin si gjuhë e mëmës, mund të ishte ruajtur. Si gjuhëtare më dhemb fort që ikën një gjuhë dhe kultura që ajo formëson. Më dhemb edhe se e kuptoj, dhe e di se ende bart shumë hijeshi e interes. Ky nuk është dëm vetëm lokal, por edhe universal. Është një nga rastet kur politika shtetërore për asimilim etnik ka qenë sa e suksesshme, aq edhe e turpshme.

***

Gruaja e ëmbël dhe energjike rreth të gjashtëdhjetave, mbante në dorë si ta kish pjesë trupi bishtin e shtupës larëse. Ecte, ulej, pinte ujë, e fjalosej me ne, me të në dorë : «Sapo bëmë krushqi e morëm një nuse në Korçë. Ka dalë e mirë, e urtë e shërben (‘shërben’ në kuptimin ‘punon’) mirë». Ah,- ndërhyra unë,- paskeni marrë nuse shqiptare… Jo tha plaka pa dashur të më kundërshtojë, por me bindjen që s’e kisha kuptuar tamam përse flitej: «është si na… arvanitase… nuk është shqiptare. Është nga Korça».

Kjo bisedë bëhej kësaj vere në gjashtë e gjysmë të mëngjesit në një kafene greke në fshatin malor Kiriaki të Viotisë (Βοιωτία). E pyeta Katerinën kur e nga kishin ardhur. Më tha: «na kemi qenë këtu përherë». I thashë se me siguri në fillim kishin ardhur nga Shqipëria… ndoshta shumë herët, ndoshta në Mesjetë. E pranoi pa e ditur e pa shumë kundërshtim periudhën dhe shekujt që i thoja unë. Por jo origjinën: «Jo, jo. Ne nuk kemi ardhur nga Shqipëria». «Po, si flisni arvanitika atëherë?» – e pyeta. Më tha se nuk e dinte, por flisnin se kështu kish qenë gjithnjë zakoni në fshatin e tyre: flitej arvanjitika. E pyeta nëse ajo mendonte se ndoshta dikur shqipfolësit vazhdonin deri këtu? Më tha jo edhe për këtë. «Ka pasur grekë këndeja edhe para se Shqipëria të pushtonte Epirin e Veriut».

Ndenja gjatë me Katerinën, një kushëri të saj rreth 70 vjeç, dhe nusen e saj. Nuk i kundërshtoja për idetë e tyre, se s’isha aty për këtë punë. Madje doja të dija tamam se si i mendonin gjërat. Por paksa edhe argëtohesha si formësonin pa vetëdije teza historike agresive, në mënyrën më paqësore e të pafajshme që mund të imagjinohej; lehtësisht, i trajtojnë si teza hamendjet e veta apo pasojat e lavazhit ideologjik të trurit kombëtarist; karakterizon mbi të gjitha mosinformimi dhe keqinformimi.

Nga intervistat në 5 fshatra të ndryshëm, më rezulton se diskursi i grekëve të thjeshtë, përfshirë arvanjitët, bëhet më agresiv dhe antishqiptar, sa më shumë t’u afrohesh qendrave të mëdha të banimit. Padyshim që mllefi i vazhdueshëm që has ndër arvanitë për gjithçka që lidhet me Shqipërinë, lidhet me emigracionin e dendur të pas 90-ës dhe marrëdhëniet e komplikuara me të. Lart në mal tek Katerina, gjendja ishte më e qetë. «Punojnë e mbajnë familje. Ca të këqij që kishim, ikën». Në rastet më të mira, shqiptarët tolerohen.

***

E kam më të lehtë të gjej burra arvanitika-folës sesa gra. Burrat i gjej nëpër kafenetë e pleqve në zona të caktuara që i gjurmoj dhe izoloj duke pyetur paraprakisht. Atje, arvanjitët pleq, për një dy-lekësh gjerbin kafenë për orë me radhë. Gratë e tyre nuk hyjnë nëpër këto kafene, dhe, shpesh, as nuk flasin fare arvanitika. Disa më thonë se ai pesë-vjetësh që i dallon në moshë, është mjaft për të ndarë ata që e mbajnë gjuhën, nga ata që e kanë humbur.

Shumica nuk më japin mundësinë t’ua takoj gratë. «Gratë nuku fljasën». Vetëm në një rast munda të takoja me ndërmjetësi Kallomirën 93-vjeçare nga Spata. Një grua që kish bukurinë e një ballkanaseje plakë e të zgjuar, që ende qepte në makinë, bënte grep e qëndiste. E regjistrova audio për disa orë: një gjuhë e rrjedhshme, emocionale, e mbushur me figura. Nuk mund të bëhej më e gjallë se aq. Dëgjova edhe poezi e këngë të të atit dhe të asaj vetë. I kërkova ta filmoja. Dokumentimi me film do ishte gjuhësisht shumë më i fortë. Më bëri shenjën mohuese të Mesdheut jugor me kokën që ngrihet lart një herë: «Nuk më le djali», më tha. Ia takova vajzën rreth 60 vjeçare. Ndërsa djalin, që vetë e kish humbur gjuhën, e që nuk e linte Kallomirën 93-vjeçaren të filmohej, nuk e takova dot.

Sa për burra të moshuar, ata i gjen ende. Është interesante që rrinë akoma në tufë dhe rrallë herë shoh jo-arvanitas mes tyre. Të krijojnë përshtypjen se në tufë edhe kanë lindur e janë rritur. Por kur i pyeta në Aspropirgos se si mundet që të gjithë në atë tavolinë të jenë arvanitë dhe jo grekë, m’u përgjigjën se nuk kuptuan se ç’thashë, se në fakt arvanjitë e grekë janë njëlloj. E kam provuar ta bëj pyetjen edhe në forma të tjera e në rrethana të tjera. Nga intervista bërë prej gjuhëtarësh të tjerë para fare pak dekadash, di që ky dallim ka qenë fare i qartë.

