"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Quota per shqiptaret.

Sillni citime historike për figurat e historise shqiptare, për racën dhe vendin e arbërve.

Moderator: Arban Blandi

Post Reply
User avatar
CERMENIKASI
Star Member
Star Member
Posts: 719
Joined: Fri Dec 31, 2010 9:51 pm
Gender: Male

Re: Quota per shqiptaret.

#181

Post by CERMENIKASI » Sun Mar 10, 2013 11:20 pm

Lorsque Chateaubriand
la visita en 1806, Athènes était un
pauvre village peuplé surtout d’Alba-
nais.
Përkthim:Kur Chateaubriand e vizitoi atë në 1806, Athina ishte nji katund i thjesht i banuem kryesisht prej Shqiptarëve

Burimi:La Grande Encyclopédie 2 - LAROUSSE 1972
Jam Gegë por mos ma shajë kush Toskërinë!

User avatar
CERMENIKASI
Star Member
Star Member
Posts: 719
Joined: Fri Dec 31, 2010 9:51 pm
Gender: Male

Re: Quota per shqiptaret.

#182

Post by CERMENIKASI » Fri Apr 12, 2013 5:34 pm

Quote:
l'historien Laonikos Chalkokondylis, qui écrit au XVe siècle, après avoir souligné que les Albanais de son
temps sont fort différents des Serbes et des Bosniaques [14] conclut qu'il n'y a pas d'autre peuple qui, plus que
les Albanais, ressemble aux Macédoniens [15].


[14] Laonikos Chalkokondylis, Histoire, Ed. E. Darko, Budapest 1922-1926, 1, pp. 277-278.

[15] Ibidem, 11, pp. 277-278.

Përkthimi:Historiani Laonikos Kalkokondylis,i cili shkruen në shekullin XV,mbasi e thekson që Shqiptarët ndryshojnë shumë prej Serbëve dhe Bosniakëve,nxjerr si përfundim që nuk ka popull tjetër që i ngjanë Maqedonëve ma tepër sesa Shqiptarët.
Jam Gegë por mos ma shajë kush Toskërinë!

User avatar
ALBPelasgian
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2112
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)
Contact:

Re: Quota per shqiptaret.

#183

Post by ALBPelasgian » Sat May 11, 2013 12:51 pm

Nuk e di nese kjo eshte postuar nga ndonjeri prej nesh, por une e ndesha krejt rastesisht ne google gjate nje kerkimi:

Image
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
ALBPelasgian
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2112
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)
Contact:

Re: Quota per shqiptaret.

#184

Post by ALBPelasgian » Sat May 11, 2013 12:56 pm

Milicia shqiptare - kjo garde pretoriane e Muhamet Ali Pashes qe ngjalli admirimin e piktorit Gerome - perfaqesonte nje elite te vertete luftarake, e pabindur ndaj eporeve osmane, krenare ne forcen e saj e superiore ndaj cdo kujt tjeter ne Egjiptin e asaj kohe. Ky autori egjiptian me duket se kane disa shenine mjaft interesante per kete elite luftarake ne Egjipt. Une nenvizova disa nga pjeset me interesante, por ne disa vende te tjera ka disa verejtje jo-korrekte.

Image
Image
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

arberor
Member
Member
Posts: 48
Joined: Mon Mar 19, 2012 10:10 pm
Gender: Male

Re: Quota per shqiptaret.

#185

Post by arberor » Thu Jul 25, 2013 4:17 pm

1945 Final Report of the German Wehrmacht in Albania
He (Albanians) despises any small amount of work. On the other hand, the Albanian is a born oriental merchant. It is certainly more than just an anecdote that the reason there were hardly any Jews in Albania was that one Albanian was worth seven Jews
Albania’s neutrality has meant that we have had limited opportunities for influencing its economic development. Generally speaking, German influence in economic matters is thus restricted to defence issues. The chrome ore, magnesite and lignite mines and the oil fields were under direct German control. German economic activities – primarily the work of the Commissioner for Economy and Finance – were beneficial almost exclusively to the domestic Albanian economy. But all attempts at planned economic management were limited by the activities of the Albanians who, extremely individualistic by nature, rejected virtually any thought of planning. As a consequence, the economy was in a state of anarchy. Speculation and racketeering on the one hand, and inflation, shortages and as a consequence, popular dissatisfaction on the other, were commonplace occurrences. These negative economic trends and the total inability of the government to do anything to regulate the situation contributed substantially to the Communist rise to power.
http://www.albanianhistory.net/texts20_ ... 5_4EN.html

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4129
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Quota per shqiptaret.

