"Moreover, you scorned our people, and compared the Albanese to sheep, and according to your custom think of us with insults. Nor have you shown yourself to have any knowledge of my race. Our elders were Epirotes, where this Pirro came from, whose force could scarcely support the Romans. This Pirro, who Taranto and many other places of Italy held back with armies. I do not have to speak for the Epiroti. They are very much stronger men than your Tarantini, a species of wet men who are born only to fish. If you want to say that Albania is part of Macedonia I would concede that a lot more of our ancestors were nobles who went as far as India under Alexander the Great and defeated all those peoples with incredible difficulty. From those men come these who you called sheep. But the nature of things is not changed. Why do your men run away in the faces of sheep?"
Letter from Skanderbeg to the Prince of Taranto ▬ Skanderbeg, October 31 1460

Ancient Greek - Albanian Lexicon

Diskutim profesional për gjuhën.

Moderators: Mallakastrioti, bardus

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4127
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#301

Post by Zeus10 » Sun Dec 25, 2016 5:15 pm

Zeus10 wrote:Fjala αρουν do te thote: mbjell, lëroj token, ajo buron nga fjale shqipe: arë:

ARË f.Tokë që lërohet e mbillet, tokë buke. Arë e mbjellë (e korrur). Arat e kooperativës. Arë me grurë (me misër). Bimët (kulturat) e arave. Brigadat e arave. Miu i arave. zool. Lëroj (ujit) arën. Punon në arë.

Kjo ne fakt eshte e njejta fjale me fjalen εργον=ἀργον, ku γ ashtu sic e ka shpjeguar shume bukur Bardus me pare, eshte tingulli i diggames, pra i nje zanoreje.

εργον perkthehet ne menyre standarte : punoj, por ajo eshte nje transformim leksikor i αρουν, qe realisht do te thote : punoj arën, qe me nje neologjizem do te ishte ne shqip: aron=punoj arën. Une e quajta neologjizem, por mesa duket ka pasur plot kuptim ne gjuhen e vjeter te "grekerve".
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4127
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#302

Post by Zeus10 » Sun Dec 25, 2016 6:03 pm

Folja τρέμ-ειν nuk ka nevoje per perkthim, ajo lexohet: trem-(ein):

TREMB kal.1. I shtie frikën dikujt menjëherë e në mënyrë të papritur; e frikësoj dikë, e bëj të ketë frikë duke e kërcënuar etj. E tremb shumë. Mos e tremb djalin! Nuk na trembin kërcënimet.
2. bised. I flas që të largohet, e përzë, e dëboj (zakonisht për shpendët dhe për kafshët); i bën të largohen a të përndahen andej-këtej. Trembi pulat nga misri! Trembi delet nga gruri! Trembi qentë, se po na hanë! E tremb i ujku bagëtinë (kopenë).
3. fig. E ndërpres, nuk e lë të vijojë më tej; e largoj paksa, e përzë. Zhurma ia trembi këngën. Na e trembi gëzimin. Hëngri pak sa për të trembur urinë. Fjeti pak sa e trembi gjumin. U çlodh ca sa trembi lodhjen.

Per cudi sinonimi i saj eshte φρικω kurse e frikeshmja φρικώδης

FRIKË f.1. Ndjenjë shqetësimi të thellë kur jemi përpara një rreziku që na kanoset drejtpërdrejt a përpara një rreziku të ardhshëm, përpara një fatkeqësie etj. Me frikë të madhe. Ndjenja e frikës. Të kallte frikën. I vjen frikë. Ka frikë. Ka marrë frikë është trembur. I hyri (e zuri) frika. Ia ka frikën dikujt a diçkaje i trembet, i druhet.
I doli (i iku) frika. Ka frikë nga hija e vet është frikacak i madh. Shtangu (mbeti, dridhej) nga frika. S'ka frikë nga vdekja. Pa frikë pa asnjë ngurim.
2. Dyshim, pasiguri. Ka frikë a e bën dot. Është frikë se mos bjerë breshër.
* I ka hyrë frika në palcë (në bark, në mish) shih te PALC/Ë,~A 6.
FRIKEM vetv.Frikësohem, trembem.
FRIKËS mb.Frikacak.
FRIKËSUES mb.Që të fut frikën, që të frikëson. Mjete (mënyra) frikësuese. Pamje frikësuese.

The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Mallakastrioti
Galactic Member
Galactic Member
Posts: 2928
Joined: Thu Jul 23, 2009 4:23 pm
Gender: Male
Location: Italy
Contact:

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#303

Post by Mallakastrioti » Sun Dec 25, 2016 8:43 pm

Lidhur postimit te mesiperm prej Zeus10:

Phrike (Gr:

Φρικη

is the Goddess of horror and trembling fear. She was a mere severe form of Phobos (Fear) and Deimos (Terror).
Image

User avatar
bardus
Star Member
Star Member
Posts: 882
Joined: Mon Jan 30, 2012 3:44 pm
Gender: Male

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#304

Post by bardus » Thu Dec 29, 2016 12:47 pm

Αἶσα , Μοῖρα , perendeshat e fatit ne shqip

Hise dhe Mora < aor.mora<marr

HISE f. bised.
1. Pjesa që i bie dikujt, kur ndahet një e tërë a një trashëgimi; pjesë.
Tri hise qumësht. Mori hisenë e vet. I bëri hise edhe vëllait. Ka hise në diçka.
I ra në hise. I hyri në hise dikujt u bë pjesëtar pa të drejtë. E ndau në tri hise.
I dha secilit hisenë e vet.
2. bised. Herë. Pesë hise më shumë. Dy hise më mirë! Dhjetë hise më e bukur.
Njëqind hise më i mirë.
3. etnogr. Tërësia e fëmijëve dhe e pasardhësve të secilit djalë me gruan e vet brenda familjes së madhe patriarkale; bark. Ia fiku hisenë. Iu shqim (iu shkretua) hisja.
* I ra për hise (një punë, një detyrë etj.) i takoi atij ta kryente. Vëlla pa hise bised. vëllam.