U tregova disa kallëzime të sociolinguistëve të ndryshëm si Hamp, Trudgill, Tzavaras dhe Tsitsipis, që thonë se arvanjitët janë trajtuar historikisht keq prej komuniteteve greke dhe prej institucioneve; pak a shumë si një racë pa asnjë vlerë. Madje kjo është arsyeja kryesore e çvlerësimit që i bëjnë ata vetë gjuhës e kulturës së vet të parë. Kjo i ngatërron pak. Këta burra vërtet nuk kanë asnjë ndjesi të të qenit kategori e mëvetësishme; besoj se nuk ndiejnë as mëvetësi më dytësore, brenda të qenit grek. Normalisht pakicat kanë kode të brendshme që edhe kur janë të diskriminuara dhe kanë humbur dinjitetin e grupit, prapë brenda tyre ndërtojnë diskurse superioriteti ndaj shumicës. Doja të provoja nëse edhe arvanjitët kishin diçka të tillë.

«Si janë arvanjitët? A janë të zgjuar? A janë të varfër? A janë të pasur? A janë dinakë? A janë komikë?» Aspropirgasit shkrihen dhe tundin kryet se u pëlqen t’i vendosësh në një kënd të veçantë vështrimi ku ata bëhen protagonistë për çfarëdo qoftë protagonizmi. Por sapo shton: «a janë më të zgjuar se grekët?», të thonë «na jemi elina, na e grekët jemi to idhio». Disa me të cilët u afrova më shumë i pyeta më pa formalitet e më afër se mos kish arsye të tjera politike përse më përgjigjeshin kështu. Më bindën se ishte përgjigje e sinqertë. Në fakt e besoj krejt se çfarëdo kufiri ndarës që i bënte arvanjitët të ndiheshin “ndryshe” vetëm pak dekada të shkuara, siç dëshmojnë shkencëtarët e përmendur më lart, është fshirë e zhdukur krejt nga vetëdija e këtyre folësve të fundit. E vërteta është që këta janë grekë që rastësisht kanë si gjuhë të parë shqipen. Dhe shumë prej tyre, as nuk duan ta kenë. Të tjerë kanë harruar se e kanë.

Pleqtë me të cilët jam ulur në kafenenë e Aspropirgosit më thonë se vijnë nga Hasaja. I pyeta ç’ishte. Më thanë «një fshat ku tutti fljasën arvanjitika». (Pa tjetër për t’u parë në vizitën e ardhshme. Deri më sot e gjej gjuhën në brezin e fundit dhe, edhe këta vetë, e kanë ndërprerë totalisht përdorimin) Pastaj u vetëkorrigjuan: «nani i thonë Fili’ në greqisht, po në arvanjitika na i themi Hasa». I pyes më gjatë për këtë punën e emrave. Në grup, kujtohen lehtësisht për një varg të gjatë emrash fshatrash arvanjitë që u janë ndryshuar emrat «këto vitërat e fundit». Nga sa më thonë, ndryshimet kanë ndodhur në tri dekadat e fundit. Kështu më thanë se Kutumasë arvanjite nani i thonë Koronja në elenika; Streveniku u bë Triadha; Zerikji u bë Elikonas; Kukurati u bë Agia Anna; Lutsa (ose ‘lluca’ në shqip) u bë Artemidha etj.

I pyes përse ua ndryshuan emrat fshatrave arvanjitë. Më thonë se s’e dinë, dhe duket qartë që nuk e kanë pyetur kurrë veten përse ua ndryshojnë emrat sistematikisht fshatrave të tyre. U thashë, mos ndoshta ngaqë këta janë fshatra arvanjitë? Atëherë më panë sikur të kisha zbritur nga Plutoni. Po pa të keq dhe pa frikë. Thjesht sikur s’u kish shkuar mendja kurrë për këtë. Nuk i njoh ende faktet administrative në tërësi, ndaj nuk nxjerr dot përfundime të sigurta. Bën vaki që administrata greke ndryshoi gjithë emrat e zonës dhe bëri kështu edhe me këto arvanjitë?

Nuk është logjike kjo, ndaj më duhet të besoj të kundërtën: se ndryshimi i toponimisë ka arsye politike që lidhen me pastrim etnik, sido që të një forme gjuhësoro-administrative. Jetojmë gjoja kohë supermoderne. Dhe absurdi më i madh është se komunitetet arvanite, me hir a pahir, qartësisht e kanë këputur fillin etnik që i lidh me origjinën, sido që gjuha u mbetet, edhe pse pa luajtur rolin e vet themeltar në raport me etnicitetin. Atëherë, përse vazhdojnë politikanët e shtetarët iracionalë grekë të luftojnë me mullinjtë me erë të emërtimeve? Pre ideologjish ballkanase që ushtrojnë mbi ta kontroll më të fortë sesa arsyeja?

***

Arvanitët ndihen grekë, dhe do pranonin lidhje me eskimezët veç që të mos dalin të lidhur me shqiptarët. E prapë administrata greke ndryshon emrat e fshatrave. - Që banorëve t’u pëlqejë emri i ri më shumë se i vjetri, unë këtë e kuptoj, por që të mos shtrojnë pyetjen se si e pse ndodhi, kjo më çudit. Sidoqoftë, unë e shoh një akt të tillë kryer me dekrete, si absurd, manipulues dhe imoral, kushdo qoftë që e kryen.