#186

Post by Zeus10 » Thu Jul 25, 2013 5:31 pm

arberor wrote:1945 Final Report of the German Wehrmacht in Albania
Albania’s neutrality has meant that we have had limited opportunities for influencing its economic development. Generally speaking, German influence in economic matters is thus restricted to defence issues. The chrome ore, magnesite and lignite mines and the oil fields were under direct German control. German economic activities – primarily the work of the Commissioner for Economy and Finance – were beneficial almost exclusively to the domestic Albanian economy. But all attempts at planned economic management were limited by the activities of the Albanians who, extremely individualistic by nature, rejected virtually any thought of planning. As a consequence, the economy was in a state of anarchy. Speculation and racketeering on the one hand, and inflation, shortages and as a consequence, popular dissatisfaction on the other, were commonplace occurrences. These negative economic trends and the total inability of the government to do anything to regulate the situation contributed substantially to the Communist rise to power.
Ja qe nuk mendon keshtu Hysamedin Feraj. Ai e sheh racen shqiptare, si puna e nje skllavi, qe per 2000 vjetet e fundit, i eshte nenshtruar cdo pushtuesi dhe vazhdon te injorohet ka Evropa, sepse kurre nuk u be pushtues, duke ndertuar nje shtet agresiv dhe shovinist:

Lavdia e skllavit
Hysamedin Feraj
(Pjesë nga libri “E pafilozofuara”, 2011)

“Shqiptarët kanë një histori të lavdishme” është shprehja morale që shqiptarët e thonë për vete. Si populli që ka qenë 2000 vjet nën robëri e nën pushtim. Dhe, që në pjesë të madhe vazhdon me qenë.

Fjalia pason, mbasi mijëra volume librash janë shkruar nga historianët shqiptarë për të provuar masakrimet e shqiptarëve prej pushtuesve të ndryshëm, deri në rrezikun e zhdukjes dhe asimilimit: “Historia jonë është e lavdishme”.

Mbrojtje e Nietzsche-s për moralin e skllavit, shqiptarët bëhen me lavdërimin për “historinë tonë” që na e kanë bërë të tjerët, si ilustrim faktik, me historinë tonë për moralin e skllavit që e kthen skllavërinë e vet në moralin dhe lavdinë e vet. Në virtytin e vet. Sepse në “pasqyrën e filozofisë” niçeane shprehja “historia jonë është e lavdishme”, duke ditur se është histori e të qenët 2000 vjet nën pushtim, është lavdi për të qenët nën pushtim dhe robëri. Lavdia e të robëruarit dhe të skllavëruarit, siç shprehen historianët, “e lëngimit të popullit tonë nën skllavërinë shekullore”.

Shqiptarët bëjnë sikur çuditen me serbët që festojnë një betejë të humbur para shumë shekujsh, ndërkohë që historinë e humbjes së vet 2000-vjeçare e quajnë të lavdishme. Si humbje e përgjithshme, pa pasur ndonjë betejë për ta shenjuar si të humbur. Domethënë, si lavdinë e tyre. Sepse lavdia shqiptare nuk është një betejë e humbur. Është thjeshtë një histori e humbur. Por, nuk është e vetmja shprehje dhe as e vetmja vlerë, e konsideruar vlerë, e një etike të të pafuqishmit, pasi pjesa më e madhe e asaj me çka shqiptarët e lavdërojnë veten moralisht, si komb, si komb në botën e popujve dhe të kombeve është ajo që Nietzsche, dhe jo vetëm ai, e përshkruan si etikë dhe moral i skllavit.