KAONIAN
Junior Member
Junior Member
Posts: 9
Joined: Mon Sep 05, 2016 6:44 pm
Gender: Male
Location: United Kingdom

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#305

Post by KAONIAN » Thu Dec 29, 2016 10:34 pm

Zeus10 wrote:Fjala αρουν do te thote: lëroj token, ajo buron nga fjale shqipe: arë:

ARË f.Tokë që lërohet e mbillet, tokë buke. Arë e mbjellë (e korrur). Arat e kooperativës. Arë me grurë (me misër). Bimët (kulturat) e arave. Brigadat e arave. Miu i arave. zool. Lëroj (ujit) arën. Punon në arë.


kjo fjale (ARË) e gjuhes shqipe pikerishte na tregon se gjuha shqipe eshte gjuha simbolike,
dhe nuk ka thjesht te njeten prejardhje me gjuhen e homerit por eshte fjale autoktone ne gjuhen tone,

ARË (AR+ Ë)
(ngjyre ari ose floriri,+ Ë)
fjala AR gjendet ne fjalen ARË thjesht se nje tokë e mbiellur me grur ka ngjyren e floririt
http://cdn.pcwallart.com/images/wheat-f ... aper-3.jpg
vertet nuk mundemi ta vertetojme dicka te tille por eshte shume e thjesht ta kuptoj dikush.
dhe besoj se germa (Ë,ë) ka te bej me kete symbol ( http://prntscr.com/dphlea )
qe gjendet ne diskun e festos, dhe mund ta lidhim kete germë dhe me shpjegimin e germave te fjales ' ATË '

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4127
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#306

Post by Zeus10 » Thu Dec 29, 2016 10:50 pm

KAONIAN wrote:
Zeus10 wrote:Fjala αρουν do te thote: lëroj token, ajo buron nga fjale shqipe: arë:

ARË f.Tokë që lërohet e mbillet, tokë buke. Arë e mbjellë (e korrur). Arat e kooperativës. Arë me grurë (me misër). Bimët (kulturat) e arave. Brigadat e arave. Miu i arave. zool. Lëroj (ujit) arën. Punon në arë.


kjo fjale (ARË) e gjuhes shqipe pikerishte na tregon se gjuha shqipe eshte gjuha simbolike,
dhe nuk ka thjesht te njeten prejardhje me gjuhen e homerit por eshte fjale autoktone ne gjuhen tone,

ARË (AR+ Ë)
(ngjyre ari ose floriri,+ Ë)
fjala AR gjendet ne fjalen ARË thjesht se nje tokë e mbiellur me grur ka ngjyren e floririt
http://cdn.pcwallart.com/images/wheat-f ... aper-3.jpg
vertet nuk mundemi ta vertetojme dicka te tille por eshte shume e thjesht ta kuptoj dikush.
dhe besoj se germa (Ë,ë) ka te bej me kete symbol ( http://prntscr.com/dphlea )
qe gjendet ne diskun e festos, dhe mund ta lidhim kete germë dhe me shpjegimin e germave te fjales ' ATË '
Mendoj se fjala arë(toke buke) eshte me e vjeter se fjala ar dhe ndoshta gjithe fjala e merr kuptimin nga tingulli r, kurse ë-ja eshte thjesht mbaresa e femerores se pashquar njejes.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

Laberia
Member
Member
Posts: 10
Joined: Tue Apr 19, 2016 7:34 pm
Gender: Male

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#307

Post by Laberia » Wed Feb 01, 2017 4:05 pm

Zeus10 wrote:
Laberia wrote:Unë nuk jam gjuhëtar por mesa di nga greqishtja e vjetër në Shqip kanë mbetur rreth 36 fjalë. Unë doja që të dija, a ka një shifër të saktë se sa fjalë kanë mbetur në Shqip nga latinishtja, sllavishtja dhe turqishtja?
Une nuk do perdorja te njejtin term: "mbetur". Shqipja nuk eshte pasardhese e asnje gjuhe te siperpermendur. Shqipja e sotme eshte vernakule e etnise shqiptare, kurse te pakten latinishtja dhe greqishtja e vjeter, sipas te gjitha gjasave jane gjuhe elite ne krye te heres. Une nuk e di kush ka arritur ne konkluzionin qe shqipja ka vetem 36 fjale te perbashketa me greqishten e vjeter(une do te thosha shume me teper), por me latinishten leksiku i perbashket eshte shume i madh. Por kjo nuk do te thote qe shqipja eshte nje gjuhe neolatine dhe as qe shqipja eshte nje gjuhe tjeter e "fryre", nga depertimi i termave te latinishtes. Po te vesh re termat analoge:

piscis, -is -peshku
ursus, -ariu
canis, -is - qeni
gallus, -i - gjeli
corvus, -i - korbi
flumen, -inis - lumi
lacus, -us - liqeni
argentum, -i - argjenti
aurum, -i - ari
leo, leonis - luani
dux, ducis (m) - duka
lex, legis - ligji
nox, noctis -nata
pax, pacis - paqe
castellum -keshtjelle
cantare - kendoj
beautus - i bekuar
bestia-ae - bishe
centum - 100
civitas-atis - qytet
dies -ei -.dita
digitus-i - gishti
divus-i - divi
facies - ei, - faqe
fama-ae, - fame
femina-ae - femer
gens-gentis- gjinia
genus-eris-gjinia, ne kuptim familja
luas, laudis- lavdim
legere, lego, legi , lecktum -lexoj
liber-bri - libri
mater,matris -moter
mens,mentis-mendja
mensis, is - muaji
mors, mortis -mort
nonus,- i nenti
parentes , parentum -prinder
pax, pacis, -paqe