Thua të jemi ende sot aq të pasigurtë se mos na flakin jashtë gadishullit apo se mos na lënë pa emër e pa gjuhë? Pa tjetër që ne e shohim shëmtinë e ideologjive nacionaliste në rastin e tjetrit. Por duhet ta shohim edhe kur jemi ne protagonistë. Sidomos kur rezultatet dhe arritjet praktike të ndërrmarrjeve të tilla janë aq boshe e të kota, sa na bëjnë thjesht qesharakë e donkishoteskë. Apo, përderisa grekët bëjnë marrëzi të tilla ende, atëherë duhet edhe ne të reagojmë duke I paguar me të njëjtën monedhë? Ka edhe gjëra të mira që mund të marrim nga grekët e sllavët fqinjë. Përse të mos i kthejmë sytë nga përvoja që vlen, në vend të imitimit të pjesëve të shëmtuara në sjelljen e tyre? Por kësaj pyetjeje më mirë të mos i përgjigjem.



Cá përgjegjie..

------------------
Ndërrimi i toponimisë është akt politik jo gjuhësor, sepse nuk ndryshon gjuhën, por mënyrën si shohim fqinjin dhe veten, të shkuarën dhe të ardhmen.

Tani, shkrimi më lart merret me një dukuri sa të dhimbshme, aq edhe mahnitëse për dijetarin: zhdukja e një komuniteti, e një gjuhe dhe e një identiteti etnik. Ne ende nuk e dimë pse po ndodh kjo pikërisht – por përpiqemi të marrim vesh.

Ka qenë një kohë kur disa intelektualë arvanitë interesoheshin për çështjen kombëtare shqiptare. Sot raportet janë përmbysur – ka intelektualë shqiptarë që interesohen për arvanitët dhe fatin e tyre në Greqi.

Këto interesime të ndërsjella nuk duhet të na gënjejnë dhe të na bëjmë të mendojmë se “arvanjit e shqiptar janë to idhjo”. Për arsyen e thjeshtë se nuk janë.

Dikur kam shkruar që marrëdhëniet e shqiptarëve të shtetit mëmë me arvanitët në Greqi dhe arbëreshët në Itali mund të krahasohen me ato të Rumanisë me pakicat vllahe anembanë Ballkanit.

Tani, kur rumunët shprehin interes zyrtar për vllehët në Shqipëri, kombëtaristët tek ne irritohen shumë. Të paktën, kështu do të kuptojnë edhe pse irritohen kolegët e tyre, bie fjala, në Greqi, kur i shohin t’i trajtojnë arvanitët si ushtarë të Izraelit shqiptar në Greqi (ose në Junan, sipas dëshirës).

Me këtë nuk dua të shfajësoj politikat greke ndaj këtyre pakicave; por as të mbroj idenë se edhe ne, si shqiptarë, jemi tash të përligjur të veprojmë njëlloj.

Më kujtohet një incident i vogël, te një diskutim i paradokohshëm te PPU. Në një shkrim ishte përdorur fjala ‘toidhjo’; një fjalë që, në fakt, ndeshet sot e kësaj dite në të folmet e Jugut (edhe ime më e përdor). Një komentues, i cili përndryshe paraqitet si nga më të skajshmit dhe flakëhedhësit, kur vjen puna për çështje të ‘nacionit’ dhe të ‘flamurit’, na ishte prekur e mallëngjyer nga kjo fjalë, sepse i kish kujtuar fëmininë… në fakt nuk e paskësh ditur burimin e saj; se po ta kish ditur, do të kish marrë qëndrimin gatitu dhe kërkuar ‘dëbimin’ e saj nga gjuha: Raus!

Morali? Kombëtarizmi, në format e veta negative (të hiqet, të prishet, të ndërrohet) është çnjerëzues.

Administrata greke ka ndërruar emrat e fshatrave arvanite – por sa ka ndikuar ky fakt në asimilimin e kësaj pakice? Këtë nuk e dimë. Por dimë se nuk mund të ketë ndikuar aq sa shkolla dhe kisha dhe martesat e përziera me grekët etnikë dhe vetëdija qytetare greke, e cila u jep arvanitëve arsye për t’u krenuar shumë më tepër se ç’do t’u jepte një vetëdije qytetare shqiptare hipotetike.

Ka edhe më; nga çfarë shkruan, më duket sikur kuptoj që për arvanitët, shqiptarët janë të fesë myslimane vetëm (katolicizmi nuk vjen në vështrim këtu); kjo nuk është ndonjë konstruksion apo racionalizim post facto; ka mundësi që të ketë rrënjë historike (Engjëll Sedaj është përpjekur ta argumentojë që emri “shqiptar” është zbatuar, fillimisht, vetëm për arbrit e fesë Islame).

Ka një të keqe të madhe me kombëtaristët tanë: pëllasin fort, por leximet i kanë të pakta dhe të këqija. Erudicioni i tyre është një kombinim i tekstit të historisë së klasës së 5-të fillore dhe gazetës Sot. Kjo nuk shkon; dhe në fakt, është një nga arsyet që lëvizjet e tyre janë të dënuara të dështojnë, sidomos në lëmin e kulturës; siç edhe po dështojnë.

------------------
«Atëherë, përse vazhdojnë politikanët e shtetarët iracionalë grekë të luftojnë me mullinjtë me erë të emërtimeve? Pre ideologjish ballkanase që ushtrojnë mbi ta kontroll më të fortë sesa arsyeja?»

Me fal po nga ai krah fli ti (te irracionaliteti), se te sigurta i ke duartrokitjet.

Greku ben nje politike te zgjuar, racionale dhe relativisht dinake. Nuk ka pike rendesie se ç’mendon nje gjuhetar, historian apo politikan i huaj, biles edhe vendas, e rendesishme eshte qe banoreve do u jepet nje element homogjenizimi dhe neser do u mbushet mendja se aty ka pasur gjithnje greke, se vete emri i vendbanimit eshte ne greqisht dhe populli mjaftohet me kaq.