Në një vetëngushëllim popullor për një histori të humbur tanimë si mundësi e bërjes së historisë dhe të vetes dhe si një rrugë suksesi për individin që të dalë në krye të këtij populli, për ta sunduar më tej, historianët, politikanët, shkrimtarët etj., kanë krijuar dhe kthyer në doksë të përgjithshme dhe të sistemuar “lavdinë e skllavit”. Që skllavi i lavdëruar, domethënë populli dhe kombi shqiptar, t’i pranojë si sundimtarët e vet, por që “e respektojnë”. Me fjalë. Me lëvdata. E me këtë, si popull dhe individë, ia bëjnë vetes të vështirë ta kuptojnë se kush ua do të mirën: “armiqtë” që u tregojnë mangësitë ose “miqtë” që i lavdërojnë. Për t’i lënë, kështu, si kanë qenë dhe si janë. E, siç thonë, janë “më të prapambeturit në Europë”, “më të mjerët e saj”. Gjithsesi “miqtë” dhe “armiqtë” u japin një temë të “bisedojnë nga mëngjesi deri në mbrëmje”, nëpër sofra, tavolina, kafene, “jo se hanë e pinë tërë kohën...”.

Lavdinë e skllavit nuk e thotë më pak shprehja vetëlavdëruese shqiptare, si dije universitare, politike dhe si doksë se “ne nuk kemi pushtuar kurrë ndonjë popull tjetër”. Siç duket, nuk kemi pasur kohë, sepse të tjerët na kanë pushtuar ndërkaq. Ngritja në vlerë e një fakti të tillë nuk është “lavdia e skllavit” vetëm për Nietzsche-n dhe antimoralen niçeane. Po aq është e tillë në përgjithësi për moralin liberal. Për moralin liberal perëndimor dje dhe për moralin liberal sot. Sepse, siç e tregon Hobsbawm-i, ndër kriteret europiane që një popull të njihej si komb nga kombet e tjera “ishte aftësia e provuar për pushtime”.

Prandaj edhe sot, duket se në botën liberale perëndimore, dhe jo vetëm te këta, vazhdon njëfarë respekti për serbët e Serbinë që zhvilloi gjithë luftërat e fundit në Ballkan. Dhe njëfarë mëshire për shqiptarët, njëfarë humori sallonesh me ta, por nuk konstatohet ndonjë respekt, veçse në shprehjet diplomatike. Sa për të fshehur përçmimin nëpër sallone diplomatike dhe “kabllograme”. Diferencimi i tillë ndërmjet dy popujve konstatohet nga që kushtet e tjera janë të barabarta, domethënë interesat realpolitike. Interesat janë invariable për të dyja rastet, sepse për të dyja rastet qëndrimin e përcaktojnë këto interesa. Por, qëndrimi moral, respekti, është variabël.

Mirëpo, të përthithur tërësisht në moralin e skllavit, shqiptarët vazhdojnë të bëjnë të habiturin sesi “bota”, sesi “Europa”, sesi “Perëndimi” i harruan kaq shpejt masakrat serbe ndaj popujve të tjerë dhe tani “u luten” të anëtarësohen në “gjirin e tyre”, si të barabartë me ta. Sepse, serbët kanë shtet. Ndërkohë, nëse kjo harresë është habi shqiptare që habit vetë, me më të drejtë, “bota”, “Europa”, “Perëndimi” do të duhej të habiteshin se si shqiptarët i harruan kaq shpejt masakrat serbe. Jo vetëm ndaj popujve të tjerë, por ndaj atyre vetë. I kanë harruar, sepse nuk po ndërtojnë shtet. Dhe, gjithë ambasadorët perëndimorë “i lusin”, veç e veç dhe në kor: ndërtoni shtetin shqiptar, shihini interesat kombëtare!

Gjithsesi, shqiptarët vazhdojnë të vetëlavdërohen dhe ta konsiderojnë vlerë edhe se “në shekuj i shpëtuan asimilimit dhe zhdukjes”, a thua se është fjala për qeniet darviniane që kanë “qëllimin” më të lartë mbetjen gjallë dhe ruajtjen e llojit. Në kuptimin, se në fakt nuk kanë asnjë qëllim. Se ky “qëllim” është thjesht instinkti i tyre, si e dhëna, domethënë dhuna natyrore ndaj tyre që i mban nën determinimin e vet.

Ruajtja e jetës, mbetja gjallë përkundër rrezikut të asimilimit dhe zhdukjes, është ajo që e bën skllavin skllav. Dhe, jo vetëm në filozofinë niçeane, por që nga Aristoteli, te Hobsi dhe Hegeli, e deri sot. Skllavi që nuk është i tillë nga natyra, është skllav nga pranimi i skllavërisë në këmbim të ruajtjes së jetës.