psh duke krahasuar mortis me mort(vdekje), shanset jane te paperfillshme, qe fjala 'mort' e shqipes, te vij nga latinishtja 'mortis' . Fjala shqip 'mort' e merr kuptimin nga fjala 'marr'( me mor-gegerisht), ne kuptimin qe 'vdekja te merr'.
Ose cifti parentes-prind eshte teresisht shqip: i pari, para(ardhesi), ai qe prin(parardhesi yt)
Shembujt jane te panumert.
Unë nuk thashë se shqipja është pasardhëse e ndonjë gjuhe tjetër. Gjithashtu nuk thashë që është gjuhë neolatine. Numri 36 të fjalëve që kanë mbetur në shqip nga greqishtja e lashtë, e mbështesin në përgjithësi të gjithë studiuesit e huaj dhe shqiptarë. Ka një debat interesant ndërmjet Çabej dhe Bonfantes në lidhje me këtë çështje. Nuk e përjashtoj mundësinë se mund të ketë fjalë të tjera, po i lexoj me vëmendje shembujt që keni sjellë ju dhe të tjerë në këtë thread, por ne jemi thjesht nicknames, mendimin përfundimtar duhet që ta japin akademikët.
Mendoj se nuk jemi kuptuar bashkë, prandaj më lejo që të shpjegoj mendimin që kam unë për këtë çështje.
Një nga argumentet që përdorin kundërshtarët e autoktonisë së shqiptarëve, është fakti se në gjuhën shqipe ka pak fjalë nga greqishtja e lashtë. Fjala mbetur, mendoj se është fjala e duhur në këtë rast. Përkundër kësaj, ka tentativa, si kjo e juaja, për të vërtetuar se ky numër është më i madh. Përveç këtyre tentativa, unë mendoj se duhet bërë edhe një arsyetim i thjesht logjik.
Grekët e lashtë ishin një popull i zhvilluar dhe i civilizuar. Kur shqiptarët ranë në kontakt me grekët e lashtë, një nga ndikimet ishte dhe marrja e disa fjalëve prej grekëve. Sa ishin këto fjalë? Ne nuk e dimë, por për të sqaruar idenë time po përdor një shifër hipotetike, 100 fjalë. Në momentin kur shqiptarët morën borxh këto fjalë nga greqishtja e lashtë ndodhin dy fenomene :
1) Fjala greke zëvendëson dhe eliminon përfundimisht fjalën shqipe.
2) Fjala greke vepron si sinonim i fjalës shqipe dhe të dyja këto fjalë bashkëjetojnë duke u përdorur të dyja.
Këto proçese kanë ndodhur mbi 2000 vjetë më parë.
Më vonë erdhën romakët. Procesi u përsërit. Shqipja mori një numër të caktuar nga latinishtja. Por këto fjalë të marra nga latinishtja, nuk eliminuan vetëm fjalët shqipe, por edhe disa nga ato 100 fjalë që shqipja kishte marrë nga greqishtja e lashtë. Le të themi(gjithmonë në mënyrë hipotetike) që shqipja për shkak të ndikimit të latinishtes, përveç fjalëve shqip humbi edhe dhjetë fjalë që ia kishte marrë greqishtes së lashtë. Pra në përfundim të ndikimit të të latinishtes, shqipja nuk kishte më 100 fjalë greke, por 90. Procesi siç e dimë është përsëritur shumë herë të tjera gjatë historisë sonë me fuqi të ndryshme që kanë pushtuar tokat tona. Dhe mendoj se është normale që mbas më shumë se 2000 vjetësh, ne kemi rreth 36 fjalë nga greqishtja e lashtë në gjuhën tonë. Këto kanë mbetur. Të njëjtën gjë mund të themi edhe për fjalët latine që gjenden në Shqip. Numri i tyre gjatë periudhës së sundimit romak ka qenë më i madh nga numri i fjalëve latine që kemi sot në shqip. Sepse erdhi dikush tjetër më vonë.
Sa për fjalën mort, unë mendoj se është prej italishtes, morte.

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4127
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#308