Ashtu si arvanitases i ishte mbushur mendja top se nuk kishin ardhur nga Shqiperia, po njesoj neser shkoi banorit te Artemidhes dhe i thuaj qe dikur quhej Lluce e banohej nga shqipfoles.

Nderrimi i toponimeve eshte tager e fituesit, greket e kane shfrytezuar me se miri kete te drejte.

Jo vetem kaq por politikanet greke me siguri gajasen kur lexojne kritika te tilla, nga intelektualet greke e kam llafin.

«vetëdija qytetare greke, e cila u jep arvanitëve arsye për t’u krenuar shumë më tepër se ç’do t’u jepte një vetëdije qytetare shqiptare hipotetike. Të jemi realistë, pakkush bëhet sot shqiptar nga qejfi…»

Ardian, po ngaterron shapin me sheqerin, nje shqipfoles, arvaniti apo arbereshi, nuk behet shqiptar nga qejfi, thjesht si shqipfoles e i merguar nga Shqiperia ai tek vetedija qytetare shqiptare gjen te verteten e tij. Pendryshe tek vetedija greke ai gjen genjeshtren e vet dhe ne fakt duke u bazuar tek kjo genjeshter ai zhduket, dmth nuk eshte me arvanit apo arberesh.

Arvaniti krenohet qe po zhduket, e kupton çfare idiotesie duhet te te kaploje qe te krenohesh se po zhdukesh?

Ne fakt, historia i denon me zhdukje gjithe idiotesite e tilla dhe vetem kush gezon racionalitetin historik mund te vazhdoje jeten. Ne thelb si arvanite, si arbereshe perfaqesojne aksidente historike, prandaj jane te denuar te zhduken, te behen greke apo italiane.

Mund te na vije keq sa te duam, po grupe, si arvanite, arbereshe, vllehe, turq te Maqedonise, gjermanet e Vollges etj e kane te shkruar ne balle zhdukjen nga faqja e dheut si individualitete, per arsyen me te vjeter, me banale e me funksionale te botes, peshku i madh e ha te voglin, delen qe ndahet nga kopeja e ha ujku. Keshtu ka funksionuar bota, keshtu funksionon e keshtu ka per te funksionuar. Pavaresisht endrrave dhe utopive me paqe te perjetshme.

Sa per nacionalistet shqiptare mos u merakos kaq fort, sapo shqiptaret te zgjohen nga endrrat dhe utopite me paqe te perjetshme, ke per te pare sesi do zhvillohet, duhet realizmi si humus per zhvillim, persa kohe qe humusi eshte plot me utopira ka pak shprese.
------------------

Eshte iracionale perpjekja greke sot, sepse arvanjitet, me apo pa ate emer te ndryshuar, do jene po njelloj. Eshte absurde perpjekja per t’i ndryshuar emrat ende sot e kesaj dite kur gjithcka regjistrohet, dhe, per ate qe eshte mbi tufen dhe synon te hulumtoje faktet, do dihet sakte se kur eshte bere Lluca Artemidhe. Ndersa tufa vete, sic e them, as qe do t’ia dije per emrin.

Perpjekjet e meparshme greke, (ato qe bene nje popullsi te gjere arvanite te urrente origjinen e vet deri ne distancim here-here fantastik prej saj) jane tjeter pune, dhe do binin ne kategorine ku do te fusesh ti perpjekjet e sotme. Kjo nuk i ben ato te admirueshme. Ne mesazhin tend shoh nje nentekst gati ziliqar per ate qe e pershkruan si «politike te zgjuar, racionale dhe relativisht dinake» te grekeve. Ose me mire nje nentekst qe thote «e shemtuar ajo qe bene, por i heq kapelen se e bene mire». Une kete s’e them dot sepse nje akt shfaroses i nje etniciteti, per mua nuk mund te kryhet mire.

Gjithashtu, thua ti qe eshte “idiotesi” qe te duash zhdukjen tende… arvanitet nuk mendojne se po zhduken sepse “ata jane greke”, apo jo? -- Ata janë transformuar. Nuk janë zhdukur. Siç u transformuan arbërorët e mesjetës në shqiptarë.
------------------

Ne fakt une nuk i jap gjykim moral, e bene keq apo e bene mire, sikunder e thashe zbatuan te drejten e fitimtarit, ngadhnjimtarit.

Nuk do mend qe parite greke, ekonomike te Fanarit dhe fetare te Kostandinopojes, bene projektin grek ku arvanite dhe vllehe do mashtroheshin me ane te fese per te perqafuar projektin e tyre, ketu kemi te diturin qe shfrytezon te paditurin me ane te mashtrimit, qe eshte gjeja me banale ne politike.

Arvanitet po zhduken sepse ishin te paditur, po te ishin te ditur, meqe kishin fuqine ushtarake ne 1830 mund te arvanitizonin greket e vllehet, nepermjet nje politike te zgjuar, racionale dhe relativisht dinake dhe ta zeme te viheshin ne krye te levizjes shqiptare, keshtu sot mund te kishte nje shtet unik Greqi-Shqiperi ne duart e shqiptareve me pakica greke, pak a shume si projekti i Ali Pashes qe ngeli ne leter, ose me sakte qe u kthye permbys dhe u mor nga greket (per here te pare projekti i kthyer permbys iu propozua Abdyl Frasherit, qe logjikisht nuk e pranoi).

Etnocidi kulturor nuk njihet si dukuri negative, Franca e kryen prej 200 vjetesh, Greqia po ashtu, Roma e lashte ka prodhuar disa realitete etnike nepermjet etnocideve kulturore, ndaj nje sere etnish, keltet in primis.

Zhdukja e kulturave te pazhvilluara e zevendesimi i tyre me nje kulture e gjuhe te zhvilluar, nuk shihet aspak si dukuri e keqe, quhet zakonisht perhapje e civilizimit.