Kjo mundet me qenë zgjidhje “e mençur”, por kur paraqitet si vlerë morale nuk është më shumë se etikë dhe moral i skllavit. Lavdia e tij. Për më tepër që zotëria nuk është i interesuar ta vrasë, ta zhdukë, ta hiçësojë skllavin, sa kohë që skllavi mund të përdoret, të shërbejë, të jetë skllav. Dhe, zotëria e vret skllavin, nëse nuk pranon me qenë skllav, domethënë me shërby, me u përdorë prej tij si skllav. Ajo që e dallon skllavin nga zotëria është ky zëvendësim i turpit të zotërisë nga skllavërimi me trupin e skllavit, i lirisë me ruajtjen e jetës si trup. Prandaj, ruajtja e vetes biologjike është dëshmia e mençurisë së tij racionale dhe lavdia e tij morale, që duket se e thotë ky vetëlavdërim shqiptar i mbijetesës përballë rrezikut të asimilimit.

Si lavdi skllavi dhe etikë e të pafuqishmit bëhet më e dukshme ngase është dije e stabilizuar shqiptare se asimilimit dhe zhdukjes i shpëtuan duke ikur dhe fshehur nëpër malet e izoluara, ku pushtuesit pothuajse nuk i ndiqnin më. Veç fushatave ndëshkuese, kur nga malet zbrisnin për plaçkitje të karvaneve tregtare dhe zejtarëve në qytete, a kur vrisnin ndonjë tagrambledhës. Dhe, sigurisht kjo nuk është tezë e “historianëve maqedonas” dhe as armiqve të tjerë, por pikëpamje e vet historiografisë dhe doksës shqiptare. Pohimi jo vetëm i përket historiografisë dhe doksës shqiptare, por madje është mbrojtur dhe përhapur në mënyrë të sforcuar prej tyre.

Sepse, ndër të tjera, donin të provonin “rezistencën shekullore kundër pushtuesve” dhe, prandaj, si rebelimet si plaçkitjet me motive ekonomike, i kanë paraqitur si argumente të “rezistencës shekullore” dhe “mospajtimit të popullit me pushtimin”. Mirëpo, këto “rebelime” vinin kryesisht nga zonat malore, të cilat kishin mundësi t’i shpëtonin ndëshkimit duke u ngjitur maleve. Jo se nuk kishte popullsi shqiptare nëpër qytete, porse këta kryesisht i kishin pranuar rregullat e pushtuesit dhe ishin integruar në jetën publike të tyre, porsa nuk mund të iknin. Të detyruar të zgjedhin ndërmjet “rezistencës popullore” ose “pranimit të pushtimit” dhe “integrimit” në sistemet e pushtuesve, historianët kanë zgjedhur “rezistencën popullore” dhe kjo i vendos kryesisht maleve. Sidoqoftë, zgjedhja del se mbetet ndërmjet dy qëndrimeve sipas moralit të skllavit: ruajtja e ekzistencës ndaj asimilimit duke u nënshtruar dhe integruar ose duke ikur dhe izoluar maleve. Sipas historiografisë sonë, të dyja bashkë. Dhe, kjo nuk do të thotë se historianët nuk e thonë të vërtetën shkencore. Problem është vetëm nëse kjo e zëvendëson filozofinë si reflektim për veten ose si pyetësim të qenies së vet.

Gjithsesi, shqiptarët kanë arritur t’i shpëtojnë asimilimit dhe zhdukjes dhe sot lavdërohen se“jemi populli më i vjetër në Ballkan” dhe, me modesti, ndër më të vjetrit në Europë. Sërish, duke e kthyer etikën në natyrë dhe biologji dhe vlerën morale në ruajtje të llojit.