Post by Zeus10 » Sat Feb 04, 2017 6:32 pm

Laberia wrote:
Wed Feb 01, 2017 4:05 pm
Zeus10 wrote: Une nuk do perdorja te njejtin term: "mbetur". Shqipja nuk eshte pasardhese e asnje gjuhe te siperpermendur. Shqipja e sotme eshte vernakule e etnise shqiptare, kurse te pakten latinishtja dhe greqishtja e vjeter, sipas te gjitha gjasave jane gjuhe elite ne krye te heres. Une nuk e di kush ka arritur ne konkluzionin qe shqipja ka vetem 36 fjale te perbashketa me greqishten e vjeter(une do te thosha shume me teper), por me latinishten leksiku i perbashket eshte shume i madh. Por kjo nuk do te thote qe shqipja eshte nje gjuhe neolatine dhe as qe shqipja eshte nje gjuhe tjeter e "fryre", nga depertimi i termave te latinishtes. Po te vesh re termat analoge:
psh duke krahasuar mortis me mort(vdekje), shanset jane te paperfillshme, qe fjala 'mort' e shqipes, te vij nga latinishtja 'mortis' . Fjala shqip 'mort' e merr kuptimin nga fjala 'marr'( me mor-gegerisht), ne kuptimin qe 'vdekja te merr'.
Ose cifti parentes-prind eshte teresisht shqip: i pari, para(ardhesi), ai qe prin(parardhesi yt)
Shembujt jane te panumert.
Unë nuk jam gjuhëtar por mesa di nga greqishtja e vjetër në Shqip kanë mbetur rreth 36 fjalë. Unë doja që të dija, a ka një shifër të saktë se sa fjalë kanë mbetur në Shqip nga latinishtja, sllavishtja dhe turqishtja?
Unë nuk thashë se shqipja është pasardhëse e ndonjë gjuhe tjetër. Gjithashtu nuk thashë që është gjuhë neolatine. Numri 36 të fjalëve që kanë mbetur në shqip nga greqishtja e lashtë, e mbështesin në përgjithësi të gjithë studiuesit e huaj dhe shqiptarë. Ka një debat interesant ndërmjet Çabej dhe Bonfantes në lidhje me këtë çështje. Nuk e përjashtoj mundësinë se mund të ketë fjalë të tjera, po i lexoj me vëmendje shembujt që keni sjellë ju dhe të tjerë në këtë thread, por ne jemi thjesht nicknames, mendimin përfundimtar duhet që ta japin akademikët.
Absolutisht jo, ne nuk jemi thjesht nicknames. Shumica jone, jane njerez te shkolluar dhe me mendim intelektual te perpunuar. Per me teper, shume prej nesh lexojne dhe studjojne shume. Une lexoj me vemendje historine dhe shtjellimet gjuhesore, si te autoreve te huaj dhe atyre shqiptare si te vjeter dhe te rinj. Nuk dua ti nenvleftesoj te gjithe ata, por ne menyre te tmershme sundon mediokriteti dhe sidomos steriotipet. Ata mbivendosin studime mbi studime te meparshme, pa konfirmuar besueshmerine dhe subjektivitetin, duke dale me nje konkluzion, qe ushtria e mediokreve me tituj shkencore, i gjithepranon duke i shnderruar ne aksioma historike dhe gjuhesore.
Arsyeja pse nje pjese e jona, ka zgjedhur te qendroje me nicknames, eshte qe te carmatosim kundershtaret nga paragjykimi, duke debatuar thjesht per ceshtjen, jo per kredencialet e oponentit. Une te siguroj, qe prapa ketyre nicknames fshihen mendje shume te fuqishme, por dhe njerez te thjeshte sepse fuqia e vertete e mendimit qendron tek mendimi vete jo tek njerezit qe e perpunojne ate. Ne mund te mos kemi tituj akademike, por sic thoshte Tesla i madh: "Une jam vetem nje percues, njohuria me vjen prej tjeter kund".
Mendoj se nuk jemi kuptuar bashkë, prandaj më lejo që të shpjegoj mendimin që kam unë për këtë çështje.
Një nga argumentet që përdorin kundërshtarët e autoktonisë së shqiptarëve, është fakti se në gjuhën shqipe ka pak fjalë nga greqishtja e lashtë. Fjala mbetur, mendoj se është fjala e duhur në këtë rast. Përkundër kësaj, ka tentativa, si kjo e juaja, për të vërtetuar se ky numër është më i madh. Përveç këtyre tentativa, unë mendoj se duhet bërë edhe një arsyetim i thjesht logjik.
Grekët e lashtë ishin një popull i zhvilluar dhe i civilizuar. Kur shqiptarët ranë në kontakt me grekët e lashtë, një nga ndikimet ishte dhe marrja e disa fjalëve prej grekëve. Sa ishin këto fjalë? Ne nuk e dimë, por për të sqaruar idenë time po përdor një shifër hipotetike, 100 fjalë. Në momentin kur shqiptarët morën borxh këto fjalë nga greqishtja e lashtë ndodhin dy fenomene :
1) Fjala greke zëvendëson dhe eliminon përfundimisht fjalën shqipe.
2) Fjala greke vepron si sinonim i fjalës shqipe dhe të dyja këto fjalë bashkëjetojnë duke u përdorur të dyja.
Këto proçese kanë ndodhur mbi 2000 vjetë më parë.
Më vonë erdhën romakët. Procesi u përsërit. Shqipja mori një numër të caktuar nga latinishtja. Por këto fjalë të marra nga latinishtja, nuk eliminuan vetëm fjalët shqipe, por edhe disa nga ato 100 fjalë që shqipja kishte marrë nga greqishtja e lashtë. Le të themi(gjithmonë në mënyrë hipotetike) që shqipja për shkak të ndikimit të latinishtes, përveç fjalëve shqip humbi edhe dhjetë fjalë që ia kishte marrë greqishtes së lashtë. Pra në përfundim të ndikimit të të latinishtes, shqipja nuk kishte më 100 fjalë greke, por 90. Procesi siç e dimë është përsëritur shumë herë të tjera gjatë historisë sonë me fuqi të ndryshme që kanë pushtuar tokat tona. Dhe mendoj se është normale që mbas më shumë se 2000 vjetësh, ne kemi rreth 36 fjalë nga greqishtja e lashtë në gjuhën tonë. Këto kanë mbetur. Të njëjtën gjë mund të themi edhe për fjalët latine që gjenden në Shqip. Numri i tyre gjatë periudhës së sundimit romak ka qenë më i madh nga numri i fjalëve latine që kemi sot në shqip. Sepse erdhi dikush tjetër më vonë.
Sa për fjalën mort, unë mendoj se është prej italishtes, morte.
Mendoj se perseri arsyetimi yt bazohet ne "gracken" e sajuar nga steriotipet e akademikeve, qe shtrojne per te mireqene, idene qe kombet kane qene etnose pak a shume qe nga lashtesia ne te njejtat territore, ku kembimi kulturor shkon vetem nga me i famshmi tek ai barbari. E pra une do te thosha, qe nuk funksionon ashtu. Historia e shkembimeve kulturore dhe sidomos gjuhesore-leksikore eshte shume me komplekse, se sa menyra si shtrohet prej ketyre teoricieneve. Gjuha perkunder besimit te pergjithshem, eshte me se shumti nje fenomen kulturor jo nje fenomen linguistik. Helenet e vjeter dhe nese kane egzistuar ndonjehere vertete, nuk ishin nje etnos, por nje kulture, nje kulture religjioni, qe vdiq shume heret dhe qe kishte pak lidhje me popujt gjysembesimtare, sic jane deshmuar te kene qene shqiptaret pergjate historise, me lidhje te forta etnike ne vend te atyre fetare. Tani te pretendosh, qe meqenese ne nuk kemi prova, qe ky popull nuk eshte furnizuar mjaftueshem ne menyre te njeanshme ne leksikun e tij, nga nje popull gjysem-mitologjik, sepse numri i fjaleve te huajtura, eshte shume i vogel dhe kjo nulifikon mundesine qe shqiptaret te jene autoktone, eshte nje arsyetim ne kufijte e absurditetit. Kjo eshte tipike nje menyre te menduari, qe bazohet ne steriotipe, per te cilat per fat te mire, kemi filluar te kemi nje mendim te pavarur dhe te mos bihem dakort qe ne krye te heres. Le ta nisim diskutimin ketu: Cfare eshte Greqishtja e Lashte dhe cilit "komb" i perket? Cila pjese e leksikut te kesaj gjuhe, mund te quhet cilesisht origjinale burimore, qe te bindemi qe keto terma me te vertete na kane "mbetur" prej saj ne shqip. Mua me duket, se shembujt e panumert ne kete teme, tregojne, qe kemi pasur fenomenin e kundert, te asaj qe presin "akademiket". Kjo do te thote, qe dhe ky lloj arsyetimi eshte i pabaze. Ne mund te diskutojme per kete ceshtje dhe une jam i bindur qe dhe ti bie dakort, qe zanafilla e gabimeve ne arsyetimin njerezor, jane ato qe marrin per te mireqena histori te paverteta.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4127
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#309