Vete shqiptaret ne Shqiperi po pesojne nje etnocid kulturor me rrjedhjen e vazhdueshme te elementit kulturor e gjuhesor shqiptar ne favor te elementeve kulturore e gjuhesore perendimore.

Pastaj kush do ti jape vlere morale dukuri, thote eshte mire apo eshte keq, nderkaq kush nuk do t’i jape vlere morale, mjaftohet me verejtjen se per nga menyra si eshte thurur realiteti zhdukja eshte dukuri normale qe e pesojne te dobetit, qe ne kohen e sotme jane ata qe s’kane nje shtet te tyrin apo ndonje shtet qe i mbeshtet.

Keshtu arvanitet dhe çamet ortodokse pothuaj jane zhdukur, kurse minoritaret greke ne Shqiperi jane shendoshe si molla, sepse njeren pale, ate greke e mbeshtet shteti i Greqise, kurse palen shqiptare a shqipfolese nuk e mbeshtet askush, se shteti i Shqiperise ha patatina e pi birra ose ha kokoshka e pi coca-cola.

Gjerat mund te jene shume te thjeshta nga nje kendveshtrim i caktuar dhe shume te ngaterruara nga nje kendveshtrim tjeter, greket kane zgjedhur kendveshtrimin ku gjerat jane te thjeshta, shqiptaret kane zgjedhur kendveshtrimin ku jane te ngaterruara.

Amerika mund te ishte shume e larmishme sikur te gjitha etnite te kishin ruajtur gjuhet e zakonet e tyre, mirepo ja qe u krye thjeshtimi i amalgames etnike, gjuhesore e zakonore.

Mesa duket parimet e ekonomizimit dhe entropise se ulet apo tjetri se sistemi eshte i prirur drejt nevojave minimale energjitike, funksionojne me mire me qenien njerezore.

«Gjithashtu, thua ti qe eshte “idiotesi” qe te duash zhdukjen tende… arvanitet nuk mendojne se po zhduken sepse “ata jane greke”, apo jo?»

Sigurisht, kur tjetrit i ben lavazh truri e programon per te thene budalleqe apo jo? Nderkaq te tjeret e shikojne fare mire se arvanitet po zhduken, greket in primis. Shume shpejt nendialekti tosk i arvaniteve do shpallet i vdekur dhe pune 2-3 brezash arvanitet do shpallen popull i zhdukur, do hyjne tek lista e gjate e specieve te zhdukura.
------------------

«Ata janë transformuar. Nuk janë zhdukur. Siç u transformuan arbërorët e mesjetës në shqiptarë».

Ja nje tjeter budallek, produkt i lavazhit te trurit.

Ti thua se Franca eshte shembull negativ, po kur nacionalizmi ashtuquhet civik nuk ka menyre tjeter, sepse perderisa bashkeqytetar, bashkeshtetas= bashkekombas (formalisht dhe esencialisht), atehere nuk ka kuptim qe te njohesh pakica etnike e rrjedhimisht perderisa s’ka pakica etnike, s’ka as te drejta per pakicat etnike.

Nuk fola me peshtirje per ata qe pesojne lavazh truri, ka gjasa te mira qe edhe une te kem nje pjese te trurit krejt te shplare, thjesht pohova se te duash te zhdukesh eshte idiotesi, pra vetem kete dukuri te trushplarjes e perbuz. Njeriu ne gjendje normale don te mbroje, zhvilloje e percjelle vetveten, individualitetin qe eshte, dmth njeriu normal don te duket, jo te zhduket.

E njejta gje me bashkesite apo çdo grupim njerezish, ne gjendje normale duan te duken, jo te zhduken.

Sa per pozicionin moral, kete mund ta zesh ashtu sikunder mund te mos ta zesh, ne pergjithesi zihet e mbahet kur duhet te mbrosh ndonje vlere, mirepo nuk e shoh te nevojshem gjykimin moral ndaj toponimise arvanitase qe zhduket, sepse nuk ekziston ndonje vlere e perqendruar tek ruajtja e toponimive.

Toponimite i binden te drejtes se ngadhnjimtarit, ta zeme Jorku i Ri eshte themeluar si Amsterdami i Ri, kete e fituan anglezet ne lufte dhe e quajten ne gjuhen e tyre New York. Une mund te them qe anglezet bene keq qe e nderruan, po nje njujorkez sot do thoshte sa me pelqen emri New York, sa mire e bene anglezet asokohe.

Pra e shoh te padobishem dhe shterp nje pozicion moral, sepse eshte e drejte e pamohueshme e ngadhnjimtarit te emertoje vendbanimin, fushat, pyejet, malet, ai mund ti nderroje ose ti ruaje, po eshte pune e tij, pra fushe a-morale, po ky eshte thjesht kendveshtrimi im.

Ne fund, jam dakort qe ruajtja e kultures dhe gjuhes nuk jane pengese per modernizimin, nuk mbeshteta te kunderten, por kjo nuk e ben me pak te vertete faktin qe sa gjuhe e kultura jane zhdukur ne 2 shekujt e fundit, aq te mira qofshin.
------------------

Duke kerkuar gjej nga Hammond-i diçka qe me kujtoi se «arvanit e grek to idhio». Pak a shume me nje parim te ngjashem ka vepruar edhe Hammond-i per lashtesine ne Epir. Dihet qe Hammond-i nga pikepamja informative eshte autoritet i padiskutueshem per Epirin, ndersa nga pikepamja logjike rreshqet po aq sa edhe keta arvanitasit, me pak fjale sikur Hammond-i te mos ishte qellimisht tendencioz, do i duhej nje kurs elementar logjike, ç’eshte sillogjizmi, rregulli i treshit, A e -A-ja e me radhe.