Sepse, për aq sa nuk shquhen nga kjo vjetërsi si krijues të historisë, të ndonjë historie, si të artit, të filozofisë, të shkencës, të teknologjisë, të politikes, etj., kjo vjetërsi mbetet thjesht e qenies biologjike shqiptare, si qenie e vjetër në këtë areal. Mirëpo, kjo është njëlloj si të lavdërohet pula se vjen direkt nga dinosaurët. Sepse, pa bërjen e historisë, e ndonjë historie, dhe pa bërjen e botës shqiptare e të botës së historisë, kjo lëvdatë mbetet lëvdata e të pafuqishmit për t’i bërë ato. Për më tepër që, të qenët ndër më të vjetrit në Europë tregon gjithë kohën kronologjike që kanë pasur në dispozicion ta bëjnë historinë e vet, historinë në botë, ndonjë histori. Por, se përkundrazi, të qenët ndër më të vjetrit në Europë, i bën edhe të qenët më së gjati nën pushtim, “nën pushtimin shekullor”. Prandaj lavdërimi me vjetërsinë dëshmon vjetërsinë e skllavërisë dhe lavdërimin e skllavit me këtë vjetërsi. Lavdia e tij qenka se, me të ardhur të tjerët, e mbyti historia e të tjerëve. Më i lashti nuk na qenka bërës i historisë, por pritës i saj.

Nuk duket më pak lavdi e tillë vetëlavdërimi se “kemi ndihmuar gjithnjë popujt e tjerë”, pa qenë në gjendje të provojmë më parë se kemi qenë popull. Që pastaj të mund të ndihmonim popujt e tjerë. Sepse, të qenët nën pushtim për shekuj e bën popullin thjesht popullatë dhe ende jo popull. Sepse, populli është në realitetin e tij si popull për aq sa është në publikësinë e vet. Në “mikpritjen” mitike shqiptare, prit-e-përcill si në anektodën kur i thanë plakut: “u çu e doli Serbia”, dhe plaku pyeti, “e kush hyni?”, sepse në shekuj një pushtues largohej nga një tjetër që hynte.

Në historiografinë, vetëkuptimin dhe doksën shqiptare është bërë dhe bëhet një diferencim interesant i personave të shquar “me gjak shqiptar”, që janë integruar në botën publike të krijuar nga të tjerët:

Nga njëra anë, kur është fjala për pushtimet nuk lavdërohen me “aftësinë e dëshmuar për pushtime” nga shqiptarët, ndonëse shumë pushtime dhe pushtues të popujve të tjerë në favor të perandorive dhe mbretërive të krijuara nga të tjerët, kanë qenë me “gjak shqiptar”. Nga ana tjetër, lavdërohen për gjithçka tjetër të bërë nga persona të shquar, vetëm pse kanë qenë “me gjak shqiptar”, ndonëse gjithë ç’kanë bërë e kanë bërë po në logosin e krijuar nga të tjerët. Në të vërtetë, në të dyja rastet veprimet e tilla janë të individëve biologjikisht shqiptarë, por që nuk i përkasin botës shqiptare. Sepse, populli shqiptar si i tillë nuk kishte lënë me qenë logosin dhe botën shqiptare, që këta t’i përkisnin kësaj bote.

Gjithsesi, të parë nga “pasqyra” niçeane të gjithë këta, pavarësisht cilit grupim i përkasin, janë dëshmi e aftësisë për të shërbyer ndaj zotërisë, ndaj pushtuesit. Shërbim për krijimin e shtetit grek, shërbim romakëve, shërbim bizantinëve, shërbim ... shërbim... Derisa rilindësit shqiptarë u nxehën më keq se Nietzsche dhe shpërthyen në thirrjen: mjaft punuat për të tjerë, o fatkeqë! Por, klithma rilindëse nuk ka lënë shumë gjurmë. Deri sot vazhdon vetëlavdërimi shqiptar me shërbimin që u kanë bërë pushtuesve të vetë të ndryshëm. Me shërbëtorët, qoftë edhe si perandorët më të shquar “me gjak shqiptar”. Shërbëtorë, sepse pa mundur me qenë zotëri duke qenë vetja, duhet të fshihen si perandor romak, strateg bizantin, vezir ose bej osman, shenjtor katolik ose ortodoks... Vetëm si krenari dhe lavdi e skllavit kur e kryen funksionin e vet mirë, domethënë i shërben sa më mirë zotërisë që i jep identitetin përtej biologjisë “së gjakut”. Dhe, njëlloj, kërkojnë edhe sot mirënjohje nga zotëria për shërbimet që i kanë bërë: na ktheni borxhin! Por, zotëria u tregon se është zotëri edhe sot: duke mos i qenë mirënjohës skllavit. E, me mosmirënjohjen, i tregon skllavit se është skllav. Dhe, për atë që nuk është skllav nga natyra, me këtë ia zbulon mundësinë me qenë zotëri.
http://shenja.mk/http://shenja.mk/index ... lavit.html
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

erix77
Star Member
Star Member
Posts: 543
Joined: Sat Aug 14, 2010 8:23 am
Gender: Male
Location: Tirana

Re: Quota per shqiptaret.