Post by Zeus10 » Tue Feb 07, 2017 5:57 pm

Nje nga fjalet me domethenese, te gjuhes se lashte greke, qe provon qartaz nje lidhje te pamohueshme me gjuhen e sotme shqipe, eshte folja: τίθημι. Kuptimi i saj ne kulturen e grekeve te lashte eshte i shumellojshem, nga vendosa(si mendim), vendosa(si veprim), varros, urdheroj, ofroj etj
Por ajo se bashku me gjithe format e saj te zgjedhuara ne kohe dhe menyra te ndryshme:

E tashme: τῐ́θημῐ, τῐ́θεμαι
E Pakryer: ἐτῐ́θην, ἐτῐθέμην, τῐ́θεσκον, τῐθεσκόμην, ἐτῐ́θεον, ἐτῐθεόμην, ἐτῐ́θουν, ἐτῐθούμην
E ardhme: θήσω, θήσομαι, τεθήσομαι
E kryer: ἔθετον, ἐθέμην, ἐτέθην, ἔθηκᾰ, ἐθηκᾰ́μην, θῆκᾰ, θηκᾰ́μην
E shkuar: τέθηκᾰ, τέθειμαι, τέθεικᾰ, τέθειμαι

e merr kuptimin nga nje folje e thjeshte fillestare, folja the(them, thua, thote). Kjo folje megjithese ka kuptim fillestar them=te shprehesh dicka me te folur, ka dhe kuptime te te tjera psh them=vendos per dicka, ose them=urdheroj per dicka, ose them=ofroj dicka, njesoj si ne greqishten e lashte, qe e ka zgjeruar kuptimin dhe ne aspektin veprues te fjales tithem= vendos fizikisht dicka diku, deri dhe e varros.

folja τίθημι, buron nga nje tjeter folje me thjeshte ἔθω e cila pa asnje dyshim eshte forma shqipe "e the-m"

ku

ἔ----> trajta e shkurter e peremrit vetor ne dhanore(ne kundrinorin e drejte)
θω---> folja elementare them(thom, thua, the)

kuptimi i kesaj fjale perkon plotesisht me kuptimin e te njejtes fjale shqip ne pjesoren e saj :

THËNË f.
1. Fjalë; diçka që është thënë ose është folur. Sipas të thënave. Nga të thënat.
Më mirë puna se e thëna. fj. u. Nga e thëna në të bërë është në mes një det i tërë. fj.u.
2. vjet. Diçka që, sipas paragjykimeve e besimeve të kota, do të ndodhë patjetër dhe s'mund të kthehet, s'mund të ndryshojë, sepse gjoja është përcaktuar nga një fuqi e mbinatyrshme; fat. Kështu e kish të thënën.
* S'është e thënë...(që...)
a) s'do të thotë që s'është e domosdoshme që ...;
b) s'u bë një herë, të paktën!, s'ka për t'u bërë kurrë!

Le ta shohim dhe ne anglisht
ἔθω(ειν) • (éthō)(with infinitive)=1. I am accustomed, 2. wont to do something

tani thënë eshte pjesorja e foljes the-m, forma foljore e tij e thëna, nuk shpjegon kenaqshem emrin e pervecem ᾰ́thëna(Ἀθηνᾶ), qekurse ᾰ́ nuk eshte nje trajte e shkurter e emrit foljor, por nje parafjale me kuptim privative si ne shqipe: pa. Pra athëna, do te thote 'e pathëna', por eshte shume veshtire te nxirret kuptimi i thëna jashte nga shume kuptimet qe gezon folja θω ne nje nga format e saj te inflektuara. Por mund te thuhet nje diapason kuptimesh, qe mund te shpreh ky emer si: e pavendosura, e pavarrosura, e pathyera, e paofruara etj mundesi.

greqishtja e vjeter mund te ndryshoje shume nga shqipja nga ana sintaksore, por ne format e thjeshta te foljeve, sidomos ne kuptimet e tyre, ajo ngjason ne menyre te pabesueshme me te: Psh foljet e te kryeres, jane ne strukturen e tyre thjesht folje shqip, thjesht ndryshon pozicioni I foljes ndihmese ne te , psh ne fjalen ἔθηκᾰ, qe quhet nje forme e bashkengjitur e foljes, dallojme:

ἔ---> trajte e shkurter e peremrit vetor
θη--> folja shqipe the(them, the, thote ku "kocka" bashketingellore mbetet e palevizshme, kurse "mishi" eshte zanore fluide qe leviz ne rangun e zanoreve ë, e, o, u gjate infleksionit te foljes)
κᾰ----> folja ndihmese ka(kam)

Pra ne shqipen e sotme kjo do shprehej: e ka thënë. Ndryshimet e vetme jane qe trajta e shkurter e peremrit vetor ἔ dhe folja ndihmese ka(kam) i jane bashkengjitur foljes θη ne menyre te ndryshme nga forma veprore e shqipes ne menyren deftore: (Ai) e ka thëne----->e thë ka.
Kjo eshte e vlefshme per te gjitha foljet e bashkengjitura te greqishtes psh ἐθηκᾰ́μην. I vetmi ndryshim eshte qe folja ndihmese κᾰ́ behet κᾰ́μην ne veten e pare shumes. Ne shqip vetem gegerishtja e ruan rrenjen te pandryshueshme gjate zgjedhimit, por eshte mese e dukshme, qe kemi te bejme me nje forme shqipeje shume te vjeter ku folja e vetes se pare 'kam' behet κᾰ́μην(kamën) ne veten e pare shumes. Interferenca me shqipen behet fare e qarte, kur merren ne shqyrtim forma me komplekse te bashkengjitjes, psh fjalia e famshme e maratonomakut para se te leshohej i vdekur ishte :

νενικήκαμεν= ne fituar kemi~ne kemi fituar

nuk eshte supozim te thuhet se

νε----> ne(njesoj si ne shqip) veta e pare shumes
νική--> fitoj
καμεν----> kemi(veta e pare shumes e foljes ndihmese "kam)

Por jo vetem ne strukture, por dhe ne kuptim folja kryesore νική(pergjate te tjerave) nuk eshte nje folje me origjine te dedikuar nga greqishtja. Ajo eshte ne fakt folja shqip 'ndjek', qe ne formen e saj gege paraqitet si niq(pas palatalizimit dialektor). Forma toske qendron ne mes asaj greke dhe gege, njelloj si ne gjeografi:

niq(gegerisht)---ndjek(toskerisht)---διωκ(ω)(greqisht)
Ajo do te thote ndjek armikun=perze armikun=fitoj

NDJEK kal.
Dëboj; përzë. E ndoqën nga puna. I ndoqëm pushtuesit e huaj. Ndiqi ato mendime nga koka!