Ja ç’thote: «The temptation to regard ‘Atintani’ and ‘Atintanes’ as variant spellings of one name is considerable. But it becomes less so if we recall that there were Illyrian Amantini in Pannonia and Greek Amantes in North Epirus, Illyrian Autariatae in Illyria and Greek Autariatae in Epirus, Illyrian Dassaretii in the Dalmatian coast and Greek Dassaretae between Macedonia and Epirus, and Illyrian Perrhaebi in Illyris and Greek Perrhaebi in northern Thessaly».

Me fjale te varfera perkthimi eshte se tundimi qe Atintani e Atintanes te jene variante te se njejtit emer eshte i konsiderueshem. Mirepo behet me pak i tille nese marrim si shembull Amantet, Autariatet, Dasaretet dhe Perrebejte qe jane sa fise ilire ne Iliri aq edhe fise greke ne ‘Greqi’ (territoret e permendura i quan Greqi).

Perveç se me pasuroi informacionin meqe s’dija per Autariate ne Epir, ne perpjekjet e tij per te nxjerre Atintanet greke, me ane te perdorimit te rregullt te logjikes perfocon tezen se epirotet ishin ilire dok, meqe Autariatet kane qene ilire dok, biles me te shquarit e kultures se Glasinaç-Matit dhe bashke me Perrebejte jane futur ne mitologji nga greket si djem te Ilirit.

E njejta gje ka per te ndodhur me Hammond-in e radhes pas 2-300 vjetesh, edhe ai ka per te thene se ARVANJIT E GREK TO IDHIO, pavaresisht ‘Gjolekave’ ne Shqiperi.

Pra, shkarja e logjikes duhet pare si shkak kryesor jo vetem i lajthitjes por edhe si mjet i vazhdueshem i perdorur nga shkencetaret e studiuesit.

Ne fakt Dalmacia e me gjere Iliria ka shume korrespondenca, si sikelote ne Dalmaci e Sikel/sikule ne Itali e Siçili, Sardeate ne Dalmaci e Shardana si popuj deti, Labeate ne Shkoder e Labu si popuj deti, Palaeste ne Palase e Palestet ne Palestine si popuj deti, Dardane ne Iliri e Dardane ne Troje, Meze ne Panoni e Meze/Mize afer Trojes, Hylle e Mane ne Dalmaci e Hylle e Dimane si fise dorike apo fisi Keraun ne Mal te Zi, malet Keraune ne Epir e po malet Keraune ne Lacion para-romake (Suesbula or Vesbula, the MSS. of Dionysius vary between Συεσβόλα and Οὐεσβόλα, at the same distance (60 stadia) from Tribula, near the Ceraunian Mountains).

Tani mes gjithe ketyre korrespondecave (qe jane edhe me shume, po mjaftojne si shembuj) te cilat jane te diskutueshme, Hammondi shkon e kap si shembuj, Autariatet, Perrebejte, Dasaretet dhe Amantet, epo kesaj i thone te jesh edhe i trashe ne mbrotjen e kauzes greke.

Megjithate ndoshta nje dite, meqe edhe propaganda e trashe ka efekte, do thuhet se Arvanitet ishin fis grek dhe studiues’ e shkencetare anembane botes anglo-saksone do tundin kryet te kenaqur me zbulimin, natyrisht nepermjet zhberjes se mitit se arvanitet ishin nga fara shqiptare.

P.S. Autariate «greke»!!! -Ky eshte kulmi, nuk e permbaj dot habine si nje profesor Kembrixhi a Oksfordi mund te blasfemoje ne kete menyre.
Our Scribd Channel - History was a damn dim candle over a damn dark abyss.

User avatar
Arban Blandi
Supreme Member
Supreme Member
Posts: 465
Joined: Sun Apr 25, 2010 12:11 am
Gender: Male
Location: Іllyria, Ukraine
Contact:

Re: Arvanitet

#279

Post by Arban Blandi » Tue Sep 13, 2011 3:09 pm

Podcast

Speaker born ca. 1927.. Region of Central Greece, island of Εὔβοια (Evia), village of Miropotami (Αλμυροπόταμος).
Subject: Folktale of the maiden who gave birth of a llamja (dragon). Recorded in August 1987.
Our Scribd Channel - History was a damn dim candle over a damn dark abyss.

User avatar
Mallakastrioti
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2928
Joined: Thu Jul 23, 2009 4:23 pm
Gender: Male
Location: Italy
Contact:

Re: Arvanitet

#280

Post by Mallakastrioti » Tue Sep 13, 2011 10:12 pm

Image

"LLAMJA"
---
Gjuhesisht Llamja a Llamia e bestytnise dhe folklorit shqiptar eshte e barabarte me Lamine e mitit klasik grek te lashte dhe ate romak. Por ne perrallat shqiptare ajo eshte rregjuar ne nje perbindesh te llojit te kuçedres ( Sprise), qe ruan virgjereshat e rrembyera q e qe mund te pije nje lume te tere. Ajo banon anes lumenjve apo nen dhé, pall me nje ze te shemtuar dhe ha njerezs. Qe te leshoje ujet, njerezit i shpien çdo dite nga nje vajze.
Nder shqiptare fjala "Llamje" perdoret ne kete menyre : " E rrembeve si Llamje ? Mos u ngopsh, Llamje e pa ngopur! Llamje e ka bere Perendia! Gjithnje te rrembeje!"
Ngadonjehere Llambja perfytyrohet me trup gruaje e me bisht gjarperi. Ne te ketilla raste, ajo jeton neper male e ujera te papaster, rrembente femije, u thithte gjakun dhe pastaj u hante mishin. Shpeshhere, per te joshur viktimat e saj, ajo merrte forma te ndryshme. Ne kete variant, ajo nuk ndryshon dhe aq nga Lamia dhe Empuza (shih fjalorin etimologjik "grek te lashte") e grekeve te lashte.
Del edhe me emrat "Mamulubia", "Lubi", "Lubirash" (kur eshte mashkull) ne Corraj te Kurveleshit, "Lubira" (kur eshte femer po ne Corraj), dhe "Lamje".