#187

Post by erix77 » Sat Jul 27, 2013 10:21 am

kjo ishte vetem nje menyre per ti pare gjerat por do te thoja qe eshte shume e ceket dhe deri diku vetmohuese.


Historia e shqiptareve nuk eshte 2000 vjet sherbim dhe nenshtrim por 2000 vjet qendrese kunder te gjitheve dhe gjithckaje,2000 vjet lufte per liri dhe mbijetese por zoteria nuk ka pse shkon deri 2000 vjet me pare,mjafton te rikujtoje UCK,nje mrekulli do ta quaja.

Nuk e di te kete komb tjeter ne ballkan apo ne bote nje qendrese te tille kunder disa prej ushtrive dhe regjimeve me mizore qe k njohur njerezimi.

P.s.megjithate historia jone eshte dicka me shume se 2000 vjet!
Dhe e bëmë me besa besën ja të rrojmë ja të vdesëm!

Ishte thënë prej Zotit që të nderohen armët e Shqipërisë!

Gazmend
Senior Member
Senior Member
Posts: 100
Joined: Sun Feb 24, 2013 8:40 pm
Gender: Male

Re: Quota per shqiptaret.

#188

Post by Gazmend » Sat Jul 27, 2013 11:03 am

Jo, i nderuar Erix77, kjo histori nuk ishte bardh e zi sic e portretoni ju apo zoteria ne artikulln me larte, por e ngjyrosur e e sterngjyrosur dhe multidimensionale. Nese ben te shprehem me fjale tuaja, ishte nje histori 'qendrese kunder gjithkujt e gjithckaje' por edhe histori bashkepunimi e integrimi me gjithkend dhe gjithckafin. Histori qe nuk u zhvillua ne asnje moment e pavarur nga historite e popujve tjere.

erix77
Star Member
Star Member
Posts: 543
Joined: Sat Aug 14, 2010 8:23 am
Gender: Male
Location: Tirana

Re: Quota per shqiptaret.

#189

Post by erix77 » Sat Jul 27, 2013 2:53 pm

gazmend po themi te njejten gje,qendresa eshte aftesia per te mbijetuar e kombit shqiptar kunder gjithkujt qe u mundua ta eleminoje.
Dhe e bëmë me besa besën ja të rrojmë ja të vdesëm!

Ishte thënë prej Zotit që të nderohen armët e Shqipërisë!

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4129
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Quota per shqiptaret.

#190

Post by Zeus10 » Sat Jul 27, 2013 3:00 pm

Gazmend wrote:Jo, i nderuar Erix77, kjo histori nuk ishte bardh e zi sic e portretoni ju apo zoteria ne artikulln me larte, por e ngjyrosur e e sterngjyrosur dhe multidimensionale. Nese ben te shprehem me fjale tuaja, ishte nje histori 'qendrese kunder gjithkujt e gjithckaje' por edhe histori bashkepunimi e integrimi me gjithkend dhe gjithckafin. Histori qe nuk u zhvillua ne asnje moment e pavarur nga historite e popujve tjere.
Ajo qe eshte e sigurte Gazmend, ne ato tablo shumengjyreshe, eshte, qe ne historine e shqiptareve, fara dhe klani kishte po aq, ne mos me shume rendesi, se sa perandoria, qe i perfshinte ata. Kjo, eshte shume e ndryshme nga vendet fqinje dhe me gjere, ku patriarku fisnor i shqiptareve, zevendesohet nga ai religjioz. Ky eshte nje ndryshim thelbesor ne histori, sepse forma e besimit, ka ndryshuar pergjate gjithe historise, duke zevendesuar komunitetet prane tyre, me te tjera, nderkohe qe trashegimia etnike, siguron nje rezistence identiteti te pabesueshme. Ajo eshte e lidhur me natyren, token dhe faren qe jane elementet ndaj te cilave qenia njerezore eshte me e ndjeshme , qe ne disa raste dhe boten e saj shpirterore e nderton mbi disa forca plotesisht natyrore, sic ka ndodhur pikerisht me shqiptaret.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
ALBPelasgian
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2112
Joined: Sun Jun 28, 2009 7:57 pm
Gender: Male
Location: Prishtinë (Prima Justiniana)
Contact:

Re: Quota per shqiptaret.