PËRZË kal.
1. E detyroj dikë të largohet nga dhoma, nga shtëpia, nga vendi etj., e ndjek me forcë a me të keq; e nxjerr jashtë; dëboj. E përzuri nga shtëpia. Përzëre macen (qenin)! Përzë mizat (mushkonjat). E përzuri me dhunë (me forcë, me fjalë të ashpra). I përzinin nga toka (nga fshati). I kishin përzënë nga vendi i tyre.
2. Detyroj pushtuesin me luftë të largohet nga atdheu ose nga një vend; dëboj, shporr. E përzunë armikun.

Ashtu sic mund te pritet, fjalet dhe kuptimet e tyre, nuk mund te qendrojne 100% te njejta perballe njera tjetres ne greqishten e vjeter dhe shqip. Keto dy gjuhe, i perkasin dy kulturave te ndryshme, ne nje distance kohore te jashtezoknshme, ne dimensione te ndryshme perdorimi. Por nje fakt eshte shume domethenes, qe lidhjet midis ketyre dy gjuheve nuk jane thjesht lidhje midis dy gjuheve te se njejtes familje, por jane lidhje, qe provojne, qe e kaluara e te folmes sone, jeton ne kete gjuhe te vjeter ne nje forme tjeter komunikimi. Keto jane fakte qe tregojne se keto dy kultura, kane lidhje thelbesore me njera-tjetren nepermjet gjuhes, elementi me domethenes i nje kulture ne pergjithesi.
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
Zeus10
Grand Fighter Member
Grand Fighter Member
Posts: 4127
Joined: Thu Jun 04, 2009 6:46 pm
Gender: Male
Location: CANADA
Contact:

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#310

Post by Zeus10 » Wed Feb 08, 2017 7:50 pm

Image
The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing

User avatar
IllyrianLegend
Regular Member
Regular Member
Posts: 67
Joined: Wed Nov 02, 2016 12:55 pm
Gender: Male

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#311

Post by IllyrianLegend » Sat Feb 11, 2017 10:20 pm

bardus wrote:
Wed Sep 23, 2015 2:30 pm
Në tumat e fshatit Kryegjat, ne vitin 1983 , u zbulua nje skelet i varrosur permbi nje mburoje, te cilen arkeologet e cilesuan si maqedone te lashte( ne foto me duket si ilire) ,sidoqofte kete pamje ne figure desha ta perdor per te zberthyer shprehjen famshme te nenave spartane kur percillnin bijte e tyre ne lufte “ ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τὰς “ ,per te cilen ka pature disa perkthime sikur "Either this or upon this" .

-ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τὰς
-ja në të, ja mbi të - shqip;

te gjitha fjalet jane njesoj si ne shqip ,ἢ / ja ; τὰν / në të ; ἐπὶ τὰς / mbi të

Kuptimi i sakte i kesaj shprehje eshte:

'' ja i gjallë (pas mburojës) si luftëtar , ja i vdekur si hero ( përmbi mburoje)''.



http://epokaere.com/Articles/8/53800/Im ... i_madh.jpg
http://epokaere.com/index.aspx?SID=13&P ... 00&Ctype=1
Fotoja e par po shkrun Aleksandri i Madh, artikullin nuk po mundna me gjet ma..

User avatar
bardus
Star Member
Star Member
Posts: 882
Joined: Mon Jan 30, 2012 3:44 pm
Gender: Male

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#312

Post by bardus » Thu Feb 16, 2017 2:41 pm

Zeus10 wrote:
Tue Feb 07, 2017 5:57 pm
e thëna, nuk shpjegon kenaqshem emrin e pervecem ᾰ́thëna(Ἀθηνᾶ), qekurse ᾰ́ nuk eshte nje trajte e shkurter e emrit foljor, por nje parafjale me kuptim privative si ne shqipe: pa. Pra athëna, do te thote 'e pathëna', por eshte shume veshtire te nxirret kuptimi i thëna jashte nga shume kuptimet qe gezon folja θω ne nje nga format e saj te inflektuara.
Eshte e vertete se ᾰ́ eshte privative por gjithashtu eshte edhe shquese,

si ne kete rast Ἀ- Θηνᾶ qe sot i themi /e,i/ .Trajta e shkurter e saj njihet si Θάνα Vyz. , Thana ilire.
Prof. Spiro Konda në librin e tij "Shqiptarët dhe problemi pellasgjik" (Tiranë 1964, vol II),
me fakte gjuhësore spjegon se emëri “Athinë” apo “Athina” rrjedh nga gjuha shqipe
nga fjala “E Thanë” e cila ëshë derivat i fjalës “Thanë”.
Shume emra perendish helenet i moren nga verrverroshet na ka thene Plato.

User avatar
TeuAL
Poster Grande Member
Poster Grande Member
Posts: 226
Joined: Tue Mar 10, 2015 3:28 am
Gender: Female

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#313

Post by TeuAL » Fri Feb 17, 2017 3:14 am

Fjalori qe po citoj :

----------------------- Fjalori -------------------------
Title Etymologicon universale, or universal etymological dictionary on a new plan
Author Walter Whiter
Publisher Lunn, 1811
------------------------------------------------
http://books.google.ca/booksid=mF9KAAAA ... navlinks_s
=================================

i spjegon emrat e vendeve(qyteteve) Eden, Eton, Aden, . . . etj me kuptim te njejte si
'kopesht' ose 'vend i mire per te jetuar'.

A i ka qendruar kohes ky spjegim?
You do not have the required permissions to view the files attached to this post.