---

Shenimi im:
" Siç shohim ne Mitologjine shqiptare kemi figura mitologjike te njejta me te keshtuquajtur "greke te lashte", por fakti interesant eshte vet emri i ketij apo kesaj perbindeshi/e. Pra si rrenje kemi foljen shqipe "h/amja=me ngrene" dhe po te kerkoni informacione lidhur kesaj qenie mitologjike nder "greker te lashte" mjafton te kerkoni me emrin "Lamia" dhe tiparet apo e njejta ngjashmeri qe ka kjo figure mitologjike shqiptare me ate te te keshtuquajturve "grek te lashte".
Gjithsesi rrenjet e fjales jane shqip, pasi ne kete fjale te perbere kemi fjalen "Llu=Llum= pra kjo qenie qe jetonte ne ujra te papastra", si dhe foljen shqipe "me ngrene", pra "amja=hamja= ajo qe ha" <---> Ll-Amja, Ll-Amia, Ll-Amje, L-Amia.
Ketro figura mitologjike qe jetojne ende sot nder bestytnite shqiptare, si ka mundesi qe ruhen vetem prej nesh e jo aty ku duhet te ishin te "gjalla" pra ne vendin fqinj tonin Jugor?
Eshte shume e thjeshte si pergjigje, pasi keto figura mitologjike linden nder shqiptar dhe per kete arsye edhe u ruajten me fanatizem deri ne ditet tona!
Image

User avatar
Arban Blandi
Supreme Member
Supreme Member
Posts: 465
Joined: Sun Apr 25, 2010 12:11 am
Gender: Male
Location: Іllyria, Ukraine
Contact:

Re: Arvanitet

#281

Post by Arban Blandi » Wed Sep 14, 2011 12:22 am

Image
Stradiot nga Korona (Κορώνη, Μεσσηνίας), Morea
Our Scribd Channel - History was a damn dim candle over a damn dark abyss.

User avatar
Arban Blandi
Supreme Member
Supreme Member
Posts: 465
Joined: Sun Apr 25, 2010 12:11 am
Gender: Male
Location: Іllyria, Ukraine
Contact:

Re: Arvanitet

#282

Post by Arban Blandi » Fri Sep 16, 2011 8:17 pm

Image
«Arbanites dancing in Athens», lithograph by Otto Magnus von Stackelberg circa 1810.
Our Scribd Channel - History was a damn dim candle over a damn dark abyss.

User avatar
Arban Blandi
Supreme Member
Supreme Member
Posts: 465
Joined: Sun Apr 25, 2010 12:11 am
Gender: Male
Location: Іllyria, Ukraine
Contact:

Re: Arvanitet

#283

Post by Arban Blandi » Fri Sep 16, 2011 8:20 pm

Image
Wedding in Athens, [-?]
Our Scribd Channel - History was a damn dim candle over a damn dark abyss.

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#284

Post by Arbëri » Sat Sep 17, 2011 9:12 pm

Thanasi Moraiti
Oj More, Oj Arbëri
Επιλεγμένα αρβανίτικα τραγούδια
1 - Oj e bukura More .Thanasi Moraiti


2 - Oj More,Oj Arbëri .Thanasi Moraiti
http://www.youtube.com/watch?v=U0lCah5JFf0


3 - O lule,lule macë,macë.Thanasi Moraiti,Dhimitri Leka,Aristidhi Kolia (meros proto)
http://www.youtube.com/watch?v=tW9V9Gf7 ... re=related


4 - Moj trëndafile,trëndafile .Th.Moraiti,Dh.Leka,A.Kolia (dheutero meros)
http://www.youtube.com/watch?v=KltBxc89 ... re=related


5 - Në një rrënjë konjizo .Thanasi Moraiti
http://www.youtube.com/watch?v=lWmAxIXb ... re=related


6 - Qani trima .Thanasi Moraiti
http://www.youtube.com/watch?v=HGdOWK-h ... re=related


7 - Cajta bucën moj mëmë .Thanasi Moraiti
http://www.youtube.com/watch?v=m9U464y1 ... re=related


Ta thaumasia afta tragoudhia tou M.Thanasi Moraiti einai proyon sinergasias me tous albanous .
Gia tous zitianous arvanites dhen dhinete oute ena eouro .


8 - Ti ri ti ti klarinatë
http://www.youtube.com/watch?v=bJ1SxXNs ... re=related


9 - Kopile moj kopile
http://www.youtube.com/watch?v=mNRXY2HT ... re=related


10 - Do ta pres kocidhetë,ta vërvis nga SHQIPETE ë,
http://www.youtube.com/watch?v=tyhuG_vN ... re=related


11 - Mu si nikoqire je
http://www.youtube.com/watch?v=4cej9Rkg ... re=related


12 - Kam qero për të këndonj
http://www.youtube.com/watch?v=mvRwocad ... re=related


13 - Vemi bashkë për të mjelmë.Kostas Pishinas
http://www.youtube.com/watch?v=IqyuAX8H ... re=related


14 - Cila mëmë të ka bërë
http://www.youtube.com/watch?v=gCeVyz_t ... re=related


15 - Në vreshtë në një kucurrë .Domna Samiu
http://www.youtube.com/watch?v=J-E3F9qZ ... re=related


16 - Bilbili
http://www.youtube.com/watch?v=MZ-zuCwH ... re=related


17 - A na vin nga Panigjiri ?
http://www.youtube.com/watch?v=gXowDFyM ... re=related


Nga vellezerit tane arbereshe ne Itali


18 - Dhëndurët e Arbërit - Si zogu pa fole
http://www.youtube.com/watch?v=A0svGCHB ... re=related


