"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Folja "pa" midis dukjes dhe zhdukjes

Diskutim profesional për gjuhën.

Moderators: Mallakastrioti, bardus

Post Reply
User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4205
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Folja "pa" midis dukjes dhe zhdukjes

#1

Post by Zeus10 » Thu Feb 07, 2019 5:20 pm

Folja “appareo” e latinishtes ka dhene “apparire” ne italisht dhe “appear” ne anglisht, qe do te thote ‘shfaqem’ ose ‘behem i dukshem’ ose thjesht “dukem”. Por a eshte “appareo” thjesht nje bashkim i cfaredoshem tingujsh, qe u krijua rastesisht ne gjuhen latine per te lidhur dualizimin fjale-fenomen. Per tu pergjigjur kesaj, do studjome strukturen e kesaj fjale.
Folja ‘appareo’ ne fakt eshte nje strukture ku rrenja e fjales eshte ‘par’ kurse tingulli parafjale ‘a’ ka funksionin e formatizimit dhe konkretizimit te veprimit si ne fjalen tjeter italiane : abbronzare, ose ne fjalen angleze ‘allocate’, ku fjala ‘locate’ ndjek parafjalen funksionale ‘a’.
Natyrisht diftongu ‘eo’ eshte fundorja e foljes ne veten e pare latinisht dhe ska te beje me kuptimin e vete fjales.
Tani, pjesa “par” eshte ajo qe bart kuptimin e fjales, qe edhe pse mund te duket e cuditshme, per skeptiket dhe ata qe vuajne nga inferioriteti i te voglit, eshte ne fakt pjesorja “par-ë” e foljes “pa”.
Me fjale te thjeshta a(p)par(eo), do te thote : “është parë” ose “shfaqem”, qe ne dialektin geg, behet “asht par” ose “a par”. Folja “asht” e cila ne dialektin geg, shfaqet ne nje forme te folme te shkurter nepermjet tingullit te thjeshte “a”, ne gjuhet e tjera shfaqet si tingull i ngjashem zanoresh. Psh italishtja "e", perdoret per te fjalezuar idene e foljes “asht”, por ashtu sic u permend me siper, a-ja nistore, nuk ka rol vendimtar ne semantiken e fjales “a-p-par-eo”. Folja “appareo”=dukem, apparire ne italisht, ka nje antonim ne kete gjuhe, fjalen: scomparire, ose thjesht sparire=zhdukem. Le te veme ato perballe:
(1) Appareo=dukem
(2) Sparire=zhdukem
Sic lehtesisht e verifikueshme, ndersa a-ja nistore ne foljen aktive (1), sherben per te drejtuar idene drejt fenomenit kryesor te perfaqesuar nga pjesorja par-ë=shikoj, ne antonimin e saj, funksionin e kundert, pra ate negatizues, e luan nistorja ‘s’, duke formuar nje fjale shqipe primitive s’parë=s’dukem~zhdukem, qe per arsye “te panjohura” gjendet ne leksikun e italishtes, ose te themi latinishtes.
Themi “te panjohura”, sepse per gjenerata te tera, jemi vene ne poziten, per te besuar, qe latinishtja ka qene e folmja e nje populli te lashte, por e verteta eshte, qe shpjegimi i mundshem i vetem, i ketij paradoksi, eshte ideja e natyrshme, qe latinishtja, eshte nje gjuhe e kultivuar, qe per me teper, eshte kultivuar mbi gjuhen e folur te nje populli, qe mesa duket ka menduar dhe folur nje shqipe te lashte.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

Post Reply

Return to “Linguistikë”