User avatar
TeuAL
Poster Grande Member
Poster Grande Member
Posts: 226
Joined: Tue Mar 10, 2015 3:28 am
Gender: Female

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#314

Post by TeuAL » Fri Feb 17, 2017 3:21 am

Adresa web qe kam dashur te jap ne postimin me lart eshte:
http://books.google.ca/books?id=mF9KAAA ... navlinks_s

KAONIAN
Junior Member
Junior Member
Posts: 9
Joined: Mon Sep 05, 2016 6:44 pm
Gender: Male
Location: United Kingdom

Re: Ancient Greek - Albanian Lexicon

#315

Post by KAONIAN » Thu Feb 23, 2017 9:21 pm

pershendetje Zë

nuk me binde per lidhjen e fjaleve 'Illyr' dhe 'Pyll' ne keto kommente dhe kerkova me tej se pse jam po thuaj se i sigurt per vete qe eshte fjala YLL ajo qe i shpjegon dhe jo PYLL,

ne rradhe te pare kemi lidhjen e gjuhes e Homerit me gjuhen shqipe,
shume fjale te gjuhes e homerit ndryshojne nga gjuha antike e hellenve se pse eshte me vjeter pra me afer ne gjuhen shqipe, nejse,

ajo qe me ben pershtypje eshte qe homeri flet per qytetin e 'Diellit'
Ἴλιον, Ilion, or Ἴλιος, Ilios; Latin: Trōia and Īlium;[note 1]
fjala e greqishtes 'ΙΛΙ-ον' ska nevoj qe ta shpjegojme se si eshte etymologjia e saj,
eshte ashtu sic eshte dhe mbretit e pare te ilirve qe vjen nga mitologjia
(Hyllus) ose ne gr. Υλλος >> YLL-os
ne qytetin e Diellit homeri shkruan se me shume admirohet Apolloni,
Apolloni, sic na shpjegon gjuha shqipe eshte zoti i Diellit, dhe fjala A-POLL-on ka te bej me fjalet [poll,pjell]
mbas mitologjis Apolloni ishte ai qe levizte Diellin ne qiell nga lindja ne perendim, pra 'pjell diellin'
dhe vende te tjera qe admirohej ai ishin DEL-os dhe DEL-foi ne greqin e lashte

pra jemi te bindur qe fjala YLL ishte shume e perdoruar ne ato kohe se pse feja ishte admirimi i Diellit etj

por ajo qe na bene te jemi teper te sigurt per lidhjen e fjaleve Illyr dhe YLL jan faktet qe
-emri i Bardyllit mbreti illirve shpjegohet si YLL I BARDHE (bardhe+yll)
-simboli i maqedonasve te lashte eshte nje Yll, ai i vergines sic thone greket
-etrusket po ashtu quheshin REZA
-dhe Phinikasit e lashte kishin dhe ata nje qytet me emer Heliopolis.lat --Ηλιουπολις gr.
do me then 'qyteti i Diellit'

dhe në fund te fundit, ska mundesi nje popull para 3000 vjetesh te kishte emrin 'Njerezit e pyllit'
kur besoj se 99% te njerzimit ne ate kohe jetonin ne per pyje e neper male,
pra jam i bindur qe shprehja 'njeri i Pyllit' nuk ka ekzistuar ne ate kohe,
por qe fjalet Pyll-Pyje dhe Yll-Yje jan te lidhura eshte e sigurt




Zeus10 wrote:
Mon Dec 05, 2016 2:34 pm
KAONIAN wrote:

-Hyllus: the son of the Greek demigod Heracles, was claimed to be the earliest Illyrian king.
In Greek mythology, Hyllus[pronunciation?] (Greek: Ὕλλος; also Hyllas (Ὕλᾱς) was son of Heracles and Deianira,[1][2] husband of Iole, nursed by Abia.
Hyllus and his brothers invaded Peloponnesus, but after a year's stay were forced by a pestilence to quit. They withdrew to Thessaly, where Aegimius, the mythical ancestor of the Dorians, whom Heracles had assisted in war against the Lapidae, adopted Hyllus and made over to him a third part of his territory. After the death of Aegimius, his two sons, Pamphylus and Dymas, voluntarily submitted to Hyllus (who was, according to the Dorian tradition in Herodotus V. 72, really an Achaean), who thus became ruler of the Dorians, the three branches of that race being named after these three heroes. Being desirous of reconquering his paternal inheritance, Hyllus consulted the Delphic oracle, which told him to wait for "the third fruit," and then enter Peloponnesus by "a narrow passage by sea."

-Illyrius: ruled Illyria and became the eponymous ancestor of the Illyrians; son of Cadmus or Polyphemus.[8] Illyrius had six sons and three daughters whose names were associated with specific tribes:
Illyrius (Ancient Greek: Ἰλλυριός) is a name known in different stories found in ancient Greek mythology.
According to the Bibliotheca, Illyrius was the youngest son of Cadmus and Harmonia who eventually ruled Illyria and became the eponymous ancestor of the whole Illyrian people.[1] Illyrius was specifically born during an expedition against the Illyrians on the side of the Encheleans.[2]
According to the Illyrian Wars of Appian, Illyrius was the son of the Cyclops Polyphemus and his wife Galatea with siblings Celtus and Galas. The children of Polyphemus all migrated from Sicily and ruled over the peoples named after them, the Celts, the Illyrians, and the Galatians.[3] This particular genealogy was most likely composed by the ancient Greek founders of Epidamnus (Corinthians and Corcyrans) and preserved in Appian's work.[4]


-Ο Έλλην σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία ήταν ο γενάρχης των Ελλήνων. Ήταν γιος του Δευκαλίωνα (ή σε κάποιες αναφορές του ίδιου του Δία) και της Πύρρας, αδελφός του Αμφικτύονα και πατέρας του Αιόλου, του Ξούθου, και του Δώρου. Η γυναίκα του,μητέρα όλων των Ελλήνων, ήταν η νύμφη Ορσηίδα.
Μost probably a derivation of Ἑλλοί or Σελλοί, the Greek inhabitants of the area around the sanctuary of Dodona (Δωδώνη), itself of pre-Greek origin.[1]
--------------------------------------------

kam vetem pak kohe qe jam bere pjese i forumit prandaj do me falni nqs dikush tjeter i ka vene re ketyre fjalve,
ajo qe une besoj se fjala ILLIR ose YLLIR
dhe fjala ELLIN ose ELLYN shpjegohen sic edhe fjalet ( dhu - R -oj-------dhu - N - oj)
prandaj kemi
ylli - R -
elli - N -

