Page 1 of 1

Mbishkrimi i Delfit

Posted: Sun Aug 16, 2015 6:50 pm
by Zeus10
Ne siten arkeologjike, ne vendin ku mendohet, te kete qene Orakulli i Delfit, u gjet nje mbishkrim i tille:

ΜΗΔΕΝΑΓΑΝ
ΓΝΩΘΙΣΕΑΥΤΟΝ
ΕΓΓΥΑΠΑΡΑΔΑΤΗ

Perkthimi "zyrtar" eshte ky:

μηδὲν ἄγαν. Nothing in excess. (Or, perhaps, "Moderation in all things.") ----asgje me teprice
γνῶθι σεαυτόν. Know yourself. ("Know thyself.") ---te njohesh veten
ἐγγύα πάρα δ' ἄτη. A pledge is near to ruin. "Make a pledge, and mischief...bej nje premtim dhe shpirtligesi afer

Megjithese, nuk mund te presim shume, qe ky mbishkrim te jete gjuhe tjeter, pervecse, ne ate qe rendome therritet, si : "Greqishte e lashte", por qe ne opinionin tim eshte vecse: " Gjuha Romane e Kishes se Lindjes" , une do te jap nje version interesant te kuptimit te ketij shkrimi sepse ne "greqisht", ky mbishkrim nuk ka shume kuptim. Sic shkrova me siper, sita gjendet, ne ate qe mendohet, te kete qene, Tempulli i Orakullit te Delfit, [ku pas germimeve arkeologjike te fundshekullit te 19 u gjet nje statuje e .....te dashurit homoseksual te Perandorit romak Hadrian (???!!!!)]
qe perpara, se te kalonte ne dore te Dorianeve, qe adhuronin Diellin(Apollonin), i perkiste Gaia-s, nje hyjneshe pellazge, qe simbolizonte token, dheun:
Gaia, Γαῖα, a poetical form of Γῆ Gē, Ge, "land" or "earth" also spelled Gaea
pra rrenja eshte : 'ga'(gja)

eshte i gjithepranuar pohimi i meposhtem:
The Greek word γαῖα (transliterated as gaia) is a collateral form of γῆ -gē, Doric γᾶ ga and probably δᾶ da meaning Earth, a word of uncertain origin.
Per ne qe flasim shqip, nuk eshte aspak "uncertain" shprehjet γῆ, γᾶ, δᾶ (gjë, gja, dha, dhe) ato do te thone pikerisht dhe, gjë(nje fjale qe e ka humbur humbur kuptimin origjinal ne gjuhen e sotme) pra: tokë:

DHE m. sh1. Korja e rruzullit tokësor në tërësinë e saj a në një pjesë të caktuar; shtresa e sipërme e kësaj koreje; lëndë e fortë a e shkrifët që përben koren e rruzullit tonë; tokë. Dhe i bardhë (i kuq, i zi, i verdhë, i hirtë). Dhe i ngjeshur (i shkrifët, i fortë, i rrahur, i hedhur). Shkarjet (shembjet) e dheut. Grumbull (pirg) dheu. Enë dheu. Digë dheu. Ngjyrë (bojë) dheu ngjyrë e murrme, me të përhimë. Punime dheu. Mbi (nën) dhe. Heq (mblodhi) dheun. Mih dheun. Qëroj dheun me lopatë. Fut (vë, kall) në dhe diçka. Futi (vuri, kalli) në dhe dike varrosi dikë. Nxjerr nga dheu. Mbuloj me dhe.
2. vet. nj. Trualli ku qëndrojnë a lëvizin njerëzit, kafshët etj., vendi ku rrimë a ku lëvizim, sipërfaqja e tokës, tokë. Ra në dhe. Ulem (shtrihem) në dhe. U bë njësh me dheun. Del mbi dhe. Fshij (zhduk...) nga faqja e dheut dikë a diçka.

Pra fjalia e pare ΜΗΔΕΝΑΓΑΝ: me dhen gjan, (ku dhen dhe gjan jane ne rasen kallezore) do te thote:
me dheun gjaian~~jemi me gjaian perendeshen e dheut(tokes), pra adhurojme gjaian(token)

Fjalia e dyte
γνῶθισεαυτόν--(pak a shume) njoftësh veten=njohësh veten

Fjalia e trete:
ἐγγύα πάρα δ' ἄτη----gjunjezohem para (t') atë=gjunjëzohem para atit

Une nuk do te habitesha, nese keto shpjegime do te ishin te drejta. Pervecse keto kuptime i binden shkrimit, shqipja eshte gjuha qe u ngjiz midis te vjeterve 'barbare' dhe kristianeve, prandaj ajo shpjegon shpeshhere dhe greqishten dhe latinishten.