19 - Dhëndurët e Arbërit - Një ditë u ndodha
http://www.youtube.com/watch?v=YBRu4-07 ... re=related


20 - Foustanella ( Ν. Πανουργιάς)
http://www.youtube.com/watch?v=tF-f8ot_ ... re=related


21 - Αρβανίτικα καγκέλια / Arvanitika kagelia / Këngë Arberishtë
http://www.youtube.com/watch?v=GeWLmFFo ... y_received


22 - O ill i bukur
http://www.youtube.com/watch?v=CpDnz401 ... dded#at=18


23 - Calabria Folk - Arbereshe- Song - "Ish"
http://www.metacafe.com/watch/876975/ca ... _song_ish/


24 - Mότε σούμε *2011* Mote më shumë / Κώστας Πισίνας
Kryezoti
Kam një mikani ne dhëmbë ,çe kurdis e nxierr këngë....
http://www.youtube.com/watch?v=TmdmFgim6bE


25 - Ντο τα πρες - Domna Samiou ,(kenge-valle).Do ta pres .D.Samiu
http://www.youtube.com/watch?v=eY4gdX-q ... re=related
rreth 6 muaj më parë · Ankohu


- 26 - Vam E Kiavme Vaizene (Vamë e kjamë vajzënë).Thanasi Moraiti
http://www.youtube.com/watch?v=g2l0OzRZ6AQ&NR=1


- 27 - Danza arbëreshe. Zjarri i ri. Torino 2006_4.wmv
http://www.youtube.com/watch?v=9L_p7ns0 ... re=related


- 28 -lule lule webradioArbereshe
http://www.youtube.com/watch?v=zgJdLhWa ... ded#at=135
rreth 2 muaj më parë · Ankohu


- 29 - Arbereshe
http://www.youtube.com/watch?v=djoJKxtV ... re=related


-30 - ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.anodorio.blogspot.com
http://www.youtube.com/watch?v=ZF51alJ0QYk&NR=1

- 31 - Celi driza e malit (anthizi)
http://www.youtube.com/watch?v=8-HnNS8ut18
translate in english

Official Greece does not finance any arvanitas euros.
Some monuments are Arvanite song done in cooperation with the Albanians.
Everything Arvanite, as well as songs Arvanite,
is foreign to the Greeks.
Greeks for 200 years did not allow even a branch of Arvanite language, at the Universities of Athens.
Irony is the enemy, namely the Turks, have university
in their language and friends, the creators of modern Greece, arvanitas,
have no language of their branches at universities in Athens.
In logic, this new state of Greeks do not cares for its creators who showed heart so wide, without being so capable.
Why Greece is interested in Turkish official and not arvanitas in arvanitika?
Response.
Arvanitas Arvanites are Greek dialect should disappear.
Who will declare that it is Arvanites,
will be considered an enemy of Greeks, with the question against
- When you're Greek, you say why are Arvanite?
- Why you need, language arbërore ?
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

User avatar
Arbëri
Universe Member
Universe Member
Posts: 3772
Joined: Fri Nov 20, 2009 4:59 am
Gender: Male
Location: Shkup

Re: Arvanitet

#285

Post by Arbëri » Wed Sep 21, 2011 2:58 pm

September 21, 2011

Pangallos dhe Arifi do të bisedojnë shqip

Image

Zëvendës kryeministrja e Maqedonisë për çështje evropiane, Teuta Arifi dhe zëvendës kryeministri grek Theodoros Pangalos gjatë takimit që do të kenë në dhjetor të këtij viti do të bisedojnë në gjuhën shqipe.

Burime diplomatike të “Lajm”-it pohojnë se dy zëvendëskryeministrat, do të komunikojnë në gjuhën shqipe, pasi shqipja është gjuha mëmë e të dy zëvendës kryeministrave. “Meqë, edhe Arifi ,edhe Pangalos si gjuhë mëmë kanë gjuhën shqipe, atëherë biseda mes tyre mund të realizohet në gjuhën e tyre mëmë, në shqip. Komunikimi n ë gjuhën mëmë është komunikimi më i mirë dhe jep rezultate më të mira”, tha për “Lajm” i njëjti burim.

Nga kabineti i zëvendës kryeministres për çështje evropiane, Teuta Arifi, as nuk e pohojnë dhe as nuk e mohojnë se biseda mes Arifit dhe zëvendës kryeministrit grek, Pangalos do të jetë në gjuhën shqipe. “Ne do të bisedojmë në gjuhën e marrëveshjes, në gjuhën e vullnetit të mirë. Nëse ajo gjuhë është gjuha shqipe, atëherë le të jetë ajo”, thanë nga kabineti i Arifit.

Zëvendës kryeministri grek Theodoros Pangalos është me origjinë arvanitas dhe e flet shumë qartë gjuhën shqipe.


Vizita e Arifit në Athinë bëhet me ftesë të zëvendës kryeministri grek Theodoros Pangalos. Pak ditë më parë, zëvendës kryeministrja e Maqedonisë për çështje evropiane, Teuta Arifi i shkroi një letër qëllim mirë Pangalos, ku dhe kërkonte nga ai bashkëpunim në shenjë të marrëdhënieve të mira ndër-fqinjësore. Përgjigjja erdhi shumë shpejt, ku veç ftesës për një takim bilateral në dhjetor të këtij viti, Pangalos është treguar i gatshëm që ti jap Maqedonisë ndihmë teknike sa i përket anëtarësimit në Bashkimin Evropian. Fjala është për fondet e përbashkëta, IPARD fondet.
“Nëse doni të zbuloni historinë para Krishtit dhe
shkencat e asaj kohe, duhet të studioni gjuhën shqipe !"
-----------------------------------------------------------------
Gottfried Wilhelm Leibniz - albanolog, matematicient, filozof gjerman

Post Reply

Return to “Diasporë dhe komunitete”