OSE
te dya keto fjale jan e njejta fjal por kan ngellur ne histori ne kete form ndoshta nga ndryshimi i dialektit gheg-tosk
shqip-N-i (gheg)
shqipe-R-i (tosk)

per etimologjin e ketyre fjalve nuk diskutohet qe vjen nga fjala - YLL-
zanoret E,Y,I, ndoshta ndryshojne kollaj
se sa duket kjo fjale eshte perdorur vashdimisht ne lashtesi dhe e gjejme dhe ne mitologjin (H-yll-us, illy-rios) por edhe ne simbole te asaj kohe sic eshte simboli i maqedonise e lashte
http://prntscr.com/dfbu7f

po pati mundesi dikush te shpjegoj pak me shume ndryshimin e germes 'N' dhe 'R' ne gheg dhe tosk,

plus- kam ndjekur nje dokumentar para disa muajsh per gjuhet simbolike ne lashtesi dhe mbaj mende se germa ' Y ' simbolizohej me brumbullin e djellit sic e quajn atehere ,
besoj se 'Y' -ja tek fjalla 'YLL' nuk eshte rastesishte sepse dhe kuptimi ka te bej me diellin,
ne youtube e kam ndjekur ate dokumentarin, eshte kollaj ta gjej kush interesohet
Une kam nje hipoteze qe mendoj qe eshte shume solide, per prejardhjen e ketyre fjaleve. Gjithshka nis me dualizmin :

YLL---------vs-----------PYLL (1)

Keto dy fjale pervec perdorimit te te njejteve tinguj, duket se s'kane asnje lidhje kuptimore mes tyre. Ato ndryshojne ne te shkruar vetem nga p-ja nistore per fjalen PYLL. Por po te vesh re ne gjuhen e "heleneve", fjala korresponduese per fjalen PYLL eshte:

ύλη ----> qe transkiptohet YL-ë

latinisht hȳlē

qe ju mungon p-ja e fjales shqipe PYLL, por kane te njejtin kuptim me te.

Fjala greke dhe ajo latine, na sjellin ne mendje protogjenitorin mitologjik te ilireve: Ὕλλος apo Ὕλᾱς, qe ne shqiptaret e identifikojme me YLL-in(patriarku i HYLLIJVE ne gjuhen e heleneve ose i BYLLIJVE ne gjuhen e ilireve). Ketu gjeja fillon e behet interesante. Fjala:

(h)yll-ej------------vs---------byll-ejte(byllinasit) ndryshon ne mes dy gjuheve vetem nga tingulli nistor 'b'-ë, nje tingull qe eshte shume i afert me ate p-ë dhe qe ne shqiptaret e perdorim random ne vend te b-ësë:

Image

Pra ne vend te byllejve do te kishim PYLL-EJTE, qe ishin fisi kryesor i ILLY-reve, bile sipas mitologjise jane dhe krijuesit e heleneve.
Gjuhesia eshte si matematike, ekuacionet gjuhesore mund te zgjidhen duke perdorur matematiken. duke eliminuar prapashtesat parazitive:

YLL(us) vs PYLL(us) vemi te ekuacioni (1)

qe na cojne te mendojme dy patriarke te famshem te lashte:

YLL_us dhe PYRR_us

perkatesisht njeri i ILIREVE(HYLLEJVE) dhe tjetri i EPIROTEVE(PYRRIDEJVE)
χρόνῳ δὲ ὕστερον Νεοπτόλεμος ὁ Ἀχιλλέως λαὸν ἀγαγὼν αὐτός τε τὴν χώραν κατέσχε καὶ διαδοχὴν βασιλέων ἀφ᾽ αὑτοῦ κατέλιπε,[color=#0000FF] Πυρρίδας ἐπικαλουμένους[/color]: καὶ γὰρ αὐτῷ Πύρρος ἦν παιδικὸν ἐπωνύμιον. καὶ τῶν γνησίων παίδων ἐκ Λανάσσης τῆς Κλεοδαίου τοῦ Ὕλλου γενομένων ἕνα Πύρρον ὠνόμασεν. ἐκ τούτου δὲ καὶ Ἀχιλλεὺς ἐν Ἠπείρῳ τιμὰς ἰσοθέους ἔσχεν, Ἄσπετος ἐπιχωρίῳ φωνῇ προσαγορευόμενοςIn after time, however, Neoptolemus the son of Achilles, bringing a people with him, got possession of the country for himself, and left a line of kings descending from him. These were [b]called after him Pyrrhidae[/b]; for he had the surname of Pyrrhus in his boyhood, and of his legitimate children by Lanassa, the daughter of Cleodaeus [b][u]the son of Hyllus, one was named by him Pyrrhus[/u][/b]. Consequently Achilles also obtained divine honours in Epeirus, under the native name of Aspetus
Eshte shume e sigurte qe rotacioni r->l ka funksionuar perfekt ne gjuhen e "heleneve". Gjithe informacioni i mesiperm, per emrin e ketyre Πυρρίδας (PYRR-ejtë) pasardhesit e Πύρρος prej te cilit moren emrin keta banore dhe vete vendi, mund te na bej te themi me bindje qe :

YLL-os= PYRR-os=PYLL-os

ky ekuacion gjuhesor/matematikor

na provon qe (H)YLLORIA=PYLLORIA dhe si rrjedhim egzonimet ILLYRIA dhe EPIRUS do te thone te njejten gje: VENDI I PYLLIT

kete qe ne e provojme gjuhesisht na e pohon GJON MUZAKI:

EPIRUS= MOLOSIA=MYSACHIA=MYZEQEA= PYLLORIA
  I can confirm to you that Andrew Molosachi or Musachi was the sebaston cratos and ruler of Epirus, which in Albanian is called pylloria. He ruled all of Myzeqe and other districts.
This Myzeqe is the country of the Molossi and was thus named after them. We have been the rulers of that country from ancient timesto the present day and took on the family name Molosachi, but the word Molossia was corrupted and is pronounced Mosachia and in Albanian it is called Myzeqe. This Molossia is in actual fact Epirus, as was mentioned above. It is a part of the whole land to be described below, which today is part of Epirus as far as I remember. I am telling you what I know and what I have heard.  
ARBERI----vendi i pyllit nga 'latinishtja' arbor=dru, pyll
ALBANIA----vendi i pyllit, nga italishtja albero=dru, pyll

Post Reply

Return to “Linguistikë”