#191

Post by ALBPelasgian » Mon Jul 29, 2013 11:58 am

Ndersa romaket po shtrinin kontrollin edhe ne thellesi te Gadishullit te Hemusit, dardanet do tw beheshin pengesa kryesore drejt zgjerimit ne Danub. Keto luftera u kallen daten legjioneve romake, saqe plot prej tyre me më deshire dezertonin nga ekspeditat. Prej shume autoreve romak, dardanet krahasoheshin me kulcedren e Lernes, nje personazh i frikshem mitik, te ciles edhe kur i priteshin kokat i dilnin te tjera. Madje syrit armiqesor romak nuk i shpetonte as ky detaj te cilin e admironin: ne rast terheqjeje, dardanet nuk shkaktonin kurrfere panike, terheqeshin me radhe te shtrenguara, duke mos i lene te vdekurit a plagosurit ne duart e armikut.

As 2 mije vite me vone, kjo s'do te ndryshohej. Teksa kishin plasur lufterat ballkanike, korrespodenti rus Trocki (me vone disident ne Rusise leniniste) do te verente te njejten tek arnautet:
The Arnauts cleared out and fled. We weren't able to overtake them. We had lost forty dead and eighty wounded, including four officers. The Arnauts carried off most off their dead and wounded with them . They regard it as a sacred duty to do this.

The Balkan wars: 1912-13 : the war correspondence of Leon Trotsky, Leon Trotsky
Ne sot po hedhim faren me emrin Bashkim,
Qe neser te korrim frutin me emrin Bashkim!

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4129
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Quota per shqiptaret.

#192

Post by Zeus10 » Sat Aug 03, 2013 8:05 pm

“Constantinople’s nothing. Everyone goes to Constantinople. But if you don’t see Albania, you’re wasting the chance of a lifetime. Up in those mountains – right up there in those mountains, a day’s journey from here – the people are living as they lived twenty centuries ago, before the Greek or the Roman or the Slav was ever known. There are prehistoric cities up there, old legends, songs, customs that no one knows anything about. No stranger’s ever even seen them.

Frances Hardy

http://wilder-lane.albanianphotography.net/
Kostandinopoja eshte nje hicgje. Cdokush shkon ne Kostandinopoje. Por nese nuk shikon Shqiperine, ke humbur nje shanc qe njehere te vjen ne jete. Lart ne ato male, pikerisht atje larte ne ato male, rreth nje dite udhetim larg, njerezit akoma jetojne, sic kane jetuar 20 shekuj me pare, perpara se Greku, Romaku ose Sllavi te degjohej emri. Ka qytete parahistorike atje larte, legjenda te mocme, kenge te tilla, dhe zakone qe askush nuk ka dijeni per to. Asnje i huaj asnjehere nuk i ka pare ato...
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
rrëqebull
Grand Star Member
Grand Star Member
Posts: 1158
Joined: Sat Oct 06, 2012 12:29 pm
Gender: Male

Re: Quota per shqiptaret.

#193

Post by rrëqebull » Fri Apr 03, 2015 8:21 am

Image

Dheu gdhend njerëzit dhe rrënjos në histori fatin e tyre:
në asnjë rast kjo nuk është aq e vërtetë sa ç'është për shqiptarët, një nga racat më autoktone që njihen.
Duke folur, pra, për ta dhe për shpresat e tyre kombëtare të kundërshtuara, siç duam të bëjmë, nga një pikëpamje të pa interesuar por gjerësisht njerëzore, është e pamundur të lihet mënjanë pa u përmendur
vet eshtëría e vendit që i mban ata, dhe që prej mijëra vjetësh farkëton konstruktin e tyre fizik, dhe cilësitë e tyre morale.

Nga libri “Shqipnia që lind”, 1914, f. 21
i letrarit italian Euxhenio Vaina De Pava (1888-1915), i cili në fillimshekullin e kaluar gjendej në Shqipni dhe përkrahte ashtu siç dinte kryengritjet tona kundra-osmane.


Image

Post Reply

Return to “Citime historike për shqiptarët”